تحریریه آوش/تخریب کلیسای انجیلی مشهد تنها از میان رفتن یک ساختمان تاریخی نبود؛ نمادی بود از بحرانی بزرگتر که سالهاست گریبان میراث فرهنگی ایران را گرفته است. بحرانی که در آن بناهای تاریخی نه در جنگ و نه در اثر بلایای طبیعی، بلکه به دست حفاران غیرمجاز، ساختوسازهای بیضابطه، خلاهای قانونی و گاه تصمیمهای اداری از بین میروند.
تحریریه آوش/ میراث هزاران ساله ما، در خلا نظارت و کمبود شدید نیروی حفاظتی، آماج حملات بیامان سوداگران گنج قرار گرفته و شاهد ویرانیهای گسترده در شهرستانهای فیروزآباد، فراشبند، داراب، نورآباد، رستم و قصر ابونصر شیراز بوده ایم و این تنها درد فارس نیست؛ از رضویه مشهد و اندیمشک تا رابر و بردسیر کرمان و کوههای ایلام، صدای تیشه غارتگران در جنگ رمضان به گوش میرسد. در جنوب کرمان درگیریهای خونین میان نیروهای حفاظت و حفاران گزارش شده است. این در حالی است که وضعیت حفاظتی ما به شدت شکننده است
