تناقضهای لیست جدید تیم ملی؛ بازگشت چهرههای کهنهکار و خواهرزاده بازیگر معروف!
انتشار فهرست تازه تیم ملی برای فیفادی مارس و دیدارهای برابر نیجریه و کاستاریکا، دوباره موجی از پرسشها و نقدها را میان هواداران و کارشناسان به راه انداخته است.
همانطور که در فوتبال جهان رایج است، هر لیست ملی با موافقان و مخالفانش همراه میشود، اما اینبار انتخابهای قلعهنویی در چند خط پست، شباهتی به الگوی همیشگی “سلیقه مربی” ندارد و بیشتر به مجموعهای از تضادها و تصمیمهای سؤالبرانگیز نزدیک شده است.
خط دروازه؛ تکرار بدون غافلگیری
اسامی چهار دروازهبان دعوتشده هیچ شگفتیای به همراه نداشت. بیرانوند، حسینی، نیازمند و خلیفه همان ترکیبی هستند که در اردوهای قبلی نیز حاضر بودند و تغییری در این بخش دیده نمیشود.
خط دفاع؛ بازگشتهای عجیب و بیتوجهی به فرم مسابقات
بخش دفاعی تیم ملی جنجالیترین قسمت لیست تازه است. دعوت مجدد نعمتی و ابرقویی در شرایطی رخ داده که هر دو در هفتههای اخیر عملکرد پرنوسانی داشتهاند. کنعانیزادگان هنوز از مصدومیت کامل رها نشده و خط دفاعی استقلال پیش از جذب آشورماتوف بارها زیر سؤال رفته بود.
با این حال، بازگشت چند چهره باتجربه توجه بیشتری جلب کرده است. احسان حاجصفی و رامین رضاییان پس از دورهای کنار گذاشته شدن، دوباره در لیست جای گرفتهاند؛ در حالی که پیشتر دلیل حذف آنها، «کاهش میانگین سنی تیم ملی» عنوان شده بود. اکنون با گذشت چهار سال، بازگشت همین دو بازیکن پرسشهای تازهای پیش میآورد.
خط میانی؛ ترکیبی آشنا و بدون عنصر خلاقیت جدید
خط میانی نیز بیش از هر چیز نشان از تکرار دارد. از عزتاللهی که البته به دلیل مصدومیت از این اردو انصراف داد تا قدوس و حسینزاده، همان چارچوب همیشگی حفظ شده است. در میان وینگرها هم بیشتر نامها قبلاً در اردوها حاضر بودهاند.
در این بخش دو نکته بیشتر دیده میشود:
بازگشت جهانبخش که مدتها بدون تیم بوده و دعوت پدیده جوان ۱۹ ساله پرسپولیس که تنها دو بازی لیگ برتر را پشت سر گذاشته است.
این تضاد میان «بازیکن بیریتم» و «بازیکن کمتجربه» باعث شده تحلیلگران نسبت به معیار انتخابها تردید بیشتری مطرح کنند.
خط حمله؛ نامی که بیشتر از بقیه دیده شد
در کنار مهاجمان شناختهشدهای مانند طارمی، مغانلو و علیپور، یک اسم توجهها را معطوف خود کرد: دنیس اکرت. بازیکنی که در ماههای اخیر گفته میشد یکی از بستگان چهره مشهور سینمای ایران-برادرزاده آناهیتا درگاهی- است و احتمال دعوتش وجود دارد. حالا این اتفاق رخ داده و اکرت در میان مهاجمان تیم ملی قرار گرفته است؛ البته به شرط تکمیل مدارک و مجوزهای لازم برای بازی.
این انتخاب مقایسههایی با تجربه ناموفق برخی بازیکنان دورگه یا بدون سابقه در فوتبال ایران را دوباره زنده کرده، هرچند نمونههای موفقی مانند دژاگه و زندی هم در ذهنها باقی مانده است.
تیم ملی در دوراهی جوانگرایی یا بازگشت به گذشته
ترکیب فعلی تیم ملی بیش از آنکه طرحی تازه باشد، مجموعهای از بازگشتهای غیرمنتظره و تصمیمهای نامتجانس را نشان میدهد. از یکسو دعوت پدیدههای جوان و از سوی دیگر بازگرداندن ستارههای سالخوردهای که روزی حذفشان را «اجباری برای جوانسازی» میدانستند.
این لیست بیش از هر چیز تصویری از تیمی است که میان آیندهسازی و اتکا به گذشته، هنوز انتخاب مشخصی نکرده است.
