رابرت دووال؛ وداع با یکی از ستونهای ماندگار سینمای جهان
رابرت دووال، بازیگر افسانهای و برنده جایزه اسکار، در سن ۹۵ سالگی درگذشت؛ هنرمندی که بیش از هفت دهه حضور مستمر در سینما، تلویزیون و تئاتر، او را به یکی از تاثیرگذارترین چهرههای تاریخ هالیوود تبدیل کرد.
رابرت دووال، بازیگر افسانهای و برنده جایزه اسکار، در سن ۹۵ سالگی درگذشت؛ هنرمندی که بیش از هفت دهه حضور مستمر در سینما، تلویزیون و تئاتر، او را به یکی از تاثیرگذارترین چهرههای تاریخ هالیوود تبدیل کرد. درگذشت او پایانی بر زندگی حرفهای یکی از مهمترین بازیگران نسل طلایی سینماست؛ هنرمندی که با نقشآفرینیهای عمیق و کنترلشده، استانداردهای تازهای در بازیگری واقعگرا تعریف کرد.
زندگینامه رابرت دووال
Robert Duvall در ۵ ژانویه ۱۹۳۱ در سندیگو، کالیفرنیا متولد شد. او در خانوادهای نظامی بزرگ شد و پس از پایان تحصیلات، به بازیگری روی آورد. دووال در مدرسه بازیگری نیویورک آموزش دید و کار حرفهای خود را از صحنه تئاتر آغاز کرد.
ورود او به سینما در دهه ۱۹۶۰ رقم خورد و خیلی زود به دلیل سبک بازی طبیعی، صدای متمایز و تسلط کمنظیر بر نقشهای پیچیده، مورد توجه کارگردانان بزرگ قرار گرفت.
دووال چهار بار ازدواج کرد و سالهای پایانی زندگیاش را در کنار همسرش، لوسیانا پدرازا، سپری کرد.
آغاز درخشش؛ از «کشتن مرغ مقلد» تا تثبیت جایگاه
نخستین حضور مهم سینمایی دووال در فیلم ماندگار To Kill a Mockingbird بود؛ اثری اقتباسی که مسیر حرفهای او را هموار کرد. بازی کوتاه اما تاثیرگذار او در نقش «بو رادلی» نشان داد با بازیگری متفاوت روبهرو هستیم.

در دهه ۱۹۷۰، دووال به یکی از بازیگران اصلی پروژههای بزرگ هالیوود تبدیل شد و همکاری با کارگردانان برجسته، جایگاه او را تثبیت کرد.
پدرخوانده؛ چهره عقلانی مافیا
دووال با ایفای نقش «تام هیگن» در فیلم کلاسیک The Godfather به کارگردانی Francis Ford Coppola به شهرتی جهانی رسید. شخصیت وکیل خانواده کورلئونه، تصویری متفاوت از قدرت و وفاداری ارائه میداد و یکی از ماندگارترین کاراکترهای تاریخ سینما شد.
اینک آخرالزمان؛ دیالوگی که جاودانه شد
در فیلم جنگی Apocalypse Now نیز نقش سرهنگ کیلگور را بازی کرد؛ شخصیتی کاریزماتیک و پیچیده که یکی از مشهورترین دیالوگهای تاریخ سینما را بر زبان آورد. این نقش برای او نامزدی اسکار بهترین بازیگر نقش مکمل را به همراه داشت.

اسکار برای «رحمتهای لطیف»
دووال در فیلم Tender Mercies نقش یک خواننده الکلی موسیقی کانتری را ایفا کرد و برای این بازی درخشان، جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش اول مرد را دریافت کرد.
تجربه کارگردانی و آثار مستقل
او علاوه بر بازیگری، در مقام نویسنده و کارگردان نیز فعالیت داشت. فیلم The Apostle یکی از مهمترین پروژههای شخصی او بود که تحسین گسترده منتقدان را به همراه داشت.
از دیگر آثار شاخص او میتوان به فیلم The Judge اشاره کرد که بار دیگر توانایی او در ایفای نقشهای پدرانه و پیچیده را نشان داد.

جوایز و افتخارات
رابرت دووال در طول فعالیت حرفهای خود:
هفت بار نامزد جایزه اسکار شد
یک بار برنده اسکار بهترین بازیگر نقش اول شد
برنده جوایز متعدد گلدن گلوب و امی شد
در بیش از ۹۰ فیلم و مجموعه تلویزیونی حضور یافت
این افتخارات تنها بخشی از کارنامه هنرمندی است که همواره کیفیت را بر کمیت ترجیح داد.
سبک بازیگری و تاثیر بر سینما
دووال به عنوان یکی از پیشگامان بازیگری واقعگرا شناخته میشود. او با حداقل اغراق، بیشترین تاثیر را بر مخاطب میگذاشت. منتقدان معتقدند قدرت اصلی او در سکوت، نگاه و جزئیات ظریف رفتاری نهفته بود.

بسیاری از بازیگران نسلهای بعد، از او به عنوان الگوی حرفهای خود یاد کردهاند. حضور او در آثار کلاسیک، بخشی از حافظه جمعی سینما را شکل داده است.
میراث رابرت دووال
درگذشت رابرت دووال تنها فقدان یک بازیگر نیست؛ پایان حضور یکی از آخرین نمایندگان نسل طلایی بازیگران هالیوود است. او هنرمندی بود که هر نقش را زندگی میکرد و هر شخصیت را به واقعیتی ملموس تبدیل میساخت.
نام رابرت دووال در کنار بزرگترین بازیگران تاریخ سینما ثبت شده و آثارش همچنان برای نسلهای آینده الهامبخش خواهد بود.