چه کسی پشت خداداد ایستاده است؟
در فوتبال حرفهای دنیا، گاهی یک اشتباه فردی به اندازهای بزرگ میشود که دیگر تنها به شخص خاطی مربوط نیست؛ بلکه اعتبار یک باشگاه، هواداران و حتی شهری که آن باشگاه نمایندهاش است را تحت تأثیر قرار میدهد. پرونده اخیر خداداد عزیزی نیز حالا از همین جنس شده است؛ ماجرایی که دیگر صرفاً درباره یک فایل صوتی یا یک محرومیت چهار ماهه نیست، بلکه درباره نوع مواجهه باشگاه تراکتور با رفتاری است که افکار عمومی آن را غیرقابل دفاع میداند.
انتشار فایل صوتی منتسب به سرپرست تراکتور و ادبیات زنندهای که در آن به کار رفته، موج گستردهای از واکنشها را به همراه داشت. کمیته انضباطی فدراسیون فوتبال نیز با صدور حکم محرومیت چهار ماهه نشان داد که موضوع را یک تخلف ساده تلقی نکرده است. با این حال آنچه بیش از خود تخلف مورد توجه قرار گرفت، واکنش باشگاه تراکتور بود؛ واکنشی که از نگاه بسیاری نه تنها نشانی از عذرخواهی و پذیرش مسئولیت نداشت، بلکه بیشتر به تلاش برای عبور از اصل ماجرا شباهت داشت.
در چنین شرایطی انتظار میرفت مدیران تراکتور برای صیانت از جایگاه باشگاه، موضعی روشن اتخاذ کنند. باشگاهی که سالهاست خود را نماینده میلیونها هوادار در آذربایجان میداند، میتوانست با یک عذرخواهی رسمی یا برخورد انضباطی داخلی، نشان دهد میان هویت باشگاه و رفتار افراد تفاوت قائل است. اما سکوت یا دفاع غیرمستقیم از این اتفاق، این پرسش را ایجاد کرده که آیا حفظ یک مدیر یا چهره فوتبالی مهمتر از اعتبار باشگاه است؟
نکته مهمتر آن است که نباید رفتار یک فرد را به پای هواداران تراکتور یا مردم تبریز نوشت. تبریز همواره یکی از مهمترین مراکز فرهنگی، تاریخی و ورزشی ایران بوده و تراکتور نیز بخش مهمی از هویت فوتبالی این شهر را شکل داده است. هوادارانی که سالها با شور و اشتیاق از تیمشان حمایت کردهاند، لزوماً با چنین ادبیاتی همدل نیستند و نمیتوان رفتار یک مدیر را به نام آنها ثبت کرد.
آنچه امروز تراکتور با آن روبهروست، یک بحران نتیجهگیری یا فنی نیست؛ بحران مدیریت تصویر و اعتبار است. هرچه زمان بیشتری بگذرد و باشگاه از موضعگیری شفاف فاصله بگیرد، این پرسش پررنگتر میشود که چرا هیچکس حاضر نیست مسئولیت این اتفاق را بپذیرد.
شاید محرومیت خداداد عزیزی روزی به پایان برسد، اما اثرات این پرونده بر چهره باشگاه تراکتور به این سادگی از بین نخواهد رفت. فوتبال ایران بارها نشان داده که حاشیهها فراموش میشوند، اما سکوت در برابر اشتباهات بزرگ معمولاً هزینهای سنگینتر از خود اشتباه دارد؛ هزینهای که امروز بیش از همه متوجه باشگاه تراکتور شده است.
