بازسازی اقتصاد آسیب دیده ایران از تحریمهای بینالمللی و جنگهای اخیر، به اعتماد مردم برای مشارکت در طرح های سرمایهگذاری نیاز دارد.
بازسازی اقتصاد آسیب دیده ایران از تحریمهای بینالمللی و جنگهای اخیر، به اعتماد مردم برای مشارکت در طرح های سرمایهگذاری نیاز دارد.
زمزمه افزایش نرخ سود بانکی این روزها درحالی به گوش میرسد که کارشناسان وفعالان اقتصادی تحقق این موضوع را موجب واردآمدن ضربهای دیگر برپیکر نحیف تولید کشور میدانند که هنوز با اثرات جنگ ومحاصره اقتصادی دست وپنجه نرم میکند.
تحریریه آوش/ در تقویم رسمی کشور، ۱۰ تیر، روز ملی صنعت و معدن است؛ روزی برای ارزیابی کارنامه غولهای صنعتی و توزیع لوحهای افتخار. اما اگر با عینک علم اقتصاد به این ویترین نگاه کنیم، واقعیت تولید در ایران چطور دیده میشود؟
تحریریه آوش/ دههها است که اقتصاد ایران در یک توهم بزرگ سیر میکند: اینکه میشود دور کشور دیوار کشید، با تبر ممنوعیت واردات به جان رقابت افتاد، به بهانه حمایت از کارگر ایرانی میلیاردها دلار رانت ارزی تزریق کرد و در نهایت انتظار داشت که از این گلخانه خفهکننده، معجزه تولید ملی بیرون بیاید.
وزیر صمت گفت: تولید، قوام اقتصاد کشور را حفظ میکند. تولید ستون فقرات اقتصاد است و تقویت آن، تقویت قدرت ملی کشور محسوب میشود.
در شرایطی که پیامدهای جنگ، بخشی از بنگاههای اقتصادی را با کاهش ظرفیت، اختلال در زنجیره تأمین و فشارهای مالی روبهرو کرده، دولت تلاش کرده با مجموعهای از حمایتهای مالی و غیرمالی، از یکسو مانع توقف فعالیت واحدهای تولیدی شود و از سوی دیگر، جلوی تعدیل نیروی انسانی را بگیرد.
تحریریه آوش/ در روزهای نخست، نگاهها به دود برخاسته از مجتمعهای فولادی و پتروشیمی دوخته شده بود؛ به تصاویری از انفجار در قلب صنعت. اما اکنون، با فروکش کردن هیاهوی اولیه، ابعاد واقعی بحران در جایی دیگر آشکار شده است: در کارگاههای خاموش، در حسابهای بانکی خالی، در چکهایی که برگشت میخورند و در کارگرانی که بیصدا از چرخه تولید حذف میشوند.
معاون برنامهریزی، نوآوری و هوشمندسازی وزارت صنعت، معدن و تجارت از شناسایی حدود ۳۵۰۰ واحد تولیدی مشمول بسته حمایتی ۷۰۰ هزار میلیارد تومانی دولت خبر داد و اعلام کرد: «برآورد میشود نیاز سرمایه در گردش این واحدها حدود ۳۲۰ همت باشد و پرداخت تسهیلات بلافاصله پس از ابلاغ دستورالعمل اجرایی آغاز شود.»
وزیر صمت بر هم خوردن نسبت بهای انرژی به قیمت تمام شده محصول را از موانع تولید دانست و تاکید کرد: از دست رفتن مزیت تولید زنگ خطر کاهش تولید است و کاهش تولید رکود اقتصاد را در پی خواهد داشت.
در جامعه کم درآمد که بخش قابل توجه آن را حقوق بگیران و بازنشستگان تشکیل میدهند بازار و تولید هم نمیچرخد و کاملاً پیداست که هر «عرضه»ای نیازمند «تقاضا»ست و در صورت آسیب به عرصه «تقاضا»، عرصه «عرضه» و تولید هم فشل و بیمشتری میماند.