۳ سناریو پیش روی ترامپ

فردین قریشی در یادداشتی در آرمان امروز نوشت:

در شرایط کنونی به نظر می‌رسد واشنگتن عملاً با سه سناریوی اصلی مواجه است که هر یک محدودیت‌ها و پیامدهای خاص خود را دارد.

سناریوی نخست، ادامه جنگ و فشار نظامی و اقتصادی علیه ایران است. تجربه نشان داده که آمریکا در تحقق هدف اصلی خود، یعنی وادار کردن ایران به تسلیم، موفق نبوده است. حتی در صورت تداوم آتش‌بس یا بازگشت به درگیری، بعید است تغییری در این معادله ایجاد شود؛ البته ممکن است آمریکا بخواهد یکبار دیگر شانس خود را در این خصوص آزمایش کند.

از سوی دیگر، استمرار محاصره دریایی نیز نه‌تنها اراده ایران را تضعیف نمی‌کند، بلکه با تحمیل هزینه‌های متقابل به آمریکا به خاطر انسداد تنگه هرمز، در نهایت این کشور ناگزیر به عقب‌نشینی خواهد بود.

سناریوی دوم، خروج از بحران بدون دستیابی به توافق است. هرچند برخی تحلیل‌گران این گزینه را به معنای افزایش فشار و حتی زمینه‌سازی برای یک درگیری جدید در ماه‌ها و حتی یکی دو سال آتی می‌دانند اما یک متغیر مهم در این میان، احتمال حرکت ایران به سمت ظرفیت هسته‌ای و بازدارندگی است. چنین وضعیتی می‌تواند شرایطی به‌مراتب پیچیده‌تر و پرهزینه‌تر برای آمریکا به‌ویژه در فضای سیاسی داخلی آن ایجاد کند، و از این رو این گزینه نیز برای آمریکا چندان مطلوب به نظر نمی‌رسد.

اما سناریوی سوم، پذیرش ناگریز یک توافق است؛ توافقی که در آن امتیازات مورد معامله در چارچوب مذاکرات پیش از جنگ حفظ شده و حتی با برخی مزیت‌های جدید برای ایران به‌ویژه در حوزه تنگه هرمز همراه می شود.

پذیرش چنین توافقی برای آمریکا به معنای پذیرش این واقعیت خواهد بود که علی‌رغم آغاز یک جنگ، نتوانسته اراده خود را به ایران تحمیل کند؛ موضوعی که می‌تواند به‌عنوان یک ناکامی سیاسی برای دولت ترامپ تلقی شده و پیامدهای داخلی، از جمله در انتخابات میان ‌دوره ‌ای کنگره، به همراه داشته باشد، اما ظاهراً چاره‌ ای جز روی آوردن به آن نیست. به نظر می‌ رسد سناریوی اخیر، هم محتمل ‌ترین مسیر پیش ‌روی آمریکا و هم گزینه مطلوب برای ایران باشد.