سیاست در آمریکای لاتین مدتهاست که مانند یک آونگ عمل کرده و میان جنبشهای مترقی چپگرا و واکنشهای محافظهکارانه یا راستگرا در نوسان بوده است. این وضعیت بهویژه از سال ۱۹۹۸ میلادی، یعنی زمانی که انتخاب هوگو چاوز در ونزوئلا آغازگر جنبش تقریباً دو دههای «موج صورتی» شد (جنبشی که موجی از پیروزیهای انتخاباتی چپ و مرکز-چپ را در سراسر منطقه به همراه داشت)، بیش از پیش مشهود بوده است.