در گذشته ناقضان حداقل تلاش میکردند اقدام خود را توجیه کنند، اما امروز نماینده یک رژیم منشور سازمان ملل را در مجمع عمومی خرد میکند و بیتفاوت سالن را ترک میکند. به تأسیسات هستهای تحت پادمان حمله میشود بدون ارائه دلیل یا عذرخواهی. فرماندهان در خارج از میدان نبرد و در کنار خانوادههایشان ترور میشوند. هیچ شرم و هراسی از نقض آشکار وجود ندارد.