وقتی که امیدوار هستیم، وقتی که آینده را در ذهن خود تصور میکنیم، پسانداز میکنیم زیرا برنامهای داریم که چیزی بسازیم ولی در مواقعی که فقط به فکر بقا هستیم پسانداز نمیکنیم که چیزی را بسازیم، احتکار میکنیم که دچار قحطی و مشکل نشویم. خشونت میورزیم چون مدام خود را در شرایط حفظ بقا میبینیم نه امکان تغییر و بهبود!
