تحریریه آوش/ در روزگاری که ایران زیر سایه حملات مغول میسوخت و شهرها یکی پس از دیگری فرو میریختند، سعدی راهی متفاوت انتخاب کرد. او به جای ماندن در ویرانهها، سفر را برگزید؛ از شیراز تا بغداد، از شام تا حجاز. سالها در جهان گشت و رنج، فقر، جنگ و بیعدالتی را از نزدیک دید. همین تجربهها بود که بعدها در کلماتش جان گرفت؛ کلماتی که نه از خیال، بلکه از زندگی میآمدند