تحریریه آوش/ گفت‌وگوی تلفنی، داستانی کوتاه اثر دورتی پارکر است. گفت‌وگوی تلفنی داستان فردی است که در انتظاری فرسوده‌کننده برای شنیدن زنگ تلفن از سمت کسی که دوستش دارد، حدیث نفس می‌گوید...گاهی مستأصل و غمگین می‌شود و گاهی تلخ و عصبانی. می‌توانید همه قسمت‌های فصل اول شب‌راز را از سایت و شبکه‌های اجتماعی آوش ببینید و بشنوید.
تحریریه آوش/ «از دفترچه خاطرات یک دوشیزه» داستانی کوتاه از «آنتوان چخوف» داستان دوشیزه‌ای است که خاطرات روزمره را یادداشت و یک سوء تفاهم عشقی را تجربه می کند.
تحریریه آوش/ داستانی از «ادگار آلن پو» درباره ملاقات دو دوست در عمارت رو به زوال آشر با پایانی تکان‌دهنده. «فروپاشی خاندان آشر» حاوی اغلب موتیف‌های رایج در داستان‌های «پو» شامل راوی وحشت‌زده، زنده به گور کردن و عمارتی گوتیک است.
در دل منطقه کارائیب کلمبیا، شهری کوچک به نام آراکاتاکا قرار دارد؛ جایی که گابریل گارسیا مارکز چشم به جهان گشود و بعدها به یک نویسنده جهانی بدل شد. این شهر، که الهام‌بخش «ماکوندو» در رمان «صد سال تنهایی» بود، امروز میان فراموشی و جاودانگی، میان واقعیت و جادو، همچنان نفس می‌کشد.
سوینکا، نویسنده 91 ساله نیجریه‌ای و برنده جایزه نوبل ادبیات که اخیراً رئیس‌جمهور آمریکا را با «عیدی امین» مقایسه کرده بود، گفت: «من دیگر ویزای آمریکا ندارم - من ممنوع‌الورود هستم».
تحریریه آوش/ کشیشی که تمام عمرش در اضطراب گذشته است شبی با کنتس پیری درباره علت ازدواج‌نکردن و خانواده تشکیل‌ندادن، گفت‌وگو می‌کند. در خلال گفت‌وگوهای کشیش و کنتس دو نوع نگاه متفاوت به رنج انسان روشن می‌شود.
استفن کینگ درباره پایان دادن به آمریکای با دونالد ترامپ می‌گوید؛ «فکر می‌کنم برکنار شود که به نظر من پایان خوبی خواهد بود؛ بگذارید اینطور بگویم که دوست دارم کلا کناره‌گیری کند. پایان بد این است که برای سومین بار قدرت را به‌دست بگیرد و همه چیز را کاملا از آن خود کند. درهر حال این یک داستان وحشت‌آور است. ترامپ خود یک داستان ترسناک است؛ اینطور نیست؟»
تحریریه آوش/ دختری به نام امیلی، از خانواده‌ای متمول و سرشناس، با سرکارگری به نام بارون هومر آشنا می‌شود. بارون با او ازدواج نمی‌کند... امیلی که تحت فشارهای اجتماعی است تصمیمی می‌گیرد که 40 سال از دید همگان مخفی می‌ماند.
«لاسلو کراسناهورکایی» که امسال جایزه نوبل ادبیات را از آن خود کرد، در نخستین واکنش به دریافت این جایزه در گفت‌وگوی تلفنی با سایت جایره نوبل گفت: «باعث افتخار است که در فهرست برخی نویسندگان و شاعران بزرگ قرار گرفته‌ام.»
گاهی نویسندگان سرشناس برای حفظ آزادی بیان، مقابله با تبعیض یا محافظت از هویت خود، آثارشان را با نام مستعار منتشر می‌کنند.
