خاتون در آسیا فرو ریخت؛ سه شکست، ۱۳ گل خورده و پایانی تلخ برای نماینده ایران
شکست مقابل آیوادی میانمار، فقط پایان کار خاتون بم در لیگ قهرمانان زنان آسیا نبود؛ نتیجه‌ای بود که ضعف‌های فنی و دفاعی نماینده ایران را عریان‌تر از همیشه به نمایش گذاشت. تیمی که با امید تکرار روزهای خوب گذشته به این رقابت‌ها آمده بود، در سه مسابقه متوالی شکست خورد، ۱۳ گل دریافت کرد و با تنها دو گل زده، یکی از تلخ‌ترین دوره‌های حضورش در فوتبال باشگاهی زنان آسیا را پشت سر گذاشت.
لیگ قهرمانان زنان آسیا برای خاتون بم با شکستی دیگر به پایان رسید؛ شکستی که این بار نه مقابل یکی از قدرت‌های فوتبال زنان شرق آسیا، بلکه برابر آیوادی میانمار رقم خورد؛ تیمی که خودش هم پیش از این مسابقه دو شکست سنگین را تجربه کرده و حتی موفق به گلزنی نشده بود. با این حال، نماینده میانمار در آخرین بازی مرحله گروهی توانست از آشفتگی خاتون استفاده کند و با سه گل، نماینده ایران را از پیش رو بردارد؛ نتیجه‌ای که بیش از هر چیز نشان داد مشکلات خاتون به دو شکست ابتدایی محدود نبوده است.
آغاز فاجعه با یک اشتباه زودهنگام
شرایط دو تیم پیش از این مسابقه شباهت زیادی به یکدیگر داشت. خاتون در دو دیدار نخست خود برابر لئونسا کوبه ژاپن و ناگوهیانگ کره‌شمالی به ترتیب با نتایج ۴ بر یک و ۶ بر یک شکست خورده بود. آیوادی هم ابتدا با هفت گل مغلوب ناگوهیانگ شده و سپس با نتیجه ۲ بر صفر برابر لئونسا کوبه شکست خورده بود. هر دو تیم برای باقی‌ماندن در کورس صعود، به پیروزی نیاز داشتند؛ هرچند سرنوشت‌شان به نتایج سایر مسابقات هم وابسته بود.
در چنین شرایطی، انتظار می‌رفت خاتون برای جبران دو نمایش ضعیف قبلی، با تمرکز و انسجام بیشتری وارد زمین شود؛ اما آنچه در آغاز مسابقه اتفاق افتاد، خلاف این انتظار بود. هنوز دو دقیقه از شروع بازی نگذشته بود که نوِه تان‌تان روی آشفتگی خط دفاعی خاتون دروازه رها یزدانی را باز کرد تا نماینده ایران خیلی زود در موقعیت دشواری قرار بگیرد. پس از این گل، بازیکنان خاتون تلاش کردند جریان بازی را تغییر دهند و به گل تساوی برسند، اما حملات آن‌ها با وجود چند موقعیت نصفه‌ونیمه، نتیجه‌ای نداشت.
ضربه سر ملیکا متولی در دقیقه ۱۹ به تیرک دروازه آیوادی برخورد کرد تا یکی از جدی‌ترین فرصت‌های خاتون برای بازگشت به مسابقه از دست برود. در ادامه، دو تیم هر کدام با استفاده از سیستم بازبینی ویدیویی FVS خواهان بررسی صحنه‌های مشکوک به پنالتی شدند، اما هیچ‌کدام از این درخواست‌ها به اعلام ضربه پنالتی منجر نشد تا نیمه نخست با همان برتری یک‌گله نماینده میانمار به پایان برسد.
دفاعی که هر بار آسان‌تر فرو می‌ریخت
خاتون در نیمه دوم برای جبران نتیجه وارد زمین شد، اما نه‌تنها نشانی از یک بازگشت جدی در نمایش این تیم دیده نشد، بلکه ضعف‌های دفاعی بار دیگر به مهم‌ترین نقطه قوت حریف تبدیل شد. در دقیقه ۵۸، نوِه تان‌تان با استفاده از فضای ایجادشده در خط دفاعی خاتون، دومین گل خود و تیمش را به ثمر رساند تا شرایط برای نماینده ایران دشوارتر شود.
تنها چند دقیقه بعد، هیناری میاموتو که به‌عنوان بازیکن تعویضی وارد زمین شده بود، با ضربه چیپی تماشایی دروازه خاتون را برای سومین بار باز کرد. کمک‌داور ابتدا پرچم آفساید را بالا برد، اما پس از بررسی صحنه، گل پذیرفته شد تا آیوادی با سه گل از خاتون پیش بیفتد. در واقع، تیمی که تا پیش از این مسابقه در دو بازی خود حتی یک بار هم موفق به گلزنی نشده بود، مقابل نماینده ایران سه بار به گل رسید؛ اتفاقی که به‌خوبی عمق مشکلات دفاعی خاتون را نشان می‌داد.
