پروژه برکناری سوخت؟ حمایت پنهانی مدیران از ساپینتو

با وجود شکست اخیر برابر الحسین و بالا گرفتن انتقادها، مدیران استقلال فعلاً قصد ندارند وارد چرخه تکراری تغییرات شوند.

از رویای ماتزاری تا بازگشت مرد پرتغالی

استقلالی‌ها از اواسط فصل گذشته به دنبال یک نام بزرگ خارجی بودند؛ مذاکرات چند مرحله‌ای با والتر ماتزاری انجام شد اما این پروژه هرگز به سرانجام نرسید. آن فصل برای آبی‌ها روی نیمکت، کابوس بی‌ثباتی بود؛ از جواد نکونام و پیتسو موسیمانه گرفته تا سهراب بختیاری‌زاده (در دو مقطع)، محمد نوازی، میودراگ بوژوویچ و مجتبی جباری؛ فهرستی بلند که بیشتر از هر چیز، نبود ثبات را فریاد می‌زد.

در آستانه فصل جدید، شرایط منطقه‌ای و تحولات پیش‌بینی‌نشده، معادلات جذب سرمربی طراز اول را تغییر داد و در نهایت ساپینتو که سابقه هدایت استقلال در لیگ بیست‌ودوم را داشت، دوباره روی نیمکت نشست؛ مربی‌ای که آن فصل در لیگ و جام حذفی به جام نرسید اما سوپرجام را فتح کرد و نزد بخشی از هواداران همچنان اعتبار داشت.

شکست، فشار، اما نه اولتیماتوم

شروع نوسانی استقلال با ساپینتو، موجی از انتقاد را به همراه داشت. باخت اخیر مقابل الحسین، دوباره گمانه‌زنی‌ها درباره برکناری او را تقویت کرد و حتی شایعه شد که در صورت حذف از لیگ قهرمانان آسیا۲، حکم پایان همکاری صادر می‌شود.

با این حال، یک مقام مدیریتی استقلال تأکید کرده که هیچ اولتیماتومی در کار نیست. اختلاف‌نظرهایی میان سرمربی پرتغالی و مدیران باشگاه، به‌ویژه علی تاجرنیا وجود دارد، اما تصمیم کلان باشگاه بر حفظ ثبات است. استقلال هم‌اکنون در لیگ برتر مدعی صدرنشینی است، در جام حذفی به جمع ۸ تیم رسیده و همچنان در آسیا شانس صعود دارد؛ مجموعه‌ای از اهداف که تغییر سرمربی در این مقطع را پرریسک می‌کند.

قرارداد ۱+۱ و آینده‌ای مشروط

ساپینتو ابتدای فصل قراردادی «۱+۱» ساله امضا کرد؛ یعنی در پایان فصل جاری، هر دو طرف می‌توانند درباره ادامه همکاری تصمیم بگیرند. پیام فعلی مدیران اما روشن است: تا پایان فصل، او مرد اول نیمکت خواهد بود.

البته ادامه حضورش برای فصل بعد، وابسته به خروجی تیم است. اگر استقلال در یکی از سه جام پیش‌رو به موفقیت برسد، تمدید قرارداد دور از ذهن نخواهد بود. اما در صورت ناکامی، احتمالاً باشگاه دوباره به سراغ گزینه‌ای تازه خواهد رفت.

در شرایطی که استقلال خاطره تلخ بی‌ثباتی فصل گذشته را هنوز فراموش نکرده، مدیران ترجیح داده‌اند به‌جای واکنش احساسی به یک شکست، روی ثبات سرمایه‌گذاری کنند؛ تصمیمی که حالا سرنوشتش به نتایج هفته‌های آینده گره خورده است.