تحریریه آوش/ جهان، با فروغ مهربان نبود، 24 بهمن ۱۳۴۵، در ۳۱ سالگی، تصادفی ساده اما مرگبار در مسیر دروس- قلهک، دفتر عمرش را بست. اما حقیقت این است: فروغ هیچوقت دفن نشد، او هنوز در شعرهایش نفس میکشد؛ در زنانی که جرأت انتخاب دارند؛ در انسانهایی که نمیخواهند «معمولیِ بیدرد» باشند. فروغ از تنهایی، صدا ساخت، «اسیر» ، «دیوار» و «عصیان» فقط دفتر شعر نبودند؛ گزارش یک روح زخمخورده بودند که جرأت داشت از حصارهایی بگذرد که برای زنان ممنوع بود و همین جرأت، هم محبوبش کرد، هم قربانیاش. در این برنامه…
