حسرت ثبت یک افتخار تاریخی بر دلمان ماند

روزنامه اطلاعات در گزارشی نوشت:

روز ۱۱ شهریور پیش از اعزام کاروان ورزشی ایران به محل برگزاری بازی‌های آسیایی در ناگویای ژاپن علیرضا دبیر رئیس فدراسیون کشتی در کنفرانس خبری دلیل اعزام نشدن تیم اصلی کشتی به مسابقات آسیایی را اینطور اعلام کرد:« برای جامعه کشتی بازی‌های آسیایی خیلی مهم نیست و باید این را قبول کنیم. فوتبال هم اینگونه است و تیم امید می‌رود. سرمایه‌های ملت در کشتی است و چرا باید بهترین‌های این رشته به ناگویا بروند؟ من شاید بخاطر این کار هزینه بدهم اما مهم نیست، مهم سرمایه کشتی است که حفظ شود. من تصمیمم را گرفتم و اگر پیش از این نفرات برتر را اعزام کردیم چون بازی‌های آسیایی بعد از مسابقات جهانی بود. مدال‌های جهانی خیلی مهم است و چه کسی به خاطر دارد که چه کسی مدال طلای بازی‌های آسیایی گرفته است؟ المپیک آسیایی تنها نامی برای بزرگ کردن مسابقات آسیایی است. اگر هم چند نفر از نفرات اصلی را اعزام کردم تنها به خاطر شخص احمد دنیامالی و محمود خسروی‌وفا است.»

در پایان بازی‌های آسیایی کاروان کشورمان توانست نتیجه درخشانی کسب کند و در جایگاه ششم جدول مدال‌ها ایستاد ولی این نتیجه با کسب  ۲ یا ۳ مدال طلای دیگر می‌توانست تبدیل به رکورد تاریخی شود، زیرا هند و ازبکستان ۲۱ طلا کسب کردند که فقط ۲ مدال از ۱۹ مدال کسب شده توسط ورزشکاران کشورمان بیشتر بود و با توجه به اینکه اگر در وزن‌های ۶۷ کیلو گرم کشتی آزاد و ۵۷ کیلوگرم کشتی فرنگی مانع از کسب مدال طلا توسط کشتی‌گیران هند و ازبکستان می‌شدیم، حالا ما در رتبه چهارم بازی‌های آسیایی قرار داشتیم.

تصور اشتباه

اینکه سطح مسابقات آسیایی را پائینتر از مسابقات جهانی کشتی بدانیم تصوری کاملاً اشتباه است زیرا این دو رویداد را به هیچ وجه نمی‌توان با هم مقایسه کرد. بازی‌های آسیایی یک گردهمایی ورزشی فراگیر است و اکثر مردم قاره آسیا پیگیر نتایج این مسابقات هستند و مخاطب آن صدها برابر مسابقات جهانی کشتی است.

افتخاری که از دست رفت

اگر کاروان ورزشی ما در بازی‌های آسیایی موفق می‌شد بعد از چین، کره جنوبی و ژاپن به رتبه چهارم برسد افتخارش بیشتر بود یا اینکه در مسابقات جهانی کشتی قهرمان شود؟

رئیس فدراسیون کشتی می‌گوید بازی‌های آسیایی برای جامعه کشتی اهمیت زیادی ندارد!  آیا بالا رفتن پرچم کشور در بزرگترین گردهمایی ورزشی قاره آسیا که نیمی از جمعیت جهان مسابقات آن را پیگیری می‌کنند و در این شرایط حساس، عزت و آبرو برای کشورمان به همراه دارد، برای جامعه کشتی اهمیت ندارد؟

وی در بخش دیگری گفته است که حتی فدراسیون فوتبال هم این به این بازی‌ها اهمیت نمی‌دهد و تیم ملی امید را می‌فرستد یعنی حتی یک نفر در فدراسیون کشتی پیدا نشد که بگوید حضور تیم ملی امید فوتبال در بازی‌های آسیایی به دلیل قوانین این مسابقات است و امکان حضور تیم بزرگسالان وجود ندارد؟

خوشبختانه سطح کشتی ما در جهان آنقدر بالا است که حتی با کشتی‌گیران تیم دوم هم مدال‌های طلا را در بازی‌های آسیایی درو کردیم، ولی کشتی ما این ظرفیت را داشت که علاوه بر این مدال‌ها در سایر اوزان هم مدال کسب کند و یک افتخار تاریخی برای ورزش ما به ارمغان بیاورد.

 علیرضا دبیر در بخش پایانی صحبت‌هایش مدعی شده که «اگر چند نفر از نفرات اصلی را (به مسابقات آسیایی) اعزام کردم تنها به خاطر شخص احمد دنیامالی (وزیر ورزش) و محمود خسروی‌وفا (رئیس کمیته ملی المپیک) است.

اول اینکه در یک رویداد ملی جایی برای احترام شخصی وجود ندارد و باید نگاه ملی به آن داشت. دوم اینکه رئیس فدراسیون کشتی زیر مجموعه وزارت ورزش و کمیته ملی المپیک است و سیاست‌های کلی ورزش  توسط این دو مرجع اعمال می‌شود و اگر به چنین تصمیم اشتباهی معترض نشده‌اند به دلیل درک درست از شرایط کلی کشور و دوری جستن از حاشیه بوده که تصمیم اشتباهی درست و منطقی است.