حماسه دولت در دفاع و سازندگی با میدانداری پزشکیان
در ایامی که کشور درگیر جنگ بود، دولت وارد بیستمین ماه فعالیت خود شد؛ ۲۰ ماهی که با انباری از بحرانهای مختلف و تلاطمهای متعدد همراه بود.
آرمان امروز در گزارشی نوشت:
در ایامی که کشور درگیر جنگ بود، دولت وارد بیستمین ماه فعالیت خود شد؛ ۲۰ ماهی که با انباری از بحرانهای مختلف و تلاطمهای متعدد همراه بود. از همان ابتدای این دوره، با رخدادهایی چون شهادت حنیه در تهران و مراحل بعدی جنگها، از جمله وعده صادق و جنگ سوم تحمیلی، همچنین اعتراضات و اتفاقات مختلف در کشور، شرایطی خاص رقم خورد. در این ۲۰ ماه ویژه، پزشکیان تلاش کرد اقداماتی انجام دهد. در این فضا و با ورود به جنگ تحمیلی سوم، دولت پتانسیلهای خود را به فعلیت رساند و اقتدار عملکردی و سیاستگذاری خود را بروز داد؛ هم در حمایت از جنگ دفاعی، هم در حمایت از سازندگی، توسعه و پاسخگویی به مردم در حوزه اسرائیل. در این مدت، از سوی دوست و منتقد، همگی به نوعی به توفیقات دولت در حوزه دفاع و سازندگی اذعان کردند. دولت، سازندگی را تعطیل نکرد و کارهای عمرانی در حد امکان ادامه یافت. راهسازی، تولید انرژی و تجارت متوقف نشد و روند فعالیتها ادامه پیدا کرد. در حوزه بازار نیز، با مدیریت دولت، کمبودی احساس نشد.
یکی از اقدامات مهم دولت که شاید کمتر دیده شد، نقش آن در حوزه دفاع بود. بخش عمدهای از پشتیبانی دفاعی، بهجز بخش نظامی، بر عهده دولت بود؛ از تأمین تجهیزات و امکانات گرفته تا حمایت از نیروهای نظامی. در حوزه دیپلماسی نیز دولت تلاشهای گستردهای انجام داد و اقدامات مختلفی صورت گرفت. در عین حال، تداوم دفاع و حفظ آمادگی نیروهای نظامی و تأمین امکانات لازم برای انجام وظایف دفاعی، از جمله مسئولیتهایی بود که دولت بر عهده داشت و در مجموع، این اقدامات به نوعی رضایت عمومی را به همراه داشت. بر اساس نظرسنجیهای انجامشده، میزان رضایت از عملکرد دولت در زمان جنگ بالا ارزیابی شده و حتی برخی از تعبیر «معجزه» برای توصیف این عملکرد استفاده کردند. در همین زمینه، دیدگاههایی نیز از سوی چهرههای سیاسی مطرح شد و بر عملکرد دولت تأکید شد. همچنین، حضور میدانی پزشکیان در تجمعات و راهپیماییها و ارتباط مستمر با بدنه دولت، از دیگر نکاتی بود که در این ایام مورد توجه قرار گرفت. حفظ این ارتباط و هدایت خدماترسانی، از جمله اقدامات مهم در این دوره به شمار میرود.
بر این اساس، پزشکیان میدانداری قابل توجهی در حماسه دفاع و سازندگی از خود نشان داد و سایر اعضای دولت، معاونان و اعضای کابینه نیز در این مسیر تلاش کردند و عملکرد خاصی در این عرصه به نمایش گذاشتند. با این پتانسیل ایجادشده، امید میرود در دوره پس از جنگ نیز اقدامات مثبتی ادامه یابد.
در عین حال، یکی از نکات قابل توجه، رویکرد انسجامگرایی و وفاقگرایی در مدیریت امور بود. از جمله، درخواست از محمد باقر قالیباف، رئیس مجلس برای حضور در مذاکرات اسلامآباد و همراهی با دولت، در کنار سایر اعضای کابینه، نشاندهنده این رویکرد بود. این اقدام بار دیگر نشان داد که برای دولت، نتیجه و رضایت مردم اهمیت دارد و محدود به یک تیم خاص نیست.
در مجموع، مجموعه این اقدامات و رویکردها، تصویری از اقتدار، تدبیر و تلاش دولت در عرصه دفاع و سازندگی ارائه میدهد؛ مسیری که با هدف تأمین رضایت عمومی و پیشبرد امور کشور دنبال شده است.
محمدرضا ثنایی، استاد دانشگاه و کارشناس مسائل سیاسی، در گفتوگو با روزنامه آرمان امروز با اشاره به شرایط پیچیدهای که دولت چهاردهم در آن آغاز به کار کرد، اظهار داشت: دولت از همان ابتدا با مجموعهای از بحرانهای درهمتنیده در حوزههای داخلی و خارجی مواجه بود؛ از تنشهای منطقهای و فشارهای بینالمللی گرفته تا مشکلات اقتصادی و برخی نارضایتیهای اجتماعی. این شرایط، نیازمند نوعی مدیریت چندلایه و همزمان بود که بتواند از گسترش بحرانها جلوگیری کند.
وی با تأکید بر اینکه یکی از ویژگیهای مهم این دولت، رویکرد فعال در مدیریت بحران بوده است، افزود: دولت تلاش کرد به جای رویکرد انفعالی، در قبال بحرانها پیشدستانه عمل کند. این مسئله را میتوان هم در حوزه سیاست خارجی و هم در عرصه داخلی مشاهده کرد. بهویژه در مقاطعی که کشور با تهدیدات امنیتی و نظامی مواجه شد، هماهنگی میان بخشهای مختلف اجرایی و تصمیمگیری به شکل قابل قبولی برقرار شد.
ثنایی ادامه داد: در حوزه اقتصادی نیز، اگرچه مشکلات ساختاری همچنان پابرجاست، اما دولت توانست از بروز شوکهای شدید در بازار جلوگیری کند. کنترل نسبی بازار کالاهای اساسی و جلوگیری از ایجاد کمبود، یکی از مصادیق مدیریت بحران در این حوزه است. این موضوع نشان میدهد که سیاستگذاریها، دستکم در کوتاهمدت، توانستهاند ثبات نسبی را حفظ کنند. این استاد دانشگاه با اشاره به نقش دولت در پشتیبانی از بخشهای دفاعی کشور تصریح کرد: در شرایطی که کشور درگیر تنشهای جدی بود، دولت نقش مهمی در تأمین منابع، تجهیزات و هماهنگیهای لازم ایفا کرد. این سطح از پشتیبانی، نشاندهنده درک درست از اهمیت انسجام میان حوزههای اجرایی و دفاعی در شرایط بحرانی است.
