پیام ۴۰ روز حماسه ایستادگی ملت؛ نه به تجاوز و جنایت جنگی
در پی تداوم درگیریها طی حدود ۴۰ روز گذشته، شواهد میدانی از شکلگیری نوعی «تابآوری جمعی» در میان شهروندان حکایت دارد؛ پدیدهای که در ادبیات علوم اجتماعی بهعنوان توانایی یک جامعه برای سازگاری با بحران، کاهش آسیبها و حفظ انسجام در شرایط فشار تعریف میشود.
آرمان امروز در گزارشی نوشت:
در پی تداوم درگیریها طی حدود ۴۰ روز گذشته، شواهد میدانی از شکلگیری نوعی «تابآوری جمعی» در میان شهروندان حکایت دارد؛ پدیدهای که در ادبیات علوم اجتماعی بهعنوان توانایی یک جامعه برای سازگاری با بحران، کاهش آسیبها و حفظ انسجام در شرایط فشار تعریف میشود. در این مدت، با وجود تهدیدهای مستمر، خسارتهای زیرساختی، دوری اجباری از محل سکونت، کمبودهای مقطعی و نیز تلفات انسانی، بخش قابلتوجهی از جامعه با حفظ نظم نسبی و استمرار فعالیتهای روزمره، الگویی از پایداری اجتماعی را به نمایش گذاشته است.
بررسی این وضعیت نشان میدهد که همبستگی اجتماعی، سرمایه اجتماعی و تقویت هویت جمعی، نقش مهمی در کاهش آثار روانی و اقتصادی بحران ایفا کردهاند. این عوامل در کنار شبکههای غیررسمی حمایت، موجب شدهاند تا جامعه در برابر فشارهای بیرونی، واکنشی مبتنی بر مقاومت و انطباق از خود نشان دهد. در چنین شرایطی، پیام غالب این ایستادگی را میتوان در مخالفت با تداوم خشونت، رد اقدامات مبتنی بر نقض قواعد بینالمللی و تأکید بر حفظ تمامیت و ثبات داخلی تفسیر کرد.
بر اساس گزارشهای پژوهشگاههای مطالعات اجتماعی، جوامعی که سطح اعتماد و همکاری در آنها بالاتر است، در اجرای پروژههای جمعی، حل بحرانها و کاهش هزینههای مدیریتی موفقتر عمل میکنند. محققان اعلام کردهاند که سرمایه اجتماعی، سرعت پیشبرد برنامههای کلان را تا چند برابر افزایش میدهد. افراد زمانی بیشترین همکاری را انجام میدهند که احساس کنند بخشی از یک کل واحد هستند. این حس هویت مشترک بهطور مستقیم با افزایش ایثار، کاهش تعارض و بالا رفتن مشارکت داوطلبانه ارتباط دارد. پژوهشگران این پدیده را «خودِ گسترشیافته» مینامند.
«ایستادگی جمعی» بهعنوان یکی از عناصر برجسته هویت فرهنگی در جوامع دارای تمدن دیرینه معرفی شده است. این مطالعات نشان میدهد جوامعی که در طول تاریخ با تغییرات اقلیمی، تحولات اجتماعی و چالشهای زیستمحیطی روبهرو بودهاند، نوعی الگوی پایدار از «تابآوری جمعی» را در فرهنگ خود نهادینه کردهاند.
بر اساس این گزارش، در جوامعی مانند ایران که لایههای تاریخی متعددی از اسطوره، ادبیات، آیینها و تجربههای مشترک اجتماعی در حافظه فرهنگی مردم نقش بسته، مفهوم «ایستادگی» بیشتر بهصورت یک هنجار فرهنگی و ویژگی هویتی ظاهر میشود تا یک واکنش مقطعی.
همچنین تحلیل روندهای موجود نشان میدهد که استمرار این وضعیت، میتواند پیامدهایی چندوجهی در پی داشته باشد؛ از یکسو افزایش انسجام داخلی و تقویت حس تعلق جمعی، و از سوی دیگر، تشدید فشارهای اقتصادی و روانی. با این حال، آنچه در شرایط کنونی برجسته است، شکلگیری روایتی از مقاومت اجتماعی است که بر پایه عدم پذیرش فشار و تداوم ایستادگی در برابر تهدیدها استوار شده و بهعنوان یکی از شاخصههای مهم تحولات اخیر قابل ارزیابی است.
در مجموع، تحولات اخیر نشاندهنده شکلگیری نوعی تابآوری و انسجام اجتماعی در مواجهه با شرایط ناشی از جنگ شوم است؛ بهگونهای که جامعه با وجود فشارهای گسترده، خسارات و تهدیدهای مستمر، توانسته الگوی قابلتوجهی از پایداری را حفظ کند. این وضعیت، بیش از هر چیز بر تقویت همبستگی داخلی و رد خشونت و فشارهای بیرونی دلالت دارد و بیانگر رویکردی است که بر استمرار ایستادگی و عدم تسلیم در برابر شرایط تحمیلی تأکید میکند.
محمدرضا معصومی در گفتوگو با روزنامه آرمان امروز با اشاره به نقش تعیینکننده مردم در عبور از شرایط بحرانی، اظهار کرد: آنچه در مقاطع حساس تاریخی بیش از هر عامل دیگری مسیر تحولات را مشخص میکند، سطح توانمندی و قدرت اجتماعی مردم است. این قدرت صرفاً به معنای ظرفیت فیزیکی یا جمعیتی نیست، بلکه ترکیبی از سرمایه اجتماعی، اعتماد عمومی، انسجام درونی و توان سازگاری با شرایط متغیر است.
وی افزود: تجربههای مختلف نشان داده است هرگاه این مؤلفهها در سطح بالایی قرار داشته باشند، جامعه میتواند حتی در مواجهه با شدیدترین فشارها، مسیر پایداری و بازسازی را طی کند. در چنین وضعیتی، مردم نهتنها منفعل عمل نمیکنند، بلکه بهعنوان بازیگران اصلی، در مدیریت بحران و کاهش پیامدهای آن نقشآفرینی میکنند.
او با تأکید بر اینکه قدرت مردم در شرایط کنونی در سطح قابلتوجهی قرار دارد، ادامه داد: نمود این قدرت را میتوان در میزان تابآوری، حفظ نظم اجتماعی و تداوم فعالیتهای روزمره مشاهده کرد. این شاخصها در ادبیات علمی بهعنوان نشانههای یک جامعه پویا و مقاوم شناخته میشوند که قادر است در برابر شوکهای بیرونی، تعادل خود را حفظ کند.
این استاد دانشگاه در پایان خاطرنشان کرد: تقویت این ظرفیت نیازمند توجه به اعتمادسازی، شفافیت و افزایش مشارکت عمومی است؛ چراکه هرچه پیوند میان مردم و ساختارهای تصمیمگیری مستحکمتر باشد، امکان عبور موفق از بحرانها نیز افزایش خواهد یافت.