EN
به روز شده در
کد خبر: ۸۲۴۶۰

مختصری درباره سعیدحدادیان و نسبتش با «ادب»/ روایت نوشتاری سید عبدالجواد موسوی

سید عبدالجواد موسوی نوشت؛ حدادیان برای بازگرداندن شهرت گذشته و در شرایطی که مداحان جوان‌تر مطرح شده‌اند، تلاش می‌کند با شعارهای تند و ادبیات خاص خود دوباره در مرکز توجه قرار گیرد و پرچمدار جریان‌های تندرو جلوه کند.

مختصری درباره سعیدحدادیان و نسبتش با «ادب»/ روایت نوشتاری سید عبدالجواد موسوی

نویسنده در یادداشتی که خبرآنلاین منتشر کرده، در آغاز از تنها دیدارش با سعید حدادیان حدود سیزده چهارده سال پیش در «کافه‌خبر» یاد می‌کند. او می‌گوید در همان دیدار کوتاه حدادیان با ادبیاتی هتاکانه و رفتاری خشن صحبت می‌کرد و فضای جلسه را متشنج ساخت. در میانه گفت‌وگو، محمد اسدزاده برای تغییر فضا پیشنهاد کرد مصاحبه درباره «ادب» باشد؛ پیشنهادی که با توجه به نوع رفتار حدادیان، بار طعنه‌آمیز داشت.

حدادیان که متوجه حساسیت موضوع شد تلاش کرد با پاسخ طعنه‌آمیزی از آن بگذرد و گفت اگر قرار است درباره ادب حرف بزنند بهتر است آن را به زمان دیگری موکول کنند. نویسنده در پاسخ به او می‌گوید اگر معیار همان سخنانی باشد که همان لحظه گفته، شاید تا آخر عمر نتواند درباره ادب صحبت کند. این جمله باعث عصبانیت شدید حدادیان شد و او با فریاد و ناسزا جلسه را به هم زد و محل را ترک کرد.

نویسنده با بیان این خاطره می‌خواهد نشان دهد وقتی درباره حدادیان سخن می‌گوید شناخت مستقیمی از رفتار او دارد. او همچنین یادآوری می‌کند که حدادیان در همان سال‌ها به‌دلیل به‌کار بردن عبارتی بسیار زشت درباره احمدی‌نژاد و مشایی حتی مدتی از دعوت به بیت رهبری محروم شده بود. همین پیشینه باعث شد پیشنهاد گفت‌وگو درباره «ادب» معنای خاصی پیدا کند.

موسوی سپس به تغییر موضع‌های سیاسی حدادیان اشاره می‌کند. او می‌گوید حدادیان زمانی از مدافعان سرسخت احمدی‌نژاد بود و حتی او را برگزیده خدا و امام زمان می‌دانست، اما وقتی جایگاه احمدی‌نژاد تضعیف شد، حدادیان نیز تغییر موضع داد و به منتقدان و دشنام‌دهندگان او پیوست. نویسنده این رفتار را نشانه فرصت‌طلبی می‌داند.

به باور موسوی حمله اخیر حدادیان به محمدجواد ظریف نیز از همین جنس است. او معتقد است حدادیان برای بازگرداندن شهرت گذشته و در شرایطی که مداحان جوان‌تر مطرح شده‌اند، تلاش می‌کند با شعارهای تند و ادبیات خاص خود دوباره در مرکز توجه قرار گیرد و پرچمدار جریان‌های تندرو جلوه کند.

در پایان، نویسنده می‌گوید: این‌بار حتی بسیاری از دوستان و همراهان حدادیان نیز از رفتار او فاصله گرفته‌اند و به او هشدار داده‌اند که از دوقطبی‌سازی و ادبیات خشن دست بردارد. به اعتقاد موسوی، جامعه دیگر این نوع ادبیات لمپنی را نمی‌پذیرد و هرجا پای عقلانیت، ادب و خرد مطرح باشد، چنین رفتارهایی جایگاهی نخواهد داشت؛ با این حال حدادیان تلاش می‌کند با اشاره به موقعیت دانشگاهی خود رفتارهایش را توجیه کند.

ارسال نظر

آخرین اخبار