از پاداش سرمربی تا مدیران؛ چه کسانی از ۳۵۰ میلیارد سهم گرفتند؟
از پاداش ۱۵۰ میلیاردی سرمربی تا میلیاردها تومان برای مدیران و کارمندان؛ فدراسیون فوتبال باید به افکار عمومی پاسخ بدهد.
در فوتبال حرفهای دنیا پرداخت پاداش، موضوع عجیبی نیست. موفقیت، پاداش دارد و این یک اصل پذیرفتهشده است. اما وقتی ارقام به صدها میلیارد تومان میرسد، منابع مالی آن مشخص نیست، نحوه تقسیم آن شفاف نیست و هیچ مقام مسئولی حاضر به ارائه توضیح رسمی نمیشود، دیگر مسئله فقط یک پاداش نیست؛ مسئله، حق افکار عمومی برای دانستن است. در هفتههای گذشته خبرها و روایتهای مختلفی درباره پاداشهای پرداختشده به اعضای تیم ملی فوتبال ایران و برخی مدیران و کارمندان فدراسیون فوتبال منتشر شده است؛ اعدادی که اگر حتی بخشی از آنها صحت داشته باشد، نیازمند توضیحی روشن، مستند و رسمی از سوی فدراسیون فوتبال است. فدراسیون تاکنون نه این ارقام را تأیید کرده و نه تکذیب؛ سکوتی که تنها بر حجم ابهامات افزوده است.
پاداش ۳۵۰ میلیاردی؛ این پول دقیقاً چگونه تقسیم شد؟
آنچه تاکنون به صورت رسمی مطرح شده، مصوبه پرداخت ۳۵۰ میلیارد تومان پاداش به اعضای تیم ملی و کادر فنی است؛ موضوعی که یکی از اعضای هیئترئیسه فدراسیون فوتبال نیز اصل آن را تأیید کرد.
اما سؤال اصلی اینجاست؛
این ۳۵۰ میلیارد تومان دقیقاً بین چه افرادی و با چه سازوکاری توزیع شده است؟
آیا برای تقسیم این مبلغ دستورالعمل مشخصی وجود داشته یا همه چیز به تصمیم سرمربی تیم ملی واگذار شده است؟
اگر چنین بوده، آیا منطقی است که سرمربی درباره میزان پاداش خودش نیز تصمیم بگیرد؟
روایتهای متفاوت درباره سهم قلعهنویی
یکی از مهمترین ابهامات، رقم پاداش امیر قلعهنویی است. ابتدا صحبت از ۱۴۰ میلیارد تومان بود، اما حالا روایتهای تازهتری از ۱۵۰ میلیارد تومان حکایت دارد. پیش از جام جهانی نیز اخباری درباره درخواست یک میلیون دلار پاداش از سوی سرمربی تیم ملی منتشر شد؛ اخباری که هیچگاه پاسخ روشنی از سوی فدراسیون دریافت نکرد. اگر این اعداد نادرست است، بهترین راه پایان دادن به شایعات، انتشار ارقام واقعی است.اگر هم صحیح است، پرسش دیگری مطرح میشود؛ سرمربی تیم ملی بابت هدایت تیم قرارداد مالی دارد. پس پرداخت چنین پاداش هنگفتی بر چه مبنایی صورت گرفته است؟
پاداش مدیران؛ بابت چه عملکردی؟
ماجرا فقط به کادر فنی ختم نمیشود. بر اساس اطلاعات منتشرشده، برخی مدیران فدراسیون فوتبال نیز پاداشهای چند میلیارد تومانی دریافت کردهاند.
از جمله:
مهدی محمدنبی
هدایت ممبینی
محسن معتمدکیا
مهدی خراطی
سیامک قلیچخانی
اگر این ارقام صحیح است، افکار عمومی حق دارد بداند:
این پاداشها بابت چه عملکرد مشخصی پرداخت شده است؟
مدیران فدراسیون برای انجام وظایف خود حقوق دریافت میکنند. اگر قرار است پاداش ویژهای هم پرداخت شود، باید شاخصهای آن برای همه روشن باشد.
