معمار صعود در مسیر خروج؛ جعفری هم رفتنی شد!

ملی‌پوشان ایران در مرحله گروهی رقابت‌های جام ملت های آسیا در یکی از سخت‌ترین گروه‌ها قرار گرفتند و برابر تیم‌های قدرتمندی مانند کره‌جنوبی، استرالیا و فیلیپین شکست خوردند. حاصل این حضور، سه باخت متوالی و خروج بدون امتیاز بود؛ نتیجه‌ای که البته تنها روایت فنی ماجرا نیست.

در کنار ناکامی در زمین، حواشی خارج از مستطیل سبز نیز شرایط را پیچیده‌تر کرد. اتفاقاتی که در جریان مسابقات رخ داد، در نهایت به ماجرای درخواست پناهندگی برخی بازیکنان انجامید؛ موضوعی که با بازگشت بخش عمده‌ای از تیم به ایران خاتمه یافت، اما تبعاتش همچنان باقی است.

بی‌توجهی ادامه‌دار؛ حتی پس از بازگشت

فوتبال زنان ایران پیش از اعزام به جام ملت‌ها نیز از کمبود حمایت و برنامه‌ریزی رنج می‌برد. این روند پس از بازگشت تیم هم تغییر محسوسی نداشت. در حالی‌که ملی‌پوشان موفق به کسب سهمیه حضور در بازی‌های آسیایی ناگویا شده بودند، تصمیم مشترک کمیته ملی المپیک ایران و فدراسیون فوتبال ایران، منجر به حذف این تیم از اعزام به این رقابت‌ها شد.

خطر بزرگ‌تر؛ خروج از رنکینگ جهانی

عدم حضور در بازی‌های آسیایی، پیامدی فراتر از یک غیبت ساده دارد. این تصمیم عملاً باعث می‌شود تقویم رسمی تیم ملی زنان در سال‌های آینده خالی بماند و فعالیت‌های آن به شکل نیمه‌تعلیق درآید. در چنین شرایطی، خطر حذف دوباره از رده‌بندی فیفا جدی است؛ اتفاقی که پیش‌تر نیز برای فوتبال زنان ایران رخ داده بود.

هرچند مسئولان فدراسیون از برنامه‌ریزی برای استفاده از فیفادی‌ها صحبت می‌کنند، اما نبود رقابت‌های رسمی، تحقق این وعده‌ها را با تردید جدی مواجه کرده است.

جدایی در راه؛ پایان همکاری جعفری

در این میان، مهم‌ترین تحول به وضعیت مرضیه جعفری مربوط می‌شود. سرمربی‌ای که نقش کلیدی در صعود تیم به جام ملت‌های آسیا داشت، حالا تمایلی به ادامه همکاری نشان نمی‌دهد.
گفته می‌شود مجموعه‌ای از عوامل، از نبود برنامه بلندمدت تا حذف از بازی‌های آسیایی، در این تصمیم تأثیرگذار بوده است.

جعفری که در سال ۲۰۲۵ عنوان بهترین سرمربی فوتبال زنان آسیا را کسب کرده، طی یک سال حضورش روی نیمکت تیم ملی، عملکرد قابل‌قبولی ثبت کرد: ۷ پیروزی و ۶ شکست در ۱۳ مسابقه. با این حال، به نظر می‌رسد این همکاری در آستانه پایان قرار دارد.

پیشنهادهای جدید از پایتخت

در شرایطی که آینده او در تیم ملی مبهم است، دو باشگاه پرهوادار پایتخت برای همکاری با جعفری ابراز تمایل کرده‌اند: استقلال و پرسپولیس. از سوی دیگر، وضعیت مالی باشگاه خاتون بم نیز چندان مطلوب نیست و همین مسئله احتمال جدایی او از این تیم را افزایش داده است.

با وجود اینکه هنوز پاسخ رسمی جعفری به فدراسیون اعلام نشده، شواهد نشان می‌دهد ادامه همکاری بعید است. در چنین فضایی، تیم ملی زنان با چالش‌های متعددی روبه‌روست. از جمله نبود رقابت رسمی در تقویم، فقدان برنامه‌ریزی بلندمدت و احتمال تغییر در کادر فنی.

مجموع این عوامل، چشم‌انداز فوتبال ملی زنان ایران را تیره‌تر از گذشته کرده است؛ وضعیتی که بیش از هر زمان دیگری نیازمند تصمیم‌گیری‌های جدی و ساختاری است.