یک کابوس بزرگ برای دیاز؛ خائن یا قهرمان؟

ستاره رئال در یک لحظه به منفورترین چهره مراکش تبدیل شد. لحظه‌ای که پنالتی دقیقه 114 در فینال جنجالی جام ملت‌های آفریقا را خراب کرد و بدترین چیپ عمرش را زد. چیپی که توپ را مستقیما تقدیم دروازه‌بان سنگال کرد. مراکش تنها چند دقیقه با قهرمانی فاصله داشت. قهرمانی که پس از 50 سال نزدیک بود اتفاق بیفتد.

پس از جنجال‌های فراوان و بیرون کشیدن تیم سنگال توسط سرمربی، براهیم دیاز با خونسردی و اعتماد به نفس فراوان پشت توپ ایستاد؛ او یک تصمیم پر ریسک گرفت پاننکا زد. گلر سنگال هم بدون کوچکترین حرکتی، به سادگی هرچه تمام‌تر توپ را در اختیار گرفت. این اشتباه بزرگ براهیم به کشیده شدن بازی به وقت‌های اضافه و سپس گل قهرمانی سنگال منجر شد.

اصلا انتخاب دیاز به عنوان پنالتی‌زن درست بود؟ آیا از بین 10 بازیکن تیم ملی مراکش، کسی که بیش از همه فشار روی او بود باید روی نقطه پنالتی می‌ایستاد؟ کسی که به تازگی از تیم ملی اسپانیا خارج شده، مراکش را به عنوان تیم ملی‌اش انتخاب کرده و سودای قهرمانی در اولین سال حضورش در مراکش را در سر دارد؟ براهیم 15 دقیقه به زدن این پنالتی فکر کرد، فشار تمام بازیکنان سنگال که همه دور او که روی نقطه پنالتی ایستاده بود جمع شده بودند را تحمل کرد، سروصدای هواداران و تمام فشارهای مختلفی که از اطراف بر سرش آوار می‌شد خارج از تحمل یک نفر بود و خروجی تمام این پارامترها، یک ضربه افتضاح بود.

کسی که 5 گل در 7 بازی زده بود، پس از مواخذه توسط ولید رکراکی، در میان اعتراض شدید هواداران و با صورت پر از اشک زمین را ترک کرد. حالا برای بعضی او قهرمان است و برای بعضی دیگر خائن.

براهیم بدترین شب زندگی‌اش را سپری کرد. به شدت رنج می کشید و حتی طمانی که جایزه بهترین گلزن رقابت‌ها را از اینفانتینو دریافت کرد، اشکش لحظه‌ای قطع نشد. هیچ چیز نمی‌توانست او را تسلی دهد. براهیم، منقلب و ویران شده بود.

او برای همه عمر برای این پنالتی سرزنش خواهد شد. براهیم می‌توانست به قهرمان تاریخی مراکشی‌ها تبدیل شود اما حالا وجهه او در مراکش کاملا تخریب و همه چیز برایش تبدیل به یک کابوس طولانی شده است.

دیاز باید این شکست را جبران کند؛ اما این کار ممکن است از تمام جبران‌های زندگی‌اش سخت‌تر باشد.