ساحل عاج؛ کشور کاکائو

ساحل عاج بزرگ‌ترین تولیدکننده کاکائو در جهانه. به زبان ساده، بخش بزرگی از شکلاتی که مردم دنیا می‌خورند، از دانه‌های کاکائوی این کشور تولید می‌شه. به همین دلیل مهم‌ترین منبع درآمد کشور، صادرات کاکائو است؛ هرچند قهوه، روغن نخل، لاستیک طبیعی، طلا، نفت، گاز طبیعی، نیکل، منگنز و الماس هم در اقتصاد آن نقش مهمی دارند.

ساحل عاج از سال ۱۸۹۳ تا ۱۹۶۰ مستعمره فرانسه بود و در سال ۱۹۶۰ استقلال پیدا کرد. امروز حکومت آن یک جمهوری ریاستی است؛ یعنی رئیس‌جمهور هم رئیس کشور و هم رئیس دولت محسوب می‌شود.

از نظر تاریخی، این سرزمین محل زندگی ده‌ها قوم مختلف آفریقایی بوده و در مسیر تجارت آفریقای غربی قرار داشته است.

مهم‌ترین بحران های داخلی این کشور  جنگ داخلی سال‌های ۲۰۰۲ تا ۲۰۰۷ و بحران انتخاباتی ۲۰۱۰ تا ۲۰۱۱ بود که هزاران قربانی بر جای گذاشت. در این دوره نیروهای سازمان ملل و فرانسه  برای برقراری ثبات وارد عمل شدند و کشور شاهد مداخله خارجی بود.

امروز اما وضعیت اقتصادی کاملاً متفاوت است. ساحل عاج یکی از سریع‌ترین اقتصادهای در حال رشد آفریقا را دارد و در سال‌های اخیر به طور متوسط حدود ۶ درصد رشد اقتصادی سالانه را تجربه کرده است.

با وجود این رشد اقتصادی، هنوز همه مردم ثروتمند نیستند. حدود ۲۱ درصد جمعیت زیر خط فقر بین‌المللی زندگی می‌کنند.

دولت تلاش کرده آموزش عمومی را گسترش دهد و تحصیل در مقاطع ابتدایی و متوسطه دولتی در دسترس مردم است. اما در آموزش عالی، تنها حدود ۱۰ درصد جوانان وارد دانشگاه می‌شوند.

زنان حدود ۱۳ درصد کرسی‌های پارلمان را در اختیار دارند.

غذای محبوب مردم «آتیه‌که» است؛ غذایی که از کاساو تهیه می‌شود و معمولاً همراه ماهی یا گوشت سرو می‌شود.

از نظر معماری، مشهورترین بنای این کشور باسیلیکای بانوی صلح، کلیسایی عظیم است که از بزرگ‌ترین کلیساهای جهان به شمار می‌رود.

محبوب‌ترین ورزش کشور بدون تردید فوتبال است. ساحل‌عاج ستاره‌هایی مانند دیدیه دروگبا را به جهان معرفی کرده و تیم‌ملی این کشور با احتساب سال‌2026،  5 بار در جام جهانی حضور داشته است.