پرندگان شهری از زنان بیشتر از مردان میترسند!
بازدیدکنندگان مرد از باغ پرندگان ممکن است هنگام ورود برای تماشای نزدیک پرندگان از یک مزیت غیرمنتظره برخوردار باشند.
دانشمندان اخیراً با کمال تعجب دریافتهاند که دهها پرنده معمولی در اروپا از نزدیک شدن یک زن بیشتر از یک مرد آشفته میشوند.
محققان در آزمایشهایی در فرانسه، آلمان، لهستان، اسپانیا و چک دریافتند که پرندگان شهری وقتی زنی به سمت آنها قدم میزند، زودتر عقبنشینی میکنند.
آنها به طور متوسط قبل از اینکه پرواز کنند یا دور شوند، اجازه میدهند مردان تقریباً یک متر نزدیکتر شوند.
یانینا بندتی(Yanina Benedetti)، بومشناس از دانشگاه علوم زیستی چک در پراگ میگوید: به عنوان یک زن در این زمینه، از اینکه پرندگان به ما واکنش متفاوتی نشان دادند، شگفتزده شدم. بسیاری از مطالعات رفتاری فرض میکنند که یک ناظر انسانی، خنثی است، اما این مورد برای پرندگان شهری در مطالعه ما صدق نمیکرد.
توکای سیاه، سینه سرخ، سار، سهره، کلاغ، گنجشک، زاغی، اردک، زاغ بور، دارکوب و غیره؛ پرندگان فارغ از اینکه از کدام گونه باشند، همگی گرایش به مردها را نشان میدادند.
فدریکو مورلی، زیستشناس از دانشگاه تورین ایتالیا میگوید: این شاید جالبترین بخش مطالعه ما باشد. ما یک پدیده را شناسایی کردهایم، اما واقعاً نمیدانیم چرا.
انسانها و پرندگان در اروپا دهها هزار سال در نزدیکی هم زندگی کردهاند و برای مدت طولانی، محققان تصور میکردند که در گذشتههای دور، مردان، شکارچی و زنان، گردآورنده بودند.
با این حال اگر چنین بود، پس چرا پرندگان در اروپا نسبت به مردان کمتر محتاط هستند و بیشتر تحمل میکنند؟ آیا ممکن است که زنان باستان بیشتر به شکار این طعمههای کوچکتر میپرداختهاند؟
دانیل بلومشتاین(Daniel Blumstein)، زیستشناس حفاظتی از دانشگاه کالیفرنیا لسآنجلس میگوید: من کاملاً به نتایجمان اعتقاد دارم که پرندگان شهری بر اساس جنسیت فردی که به آنها نزدیک میشود، واکنشهای متفاوتی نشان میدهند، اما در حال حاضر نمیتوانم آنها را توضیح دهم.
وی افزود: ما هنوز توضیح قطعی نداریم.
در حال حاضر تنها کاری که میتوانیم انجام دهیم، حدس و گمان است. محققان حتی نمیدانند که پرندگان چگونه میتوانند تفاوت بین جنسیت انسان را تشخیص دهند.
این مطالعه، ناظران مرد و زن را مقایسه کرد، اما مشخص نیست که آیا پرندگان به تفاوتهای فیزیولوژیکی بین دو جنسیت پاسخ میدهند یا به نشانههای مرتبط با جنسیت واکنش نشان میدهند.
با این حال، محققان تلاشهایی را برای محدود کردن تفاوتها در ظاهر و رویکردها انجام دادند.
برای هر مشاهده، یک جفت شرکتکننده مرد و زن، تقریباً هم قد و با لباسهای همرنگ، به یک پرنده نزدیک میشدند. آنها همچنین به نوبت نزدیک میشدند. هر ناظر با سرعت عادی و ثابت به سمت پرنده میرفت. سر و چشمان آنها باید روی پرنده ثابت میماند و هیچ حرکتی انجام نمیشد.
ناظران زن در دوران قاعدگی در این مطالعه شرکت نکردند و اگر موهای بلندی داشتند، باید آن را جمع میکردند.
محققان بیش از ۲۰۰۰ ملاقات را که در مجموع ۳۷ گونه پرنده را پوشش میداد، تجزیه و تحلیل کردند. به نظر میرسید پرندگان تفاوتهای ظریف را بین انسانهای نزدیک شونده تشخیص میدادند.
بندتی میگوید: پرندگان شهری به وضوح به نشانههای ظریفی که انسانها به راحتی متوجه آنها نمیشوند، واکنش نشان میدهند.
وی افزود: مطالعات بعدی میتوانند بر عوامل فردی مانند الگوهای حرکتی، نشانههای بو یا ویژگیهای فیزیکی تمرکز کنند و آنها را به طور جداگانه آزمایش کنند تا اینکه آنها را تحت عنوان جنسیت ناظر گروهبندی کنند. این رویکرد به شناسایی نشانههای خاصی که پرندگان تشخیص میدهند، کمک میکند.
در گذشته تصور نمیشد که پرندگان حس بویایی خوبی داشته باشند، اما شواهد اخیر این ایده را رد کرده است. معلوم شده است که بسیاری از پرندگان سیستمهای بویایی قدرتمندی دارند. بنابراین ممکن است که آنها تفاوتهای جنسیتی یک انسان نزدیک شونده را «بو» بکشند.
برای مثال، موشهای آزمایشگاهی به بوهای مختلف مردان و زنان حساس هستند. کمی بیش از ۱۰ سال پیش، دانشمندان کشف کردند که این جوندگان وقتی توسط مردان لمس میشوند، استرس بیشتری را تجربه میکنند.
واکنشهای استرسی مشابه به جنس نر انسان در حیوانات اهلی مانند اسبها و گاوها و حیوانات اسیر از جمله میمونها نیز مشاهده شده است.
این تحقیق جدید در میان پرندگان، یکی از بهترین شواهد تاکنون برای رفتارهای مشابه در طبیعت است، اما نتیجهای کاملاً برعکس را نشان داد.
بندتی میگوید: این مطالعه نشان میدهد که حیوانات در شهرها چگونه انسانها را میبینند که پیامدهایی برای بومشناسی شهری و برابری در علم دارد.
این مطالعه در مجله People and Nature منتشر شده است.
