گره خوردن طرح مقابله با نفوذ با طرحهای بین المللی، منجر به قفل شدن روابط جامعه علمی کشور میشود
نماینده پیشین مجلس شورای اسلامی گفت: طرح مقابله با نفوذ یک نوع تحریم داخلی است که وقتی با تحریمهای خارجی پیوند بخورد، منجر به قفل شدن روابط جامعه علمی در سطح بینالمللی خواهد شد.
محمود صادقی، نماینده پیشین مجلس و استاد دانشگاه، در گفتوگو با آوش بااشاره طرح «مقابله با نفوذ» و تاثیر آن بر حوزه علمی گفت: مقابله با نفوذ و شکل حادتر آن یعنی جاسوسی برای بیگانگان از جمله موضوعاتی است و هر نظام و دولتی، باید برای حفظ امنیت این کار را انجام دهد اما هرگونه اقدام عملی یا قانونگذاری باید همراه با ملاحظات مختلفی باشد؛ از جمله اینکه نوعی توازن بین امنیت و آزادیهای فردی درنظر گرفته شود به این معنی که نباید حقوق و آزادی فردی تحتالشعاع تدابیر امنیتی قرار بگیرد. ضمن حفظ امنیت، باید حقوق و آزادی فردی رعایت شود.
او افزود: طبق اصل 9 قانون اساسی استقلال، تمامیت ارضی کشور و همچنین حقوق و آزادیهای فردی تفکیکناپذیر است. نباید به اسم یکی، به دیگری خدشهدار وارد کرد. در حال حاضر بیگانگان در قالب تحریمهای مختلف، برای دانشگاهای ایران و جامعه علمی محدودیت ایجاد کردند. از جمله آنها، محدودیت دسترسی به منابع آموزش، وبسایتها و همچنین محدودیت در تعاملات علمی با مجلات معتبر است. اخیرا هم دو نمونه از این محدودیتها در حوزه برگزاری آزمونهای زبان اعمال شد.
صادقی تصریح کرد: قانونگذار باید توجه داشته باشد که هرگونه قانونگذاری با محدودیتهای دشمن همافزایی ایجاد نکند. خوشبختانه در جریان بررسی طرح مقابله با نفوذ دو ماده ۳ و ۴، برای بررسی بیشتر به کمیسیون برگشته که نشان میدهد نمایندگان به انتقادات توجه کردند. اما ساختار کلی این طرح به گونهای است که بسیار دستوپاگیر بوده و میتواند خیلی از فعالیت علمی را قفل و محدودیت ایجاد کند. لذا این طرح میتواند با محدودیتهای بیرونی همافزایی داشته باشد.
او اظهار کرد: طرح مقابله با نفوذ یک نوع تحریم داخلی است که وقتی با تحریمهای خارجی پیوند بخورد، منجر به قفل شدن روابط جامعه علمی در سطح بینالمللی خواهد شد. برخلاف ظاهر و قصد تدوینکنندگان، این طرح نه تنها امنیت ملی را تأمین نمیکند بلکه اگر توجه لازم صورت نگیرد، منجر به ایجاد اختلال در امنیت ملی خواهد شد.
صادقی تاکید کرد: خوشبینانه میتوان گفت هدف طراحان، تامین امنیت ملی و جلوگیری از روزنههای نفوذ است اما مسیر اشتباهی را برای رسیدن به این هدف انتخاب کردند. قطعاً بحث جرمانگاری و در نظر گرفتن جرایم سنگین مانند حبس 30 ساله با هدف اعلامشده طراحان مغایرت دارد.
این استاد دانشگاه در پایان یادآور شد: در شرایطی که کشور نیاز به گشایش دارد و در فضای بینالمللی به ایجاد امید در بخشهای مختلف جامعه برای تقویت همبستگی و دلبستگی نیاز داریم، این طرح عاملی برای انسداد بیشتر در ارتباطات بینالمللی خواهد شد و این همان خواسته دشمنان است و همچنین باعث یأس و ناامیدی جامعه علمی و هنری خواهد شد. مأیوس کردن جامعه علمی و هنری دو اثر دارد؛ یا دانشمندان و هنرمندان را به نوعی دچار خودسانسوری کرده و یا بخشی از آنها را به واگرایی، ترک و مهاجرت از کشور ترغیب میکند.
