از سکون تا جریان؛ پرسپولیس چگونه پوست انداخت؟

پرسپولیس از ابتدای لیگ تا امروز، دو روایت متفاوت را تجربه کرده؛ روایتی که با وحید هاشمیان آغاز شد و حالا با اوسمار ویرا شکل تازه‌ای به خود گرفته است. پیروزی مهم مقابل سپاهان، بیش از هر چیز نشانه‌ای بود از این تغییر مسیر؛ تغییری که رد پایش را باید در عملکرد چند بازیکن مشخص جست‌وجو کرد.

در نگاه اول شاید آمار گل‌های علی علیپور در هفته‌های اخیر ناامیدکننده به نظر برسد، اما بررسی دقیق‌تر نشان می‌دهد نقش او در پرسپولیسِ اوسمار تغییر کرده، نه کم‌رنگ. علیپور در دوران هاشمیان، تمام‌قد یک گلزن بود؛ پنج گل در هشت هفته ابتدایی او را به جمع مدعیان آقای گلی رساند.

با تغییر کادر فنی اما، مأموریت او هم تغییر کرد. علیپور حالا بیشتر در خدمت جریان بازی است تا صرفاً تمام‌کننده حملات. چهار پاس گل و حضور در صدر جدول پاسورها نشان می‌دهد او به یک مهاجم سازنده تبدیل شده؛ بازیکنی که شاید کمتر گل بزند، اما بیشتر بازی را می‌سازد.

یکی از نشانه‌های بارز تغییر پرسپولیس، احیای بازیکنی است که در مقطعی کاملاً از چرخه خارج شده بود. میلاد محمدی در دوره وحید هاشمیان، نه‌تنها جایگاه ثابتی نداشت، بلکه حتی در پست تخصصی خود هم کمتر به میدان می‌رفت. نیمکت‌نشینی‌های مداوم، او را به یکی از بازندگان آن دوره تبدیل کرده بود.

اما با آمدن اوسمار، نگاه فنی به میلاد تغییر کرد. او دوباره به ترکیب اصلی برگشت و سمت چپ خط دفاعی پرسپولیس را که مدت‌ها محل نگرانی بود، تا حد زیادی سامان داد. دو پاس گل و حضور موثر در فاز هجومی، نشان می‌دهد میلاد بار دیگر به یک مهره قابل اتکا تبدیل شده؛ هرچند هنوز هم نیاز به رقابت در این پست احساس می‌شود.

شاید هیچ بازیکنی به اندازه سروش رفیعی از تغییر سرمربی سود نبرده باشد. او در دوران هاشمیان، یا در ترکیب اصلی جایی نداشت یا در چارچوبی بازی می‌کرد که خلاقیتش را محدود می‌کرد. سروش آن پرسپولیس، بیشتر تماشاگر بازی بود تا طراح آن.

پرسپولیسِ اوسمار اما، نسخه متفاوتی از سروش را به نمایش گذاشته است. آزادی عمل بیشتر، اعتماد کامل کادر فنی و نقش پررنگ در گردش توپ، باعث شده رفیعی دوباره به همان رهبر خط میانی تبدیل شود که سرخ‌پوشان به آن نیاز داشتند. گل‌های حساس و تأثیر مستقیم در نتایج، مهر تأییدی است بر این بازگشت.

پرسپولیس این فصل، بیش از آن‌که صرفاً در نتایج دچار نوسان شده باشد، در هویت فنی تغییر کرده است. تیمی که در مقطعی محتاط و بسته به نظر می‌رسید، حالا منعطف‌تر و چندلایه‌تر بازی می‌کند. هنوز راه قهرمانی طولانی است، اما یک نکته روشن به نظر می‌رسد؛ پرسپولیس با اوسمار، دوباره خودش را پیدا کرده است.