پرسپولیس چه چیزی برای امیدوار شدن داشت؟
پرسپولیس فصل جدید را با یک نمایش قابل قبول مقابل شمسآذر آغاز کرد؛ نمایشی که شاید برای قضاوت درباره آینده این تیم کافی نباشد، اما به اندازهای نشانه مثبت داشت که بتوان از شروع فصل سرخپوشان با عنوان «امیدوارکننده» یاد کرد.
پرسپولیس در شرایطی پا به نخستین مسابقه فصل گذاشت که تغییرات قابل توجهی را در ترکیب خود تجربه کرده و طبیعتاً انتظار هماهنگی کامل از تیمی با این میزان تغییر، منطقی نیست. با این حال، آنچه در قزوین دیده شد نشان داد کادر فنی در دوران آمادهسازی توانسته بخش قابل توجهی از مشکلات اولیه را کنترل کند.
آمادهسازی؛ اولین برگ برنده تارتار
یکی از مهمترین تفاوتهای پرسپولیس در شروع فصل را باید در کیفیت آمادهسازی جستوجو کرد. سرخپوشان تنها تیمی بودند که پیش از آغاز مسابقات اردوی خارجی برگزار کردند و حضور در ترکیه فرصت مناسبی در اختیار مهدی تارتار و همکارانش قرار داد تا بازیکنان جدید را با تفکرات فنی تیم آشنا کنند. اردوی پیشفصل البته به معنای رسیدن یک تیم به هماهنگی کامل نیست، اما برای تیمی که تغییرات زیادی داشته، همین زمان اضافه میتواند بسیار تعیینکننده باشد. بخشی از هماهنگیای که در قزوین دیده شد، محصول همین فرآیند آمادهسازی بود. تارتار در هفتههای آینده البته باید این روند را ادامه دهد؛ چراکه فاصله میان یک تیم «آماده» و یک تیم «هماهنگ» هنوز در پرسپولیس کاملاً از بین نرفته است.
پرسپولیس از جلو دفاع کرد
یکی از نکات قابل توجه در نمایش سرخپوشان، نحوه پرس از جلو بود. پرسپولیس در بخشهایی از مسابقه تلاش کرد بازی را از زمین حریف کنترل کند و اجازه ندهد شمسآذر با آرامش از خط دفاع خود بازیسازی کند. این موضوع از دو جهت اهمیت دارد؛ نخست اینکه نشان میدهد تیم از نظر بدنی در شرایط مناسبی قرار دارد و دوم اینکه بازیکنان تا حد قابل قبولی توانستهاند خواستههای تاکتیکی کادر فنی را اجرا کنند. پرس از بالا اگر قرار باشد به یکی از ویژگیهای اصلی پرسپولیس تبدیل شود، نیازمند هماهنگی میان خطوط است. کوچکترین فاصله میان مهاجمان، هافبکها و مدافعان میتواند این سیستم را با مشکل مواجه کند. بنابراین یکی از نکات مهم برای ارزیابی پرسپولیس در هفتههای آینده، میزان استمرار همین سبک بازی خواهد بود.
خط دفاع هنوز یک علامت سؤال است
در بخش دفاعی، پرسپولیس نمایش کماشتباهی داشت؛ اما شاید بهتر باشد در قضاوت درباره این خط کمی محتاط باشیم. شمسآذر در نخستین مسابقه فصل نتوانست فشار چندانی روی خط دفاعی پرسپولیس ایجاد کند و به همین دلیل هنوز مشخص نیست مدافعان سرخپوش در برابر تیمهایی که از کیفیت هجومی بالاتری برخوردارند چه عملکردی خواهند داشت. به عبارت دیگر، پرسپولیس فعلاً یک آزمون را با موفقیت پشت سر گذاشته، اما امتحان اصلی خط دفاعی هنوز باقی مانده است. دیدارهای مقابل تیمهای مدعی و مسابقاتی که پرسپولیس مجبور باشد بخش بیشتری از زمان بازی را تحت فشار قرار بگیرد، عیار واقعی این خط را مشخص خواهد کرد.
