شیدا؛ پلتفرمی برای یک دورهمی مخاطب و هنرمند

در میان پلتفرم‌های ایرانی، «شیدا» با رویکردی متفاوت کار خود را آغاز کرد و این رویکردِ مخاطب‌محور از میهمانی افتتاح آن مشخص بود. هنرمندان و عوامل صنعت سرگرمی، از تهیه‌کنندگان و سرمایه‌گذاران تا خبرنگاران، شبی در زمستان سال گذشته در «تالار وحدت» جمع شدند؛ ضیافتی که در آن خبری از سخنرانی و شرح برنامه و اهداف نبود. همنشینی بود تا بخشی از جامعهٔ تأثیرگذار و سازنده دورهم جمع شوند، دیدارها تازه شود و شاید به این بهانه خلقی و همفکری تازه‌ای رخ دهد. برنامه‌ای که با کنسرت «علیرضا قربانی» تکمیل شد.

با گذشت یک سال، شیدا توانسته است از طریق تولید مجموعه‌ها و برنامه‌های جذاب، طیف وسیعی از مخاطبان را جذب و همراه کند.

آبان؛ «شهاب حسینی» و درام پرکشش

«شیدا» با سریال «آبان» و با حضور «شهاب حسینی» و «امین حیایی» آغاز کرد؛ اثری که به‌جز طرفداران این دو چهره، مخاطبان بسیار دیگری را به پیگیری این پلتفرم ترغیب کرد. «آبان» سریالی درام بود سرشار از کشش‌های عشقی؛ جایی که خیانت، پول، رقیب و دستِ خالی، همه زندگی را به هم می‌ریزد. معنا‌باختگی و فروریزی انسانی با شکوه و بالانشینی گره خورده است و عشق بازندهٔ ماجراست.

این سریال آغازی بود برای مخاطبان تا بدانند «شیدا» برای مخاطب احترام قائل است و می‌خواهد سریال‌های باکیفیت تولید کند.

بامداد خمار؛ یک عاشقانهٔ ناکام

سریال دیگری که در این یک سال از پلتفرم «شیدا» منتشر شد، اثری از «نرگس آبیار» بود بر اساس رمان «بامداد خمار» نوشتهٔ «فتانه حاج‌سیدجوادی». رمانی عامه‌پسند که علاوه بر روایت عشقی نافرجام، دوره‌ای تاریخی را بازنمایی می‌کند؛ دوره‌ای که در آن عشق و جنون، ویرانی و ساختن، کهنه و نو در تلاطم‌اند و پس از ویرانیِ باقی‌مانده از «جنگ جهانی اول»، امر تازه در حال شکوفایی است. در این فضا، عشق دختری از طبقهٔ اشراف به پسری نجار، امر بدیعی است که رخ می‌دهد.

«نرگس آبیار» در این اثر، آن ظرافت‌های عاشقانه را با انتخاب بازیگران بر اساس سلیقهٔ امروز به‌خوبی نشان می‌دهد و مخاطب را به دنبال اثر می‌کشاند. رمانی که یکی از پرفروش‌ترین رمان‌های فارسی بوده است، دوباره پرفروش شد، اما از مخاطب پیگیر «شیدا» چیزی نکاست و همچنان مشتاقانه اثر را تماشا می‌کرد.

سریال «مو به مو» به نویسندگی و کارگردانی پرویز شهبازی و تهیه‌کنندگی مستانه مهاجر، به عنوان تازه‌ترین محصول این پلتفرم این روزها در حال پخش است که خیلی زود توانسته توجه مخاطبان را به خود جلب کند؛ درست همان‌طور که پیش‌تر «بامداد خمار» موجی از همراهی و کنجکاوی ایجاد کرده بود. شهبازی در اولین تجربه‌ی سریال‌سازی خود نشان داده که صرفاً وارد مدیوم تازه‌ای نشده، بلکه جهان سینمایی شخصی‌اش را با خود آورده است؛ چه در روایت و شخصیت‌پردازی، چه در فضاسازی و لحن اثر. او حتی در قالب سریال هم به امضای همیشگی‌اش وفادار مانده و همان نگاه واقع‌گرایانه، مینیمال و مبتنی بر جزئیات انسانی را حفظ کرده؛ چیزی که سال‌هاست آثارش را از جریان معمول تولیدات تصویری جدا می‌کند.

آکادمی بازیگران تازه‌کار در کنار کارگردانان صاحب‌نام

فرصت حضور جوانان بااستعداد در کنار کارگردانانی که آزمون خود را پس داده‌اند، از ویژگی‌های هم‌نشینی در پلتفرم «شیدا»ست. بازیگرانی که نخستین تجربه‌های موفق خود را با بازی در سریال‌های «شیدا» رقم زده‌اند، کم نیستند. فرصتی که به استعدادهای تازه داده شد، دو دستاورد به همراه دارد: نخست این‌که تنوع و کثرت ایجادشده، دست عوامل را برای انتخاب‌های آینده باز می‌کند و مخاطب با چهره‌های جدید، از دیدن چهره‌های تکراری که گاه یک نقش ماندگار را تکرار می‌کنند، رها می‌شود؛ و دوم این‌که به بازار کار وسعت می‌دهد و انحصار را می‌شکند.

حضور کارگردانانی با سابقهٔ موفق همچون «حسن فتحی»، «پرویز شهبازی»، «ابراهیم ایرج‌زاد» و «نرگس آبیار» در این پلتفرم مزیت است؛ چرا که مخاطب در میانهٔ کار از انتخاب سریال پشیمان نمی‌شود.

رئالیتی‌شوها با چاشنی نقد و نگاه به سایه‌ها

رئالیتی‌شوها بخش جذاب دیگر از برنامه‌سازی پلتفرم «شیدا» هستند. «اسپات‌لایت»، «رباط صلیبی» و «پرسونا» هر کدام بخشی از جامعه را با خود همراه کردند. ویژگی مهم این بخش از تولیدات «شیدا» آن بود که تکه‌هایی از هر برنامه در شبکه‌های اجتماعی دست‌به‌دست می‌شد و می‌چرخید. وایرال شدن بخش‌هایی از این برنامه‌های گفت‌وگومحور نشان داد آنچه خواست مخاطب است، در این پلتفرم شنیده شده و برای آن هدفمند برنامه‌ریزی شده است.

خارجی‌ها و پوشش سلیقه‌های مختلف

دوبلهٔ فیلم‌ها و سریال‌های خارجیِ به‌روز، انتشار مستندهای تأثیرگذار، انتخاب سریال‌های برتر ایرانی و… نشان می‌دهد هدف گردانندگان، حضور مستمر مخاطبان در پلتفرم است.

تا اینجا مشخص است قصد و نیت مدیران این پلتفرم، گستردگیِ بی‌هدف و شلوغی و سردرگمی مخاطب نیست؛ مقصود آن است که مخاطب حضوری مفید داشته باشد. این رویکرد منجر شده است تا مخاطبان این پلتفرم رشد منطقی و منظمی را در یک سال گذشته تجربه کنند و خود را بخشی از طرفداران این سکوی نمایش خانگی بدانند.