رامین علیه زمان؛ مردی که تسلیم عددها نمیشود
در فوتبال حرفهای، معمولا وقتی بازیکنی از 35 سالگی عبور میکند، بیشتر از آیندهاش صحبت میشود تا عملکردش. اما رامین رضاییان مدتهاست تصمیم گرفته این قاعده را به چالش بکشد.
مدافع باتجربه تیم ملی در دیدار تدارکاتی برابر گامبیا بار دیگر نشان داد که هنوز میتواند یکی از تاثیرگذارترین بازیکنان فوتبال ایران باشد؛ آن هم در شرایطی که بسیاری تصور میکردند دوران حضورش در تیم ملی به پایان رسیده است.
گل رامین مقابل گامبیا فقط یک گل ساده در یک بازی دوستانه نبود. این گل پیامی روشن داشت؛ اینکه آمادگی بدنی، انگیزه و کیفیت فنی گاهی بسیار مهمتر از عددی هستند که در شناسنامه یک بازیکن ثبت شده است.
رضاییان در ماههای اخیر یکی از بهترین فصلهای دوران حرفهای خود را پشت سر گذاشت. او نه تنها در فاز دفاعی عملکرد قابل قبولی داشت، بلکه بار دیگر تواناییهایش در خلق موقعیت و گلزنی را به نمایش گذاشت. همین عملکرد بود که باعث شد کادر فنی تیم ملی نتواند از کنار نام او به سادگی عبور کند.
نکته مهم درباره رامین این است که او برخلاف بسیاری از بازیکنان باتجربه، صرفا به پشتوانه گذشته خود در تیم ملی حضور ندارد. دعوت دوباره او نتیجه مستقیم عملکردی است که در زمین مسابقه ارائه کرده است. در واقع رضاییان با نمایشهایش، خودش را به تیم ملی تحمیل کرده؛ اتفاقی که در این سن و سال کمتر برای یک فوتبالیست رخ میدهد.
دیدار مقابل گامبیا هم بار دیگر نشان داد که حضور او فقط برای افزایش تجربه اردوی تیم ملی نیست. ورودش به زمین، تغییر ریتم بازی ایران و سپس گلزنی، نشان داد که او همچنان میتواند در لحظات حساس تعیینکننده باشد. ویژگیای که معمولا در بازیکنان باتجربهای دیده میشود که سالها در سطح بالا بازی کردهاند.
در شرایطی که بحث جوانگرایی به یکی از مهمترین موضوعات فوتبال ایران تبدیل شده، رامین رضاییان به نمونهای متفاوت تبدیل شده است؛ بازیکنی که ثابت میکند جوانگرایی به معنای کنار گذاشتن همه بازیکنان باتجربه نیست. فوتبال در بالاترین سطح، ترکیبی از انرژی جوانی و تجربه است و رامین همچنان یکی از نمادهای این تجربه محسوب میشود.
حالا با نزدیک شدن به جام جهانی، رقابت در سمت راست تیم ملی بیش از هر زمان دیگری داغ شده است. با این حال رضاییان با عملکرد اخیرش نشان داده که قصد ندارد جایگاهش را به سادگی واگذار کند. او میداند شاید این آخرین جام جهانی دوران حرفهایاش باشد و به همین دلیل با انگیزهای متفاوت وارد میدان شده است.
رامین این روزها فقط با مدافعان و وینگرهای رقیب نمیجنگد؛ او در حال رقابت با گذر زمان است. رقابتی که حداقل تا اینجای کار، برنده آن خود رامین رضاییان بوده است.