دغدغه معلمان مازندرانی در دیدار با رئیسجمهور چه بود؟
در نشست «نهضت توسعه عدالت آموزشی» که با حضور رئیسجمهور برگزار شد، خیرین مدرسهساز و معلمان برگزیده کشور به بیان دیدگاهها و دغدغههای خود پرداختند. در این جلسه، مدرسهسازی نه تنها اقدامی عمرانی، بلکه «ساختن ایران» و «امیدآفرینی» برای آینده کشور توصیف شد.
روحالله کیانی، معلم برگزیده کشور، پنجشنبه هفتم اسفند در جلسه نهضت توسعه آموزشی در استان، در دیدار با رئیسجمهوری با تاکید بر نقش حیاتی عدالت آموزشی در جامعه اظهار کرد: عدالت آموزشی زیربنای امنیت ملی است و بازتولید فقر زمانی رخ میدهد که این عدالت وجود نداشته باشد. فرصت یادگیری حق همه کودکان این سرزمین است.
وی با اشاره به نقش فراتر از تدریس معلمان، افزود: معلم صرفاً انتقالدهنده دانش نیست، بلکه پرورشدهنده شهروند مسئول و امیدآفرین است. خوشبختانه امروز نگاه سرمایهای به آموزشوپرورش در مناطق محروم شکل گرفته و شاهد بهبود کیفیت یادگیری و تجهیز مدارس هستیم.
این معلم نمونه سخنان خود به بیان چالشها و خواستههای جامعه فرهنگیان پرداخت و گفت: فاصله حقوق و مزایای معلمان، کمبود نیروی انسانی و تراکم بالای کلاسها از جمله مشکلات جدی است. همچنین کمبود تجهیزات در هنرستانها و تصمیمگیریهای متمرکز از دیگر چالشهاست. انتظار داریم با افزایش سرمایهگذاری در مناطق محروم و تقویت خدمات به معلمان، شاهد تصمیمسازیهای مؤثرتری باشیم.
کیانی در پایان با تاکید بر وفاداری معلمان به رسالت خود تصریح کرد: ما معلمان امید را ترک نکردهایم و پای کلاس درس ایستادهایم، زیرا آینده از کلاس درس آغاز میشود. اگر دولت همراه معلمان باشد و عدالت آموزشی برقرار شود، جامعه فرهنگیان نیز مانند همیشه در کنار دولت خواهد ماند.
سرمایهگذاری برای دانشآموز، پسانداز برای آینده
فرامرز بزرگی، خیر مدرسهساز مازندرانی به بیان خاطرات تلخ و شیرین خود از مسیر دشوار رسیدن به مدرسه پرداخت.
وی در بیان خاطرات خود، گفت: مدرسه من با محل زندگیام فاصله زیادی داشت و مسیر خانه تا مدرسه را به سختی طی میکردم. از همان روزها با خود عهد کردم اگر روزی به توانایی مالی برسم، مدرسهای بسازم.
این خیر مدرسهساز با اشاره به اجرای این عهد دیرینه، تصریح کرد: توسعه عدالت آموزشی برای من یک شعار نیست. من اولین مدرسه را در روستای محل زندگی خود ساختم و سپس دو مدرسه دیگر را به نام پدر و مادربزرگم احداث کردم. سومین مدرسه را نیز به نام مادرم آغاز کردهام.
وی در بخش دیگری از سخنان خود با تاکید بر اهمیت سرمایهگذاری در آموزشوپرورش، خاطرنشان کرد: سرمایهگذاری برای دانشآموزان، در حقیقت سرمایهگذاری برای آینده ایران است. زمانی که بین تامین مسکن شخصی و ساخت مدرسه در دو راهی قرار گرفتم، خانواده حق داشتند که انتظار داشته باشند، اما من مدرسه را انتخاب کردم. خیر و برکت این کار به زندگیام برگشت و نه تنها مدرسه ساخته شد، بلکه توانستم نیازهای خانوادهام را نیز تامین کنم.
بزرگی با بیان اینکه مدرسه فقط دیوار و ساختمان نیست، افزود: مدرسه کارخانه امید و انسانسازی است. هیچ کودکی نباید حسرت داشتن مدرسه را بکشد، زیرا من خود روزهایی را به خاطر دارم که در سرما و گرما کیلومترها راه میرفتم تا به مدرسه برسم. من با خدای خود عهد کردهام تا پایان عمر در این مسیر باقی بمانم و معتقدم اگر دولت و ملت دست به دست هم بدهند، دیگر کودک بدون مدرسهای نخواهیم داشت.
رؤیای دانشآموزان به حقیقت پیوست
در ادامه این نشست، مبینا ناظریان، دانشآموز برگزیده از تنکابن، به توصیف وضعیت نامناسب مدارس قدیمی در مناطق روستایی پرداخت و گفت: در گذشته کلاسهای ما فرسوده بودند و در روزهای بارانی سقفها چکه میکرد. دانشآموزان در گرما و سرما در مدارس غیرایمن درس میخواندند. اما اکنون با حمایت رئیسجمهور و کمک خیرین، مدرسهای ساخته شد که رویاهای ما را به واقعیت تبدیل کرد.
