تحریریه آوش/ صنایع کشور این روزها حال و روز خوشی ندارند. سردمدار این نابسامانی، صنعت فولاد است، یعنی مادر صنایع کشور. پیش از جنگ و در شرایط عادی، تولید و صادرات این حوزه متاثر از مداخلات دولت و حمایتهای دولت از شرکتهای بزرگ دولتی و شبهدولتی بود، حالا بعداز جنگ و آسیب به زیرساختهای دولتی فولاد، اقتصاد کشور بهخاطر همان وضعیت انحصاری این صنعت، تحت مضیقه بیشتری قرار گرفته است.
تحریریه آوش/انوش رحام، دبیر سندیکای تولیدکنندگان لوله و پروفیل فولادی ایران: سپردن فرمان بازرگانی فولاد به فولاد مبارکه و اساسا به بخش دولتی علاوهبر ایجاد بازار انحصاری، هم با موانع تحریمی و امثال آن مواجه است و هم هزینههای بیشتری دارد و قیمت کالای وارداتی در مقایسه با کالای وارداتی بخش خصوصی به مراتب بیشتر خواهد بود. این مسئله علاوه بر نادیده گرفتن توان و ظرفیتهای بخش خصوصی حوزه فولاد، موجب انفجار تورمی در بازار محصولات فولادی میشود. گویا فقط یک شرکت هست که نباید ستون سود و زیان در…