چرا کارمندان فدراسیون میلیاردی پاداش گرفتند؟
یکی دیگر از بخشهای بحثبرانگیز این ماجرا، پرداخت پاداش به برخی کارمندان فدراسیون فوتبال است.
نامهایی مانند:
امیرمهدی علوی
وحید فدایی
در روایتهای منتشرشده دیده میشود؛ آن هم با ارقامی بیش از دو میلیارد تومان.
اگر چنین پرداختهایی انجام شده، طبیعی است که سؤال شود:
این پاداشها بابت چه مأموریتی بوده است؟
آیا در آییننامه مالی فدراسیون، چنین پرداختهایی پیشبینی شده است؟
دلار، یورو و ریال؛ مجموع پرداختها چقدر شد؟
گفته میشود پرداختها تنها به مبالغ ریالی محدود نبوده است.
برخی منابع از پرداخت ارز در اردوهای آنتالیا و مکزیک نیز خبر دادهاند؛ مبالغی که در کنار پاداشهای ریالی، مجموع دریافتی برخی افراد را به ارقامی بسیار بالاتر میرساند. اگر این موضوع صحت ندارد، فدراسیون میتواند به سادگی آن را تکذیب کند و ما با کمال میل نسبت به انتشار آن اقدام خواهیم کرد. اگر هم صحت دارد، بهتر است میزان دقیق آن اعلام شود.
منبع این پول کجاست؟
ابهام مهم دیگر، محل تأمین این بودجه است. در مقطعی گفته شد دولت مبلغ ۳۵۰ میلیارد تومان در اختیار فدراسیون فوتبال قرار داده است. در مقابل، مسئولان وزارت ورزش اعلام کردند از چنین پرداختی اطلاعی ندارند. این تناقض، پرسش مهم دیگری ایجاد میکند: این پول از کدام محل تأمین شده است؟
منابع داخلی فدراسیون؟
درآمدهای فیفا؟
کمک دولت؟
یا محل دیگری؟
شفاف شدن این موضوع، مطالبهای کاملاً طبیعی است.
وقتی از «سرباز وطن» صحبت میشود...
در روزهای جنگ و شرایط دشوار کشور، اعضای تیم ملی و مدیران فدراسیون بارها از واژه «سرباز وطن» استفاده کردند. هیچکس تلاش بازیکنان برای موفقیت تیم ملی را انکار نمیکند؛ همانطور که اصل پرداخت پاداش نیز قابل قبول است. اما وقتی فاصله میان شعارها و ارقام مطرحشده تا این اندازه زیاد میشود، طبیعی است که جامعه انتظار توضیح داشته باشد. شفافیت، نه تنها به اعتبار فدراسیون آسیب نمیزند، بلکه اعتماد عمومی را افزایش میدهد.
مطالبه رسانهها؛ انتشار فهرست کامل پرداختها
این گزارش قصد ندارد هیچیک از ارقام منتشرشده را به عنوان واقعیت قطعی معرفی کند. اتفاقاً به همین دلیل است که بهترین راه پایان دادن به شایعات، انتشار اسناد رسمی از سوی فدراسیون فوتبال است. اگر اعداد مطرحشده نادرست هستند، فدراسیون باید آنها را تکذیب و مستندات خود را منتشر کند.
اگر هم صحیح هستند، افکار عمومی حق دارد بداند:
سهم هر فرد چه میزان بوده است؟
این پرداختها بر چه اساسی انجام شده است؟
منابع مالی آن از کجا تأمین شده است؟
و چرا چنین مبالغی پرداخت شده است؟
در نهایت، مسئله اصلی نه پرداخت پاداش، بلکه اصل شفافیت است؛ اصلی که سالهاست فوتبال ایران بیش از هر زمان دیگری به آن نیاز دارد.
