جام جهانی رفت، رفقا ماندند؛ قلعهنویی و پروژهای که قرار نیست تغییر کند!
با وجود انتقادهای گسترده از عملکرد فنی تیم ملی در جام جهانی و وعده بازنگری در کادر فنی، امیر قلعهنویی ترجیح داده همچنان به همان حلقه نزدیکانش اعتماد کند؛ تصمیمی که این پرسش را ایجاد میکند: قرار است در جام ملتها چه چیزی متفاوت باشد؟
جام جهانی تمام شد، اما ظاهراً قرار نیست چیزی در تیم ملی تغییر کند. نه در تفکر، نه در ساختار و نه حتی در چهرههای کنار نیمکت. امیر قلعهنویی پس از تمدید قراردادش تا پایان جام ملتهای آسیا، راهی را انتخاب کرده که برای بسیاری قابل پیشبینی بود؛ حفظ همان تیمی که در مهمترین آزمون چهار سال اخیر فوتبال ایران نتوانست انتظارات را برآورده کند.
بعد از حذف کمفروغ ایران از جام جهانی، یکی از اصلیترین مطالبات کارشناسان و حتی بخشی از مدیران فدراسیون، بازنگری در کادر فنی بود. تصور میشد سرمربی تیم ملی برای آغاز یک دوره جدید، دستکم تغییراتی جدی در حلقه نزدیکانش ایجاد کند تا پیام روشنی درباره پذیرش انتقادات و اصلاح مسیر مخابره شود. اما حالا نشانهها حکایت از آن دارند که قرار است همان نسخه قبلی دوباره روی میز قرار بگیرد.
در مرکز این ماجرا، نام سعید الهویی دیده میشود؛ مربی جوانی که طی سالهای اخیر به عنوان مغز متفکر و تئوریسین کادر فنی معرفی شده است. کسی که مدافعانش از دانش روز و نگاه آکادمیک او سخن میگویند و منتقدانش از فاصله میان تئوری و خروجی عملی. پرسشی که حالا دوباره مطرح میشود این است که اگر آن ایدههای دانشگاهی قرار بود گرهای از کار تیم ملی باز کند، چرا در جام جهانی اثر محسوسی از آن دیده نشد؟
مسئله البته فقط الهویی نیست. داستان به مجموعهای از چهرهها برمیگردد که در سالهای اخیر در کنار قلعهنویی حضور داشتهاند و حالا نیز به نظر میرسد جایگاهشان محفوظ مانده است. این وفاداری شاید در فوتبال باشگاهی یک امتیاز محسوب شود، اما در تیم ملی که معیار اصلی آن نتیجه است، گاهی میتواند به نقطه ضعف تبدیل شود. تیمی که تغییر نمیکند، چگونه قرار است نتایج متفاوتی بگیرد؟
قلعهنویی حالا مأموریت تازهای دارد؛ رساندن ایران به فینال جام ملتهای آسیا. مأموریتی که پس از ناکامی در جام جهانی، زیر ذرهبین افکار عمومی قرار گرفته است. اما نخستین پیام او به منتقدان، نه تغییر و نوسازی، بلکه حفظ وضع موجود بوده است.
شاید در ماههای آینده چند اسم جابهجا شوند و چند عنوان شغلی تغییر کند، اما فعلاً آنچه از ساختمان فدراسیون به گوش میرسد یک پیام روشن دارد؛ جام جهانی تمام شده، اما حلقه دوستان هنوز دستنخورده باقی مانده است.