در ادامه مسابقه، خاتون تلاش‌هایی برای کاهش اختلاف انجام داد، اما ضربات مونا حمودی و شهناز جعفری‌زاده هم راهی به دروازه پیدا نکرد. در سوی مقابل، آیوادی با مدیریت جریان بازی و استفاده از فضای خالی زمین، برتری خود را حفظ کرد. اخراج روژین تمریان در دقیقه ۸۲ نیز شرایط را برای نماینده ایران دشوارتر کرد تا خاتون دقایق پایانی را با یک بازیکن کمتر سپری کند. در نهایت، سوت پایان مسابقه با پیروزی ۳ بر صفر آیوادی به صدا درآمد؛ نتیجه‌ای که پرونده حضور خاتون در این دوره از مسابقات را با سه شکست متوالی بست.
تصمیم‌های فنی زیر ذره‌بین؛ غیبت‌ها یا ضعف برنامه؟
البته خاتون در این مسابقه با محدودیت‌هایی هم روبه‌رو بود. محرومیت سارا دیدار و مصدومیت نگین زندی، دست مرضیه جعفری را برای تغییر ترکیب بسته بود و سرمربی نماینده ایران ناچار شد با گزینه‌های محدودتری تیمش را به میدان بفرستد. نیمکت‌نشینی شهناز جعفری‌زاده و حضور طاهره پیروزی در ترکیب اولیه نیز از تصمیم‌های قابل توجه کادر فنی بود؛ تصمیمی که البته در نهایت نتوانست به تغییر روند بازی کمک کند.
با این حال، نمی‌توان تمام آنچه بر خاتون گذشت را به غیبت دو بازیکن نسبت داد. دریافت ۱۳ گل در سه مسابقه، آن هم مقابل تیم‌هایی با سبک و سطح متفاوت، نشانه‌ای فراتر از چند غیبت در ترکیب است. خط دفاعی خاتون در هر سه مسابقه آسیب‌پذیر ظاهر شد و در بازی برابر آیوادی نیز بارها با از دست دادن تمرکز و پوشش نامناسب فضاها، به حریف اجازه موقعیت‌سازی داد. از سوی دیگر، تیم در فاز هجومی هم نتوانست راهکار مؤثری برای عبور از دفاع حریف پیدا کند. بنابراین، شکست برابر آیوادی را باید بخشی از یک ناکامی بزرگ‌تر دانست؛ ناکامی‌ای که بررسی آن نمی‌تواند صرفاً به فهرست غایبان و اتفاقات داخل زمین محدود بماند.
پایانی که باید زنگ خطر باشد
آیوادی با این پیروزی سه امتیازی شد و با تفاضل گل منفی ۶ در رتبه سوم گروه A قرار گرفت؛ جایگاهی که البته به‌تنهایی صعود این تیم را تضمین نمی‌کرد. نماینده میانمار برای رسیدن به مرحله یک‌چهارم نهایی باید چشم‌انتظار نتایج دو مسابقه دیگر می‌ماند؛ یا بنگال شرقی هند با اختلاف بیش از پنج گل برابر دفاع ملی کره‌شمالی شکست می‌خورد یا نسف‌قارشی ازبکستان مقابل کایا ایلویلو فیلیپین نتیجه را واگذار می‌کرد. در غیر این صورت، آیوادی هم با وجود پیروزی برابر خاتون از دور رقابت‌ها کنار می‌رفت.
اما برای خاتون، دیگر هیچ معادله‌ای باقی نمانده بود. نماینده ایران که در دوره‌های گذشته یکی از تیم‌های قابل اعتنای فوتبال زنان آسیا محسوب می‌شد، این بار با سه شکست پیاپی، ۱۳ گل خورده و تنها دو گل زده، به کار خود پایان داد. این ضعیف‌ترین عملکرد خاتون در سه دوره حضورش در لیگ قهرمانان زنان آسیا بود؛ پایانی که نمی‌توان آن را صرفاً یک ناکامی مقطعی یا حاصل قرعه دشوار دانست.
شکست برابر لئونسا کوبه و ناگوهیانگ، شاید با توجه به قدرت این دو تیم قابل پیش‌بینی‌تر بود، اما باخت سه‌گله مقابل آیوادی، آن هم در شرایطی که نماینده میانمار پیش از آن حتی موفق به گلزنی نشده بود، پرسش‌های جدی‌تری را درباره وضعیت فنی خاتون مطرح می‌کند. تیمی که سال‌ها بار اصلی فوتبال باشگاهی زنان ایران را در آسیا به دوش کشیده، حالا باید به جای پناه بردن به دشواری رقبا و محدودیت‌های موجود، درباره کیفیت آماده‌سازی، ساختار دفاعی، برنامه فنی و فاصله‌ای که با سطح اول فوتبال زنان قاره پیدا کرده، پاسخ روشنی داشته باشد.
این سه شکست فقط یک حذف زودهنگام نیست؛ هشداری جدی برای خاتون و فوتبال زنان ایران است. اگر قرار باشد حضور در آسیا به تکرار شکست‌های سنگین و بازگشت با فهرستی از توجیه‌ها محدود شود، فاصله با مدعیان قاره نه‌تنها کمتر نخواهد شد، بلکه هر فصل عمیق‌تر می‌شود.