برتری مهم؛ شرایط بدنی مناسب
پرسپولیس در دقایق پایانی مسابقه نیز از نظر بدنی افت محسوسی نداشت. این مسئله وقتی اهمیت بیشتری پیدا میکند که بدانیم تیمهایی که تغییرات زیادی داشتهاند معمولاً در هفتههای ابتدایی فصل با افت هماهنگی و آمادگی بدنی مواجه میشوند. سرخپوشان اما توانستند تا پایان مسابقه ریتم خود را حفظ کنند و همین مسئله یکی از نشانههای مثبت آمادهسازی پیشفصل بود. البته حفظ این شرایط در طول فصل چالش متفاوتی است. فشردگی مسابقات، مصدومیتها و خستگی بازیکنان میتواند شرایط را تغییر دهد و مدیریت بدنی تیم در هفتههای آینده اهمیت زیادی خواهد داشت.
انگیزهای که میتواند تبدیل به سرمایه شود
یکی دیگر از ویژگیهای پرسپولیس در نخستین مسابقه، انرژی و انگیزه بازیکنان بود. تیم از همان شروع مسابقه برای کنترل جریان بازی تلاش کرد و بازیکنان در دوئلها و پرس از جلو با انگیزه ظاهر شدند. برای تیمی که در حال شکلگیری است، این روحیه میتواند اهمیت زیادی داشته باشد. اگر تارتار بتواند همین انگیزه را به یک هویت تیمی تبدیل کند، پرسپولیس در ادامه فصل میتواند از این ویژگی به عنوان یکی از نقاط قوت خود استفاده کند. اما حفظ انگیزه در یک فصل طولانی، به نتایج، مدیریت رختکن و نحوه استفاده از بازیکنان وابسته خواهد بود.
نیمکت؛ برگ برندهای که هنوز باید از آن استفاده شود
عمق ترکیب نیز یکی از نکاتی است که میتواند در ادامه فصل به کمک پرسپولیس بیاید. تارتار گزینههای مختلفی برای تغییر شکل تیم در اختیار دارد و این مسئله دست او را برای تغییر جریان مسابقات باز میگذارد. البته داشتن نیمکت قدرتمند زمانی تبدیل به امتیاز میشود که بازیکنان ذخیره نیز فرصت کافی برای اثبات تواناییهای خود پیدا کنند. مدیریت این سرمایه در طول فصل، یکی از مهمترین وظایف کادر فنی خواهد بود. فصل طولانی است و پرسپولیس برای موفقیت فقط به یازده بازیکن اصلی نیاز ندارد؛ بلکه باید بتواند از تمام ظرفیت فهرست خود استفاده کند.
هنوز برای قضاوت نهایی زود است
با وجود تمام نکات مثبت، نباید از یک مسابقه نتیجهای بزرگتر از واقعیت گرفت. پرسپولیس هنوز تیمی در حال ساخت است و تغییرات زیاد در ترکیب باعث شده هماهنگی کامل میان بازیکنان شکل نگیرد. از طرف دیگر، شمسآذر نیز در نخستین هفته فصل نمیتوانست معیار کاملی برای سنجش قدرت واقعی پرسپولیس باشد. بنابراین آنچه در قزوین به دست آمد، نه سندی برای قهرمانی پرسپولیس است و نه دلیلی برای نادیده گرفتن نقاط ضعف این تیم؛ بلکه صرفاً یک علامت مثبت از مسیری است که تارتار و تیمش در پیش گرفتهاند.
آزمون واقعی از هفتههای آینده آغاز میشود
پرسپولیس در گام اول نشان داد از نظر آمادهسازی، شرایط بدنی، پرس از جلو، انگیزه و عمق ترکیب ظرفیتهای قابل توجهی دارد. اما برای تبدیل این نشانهها به یک تیم مدعی، سرخپوشان باید چند مشکل را نیز برطرف کنند؛ مهمتر از همه افزایش هماهنگی، محک خوردن خط دفاعی مقابل مهاجمان قدرتمندتر و پیدا کردن ثبات در طول ۹۰ دقیقه. در واقع، نمایش قزوین را میتوان یک «شروع خوب» دانست، نه بیشتر.
پرسپولیس برای اینکه این شروع امیدوارکننده را به یک فصل موفق تبدیل کند، باید در هفتههای آینده نشان دهد آنچه مقابل شمسآذر دیده شد، اتفاقی نبوده است. اگر تارتار بتواند روند پیشرفت تیم را حفظ کند و فاصله میان بازیکنان جدید و قدیمی را کمتر کند، پرسپولیس میتواند خیلی زود از یک تیم امیدوارکننده به یکی از مدعیان جدی فصل تبدیل شود.
