دربیِ فراری از آزادی؛ جنگ بقا برای سهراب، آزمون بزرگ تارتار!
اولین دربی تاریخ در اصفهان فقط یک مسابقه نیست؛ جدالی است میان بهترین خط دفاع لیگ و خطرناکترین خط حمله، میان دو مربی که میخواهند ثابت کنند اتفاقی روی نیمکت سرخابیها ننشستهاند.
فردا چهارشنبه، یازدهم شهریور ۱۴۰۵؛ روزی که فوتبال ایران یکی از متفاوتترین دربیهای تاریخ خود را تجربه خواهد کرد. استقلال و پرسپولیس برای نخستین بار نه در آزادی و نه در ورزشگاه اختصاصی یکی از دو تیم، بلکه در نقش جهان اصفهان به مصاف هم میروند؛ ورزشگاهی که سالها قلمرو سپاهان بوده و حالا قرار است میزبان مهمترین مسابقه فوتبال ایران باشد.
این بازی اما فقط یک تغییر جغرافیا نیست. دربی فردا شاید از بسیاری جهات، مهمترین دربی چند سال اخیر باشد؛ مسابقهای که میتواند مسیر فصل دو تیم و حتی آینده دو سرمربی را تحت تأثیر قرار دهد.
در یک سوی میدان سهراب بختیاریزاده قرار دارد؛ مربی جوانی که در روزهای پرالتهاب استقلال مسئولیتی سنگین را پذیرفت و حالا با تیمی که هنوز در لیگ گل نخورده، پا به مهمترین آزمون دوران مربیگری خود میگذارد. استقلال با چهار کلینشیت متوالی نشان داده که سازمان دفاعی مستحکمی دارد و بختیاریزاده موفق شده از مجموعهای جوان و پرانرژی، تیمی جنگنده بسازد.
در سوی دیگر مهدی تارتار ایستاده؛ مربی باتجربهای که هنوز از زیر سایه تردیدهای ابتدای فصل خارج نشده است. شکست مقابل تراکتور و انتقادها از رویکرد محافظهکارانه او، باعث شده دربی برای تارتار چیزی فراتر از سه امتیاز باشد. او خوب میداند یک پیروزی مقابل استقلال میتواند بسیاری از منتقدان را ساکت کند و جایگاهش را روی نیمکت پرسپولیس تثبیت کند.
شاید جذابترین بخش مسابقه، تقابل دو فلسفه متفاوت باشد. استقلال با دفاعی مستحکم و پرس شدید شناخته میشود و پرسپولیس با تنوع در حملات. آبیها هنوز دروازه خود را بسته نگه داشتهاند اما سرخها با ۹ گل زده، بهترین خط حمله لیگ را در اختیار دارند. این یعنی فردا یکی از این دو رکورد باید بشکند.
کلید موفقیت استقلال احتمالاً روی پای یاسر آسانی خواهد بود. ستاره آلبانیایی آبیها در هفتههای ابتدایی نشان داده هر لحظه میتواند جریان بازی را تغییر دهد. سرعت، تکنیک و قدرت تصمیمگیری او مهمترین سلاح استقلال در فاز هجومی محسوب میشود. در مقابل، پرسپولیس امیدوار است با مهرههایی مانند علی علیپور، بیفوما، محبی و شاید اورونوف، قفل دفاع آهنین رقیب را باز کند.
اما آنچه بیش از هر چیز در فضای این مسابقه دیده میشود، ترس از شکست است. تاریخ دربیهای ایران پر از بازیهایی است که مربیان در آن بیش از بردن، به نباختن فکر کردهاند. همین موضوع باعث شده بسیاری نگران تکرار یک مسابقه کمموقعیت و محتاطانه باشند.
با این حال شرایط فعلی فرق میکند. دربی در هفته پنجم برگزار میشود؛ زمانی که هنوز فرصت زیادی برای جبران وجود دارد. نه استقلال صدرنشین مطلق است و نه پرسپولیس در بحران. همین موضوع میتواند دست دو مربی را برای ریسک کردن باز بگذارد. علاوه بر این، هر دو سرمربی با شعار فوتبال هجومی کار خود را آغاز کردهاند و میدانند یک نمایش جذاب، حتی بیش از نتیجه، میتواند هواداران را با آنها همراه کند.
نقش جهان فردا میزبان یک اتفاق تاریخی است. استادیومی که سالها رنگ طلایی سپاهان را به خود دیده، حالا آبی و قرمز را در دل خود جای میدهد. شاید آمار گذشته در این ورزشگاه اندکی به سود استقلال باشد، شاید پرسپولیس آخرین خاطره شیرین را از اصفهان با خود داشته باشد، اما دربی هیچوقت تابع آمار نبوده است.
فردا همه نگاهها به زمین خواهد بود؛ به سهراب و مهدی، به آسانی و علیپور، به پرس و ضدپرس، به احتیاط و جسارت. و شاید مهمتر از همه، به این سؤال بزرگ که آیا اولین دربی اصفهان قرار است یک نبرد فراموششدنی دیگر باشد یا مسابقهای که سالها درباره آن صحبت شود؟
