استقلالِ سهراب؛ تیمی که از هیچ، صدرنشین شد

استقلال فصل جدید لیگ برتر را در شرایطی آغاز کرد که پیش از شروع مسابقات، نه‌تنها در قامت یک مدعی پرخرج ظاهر نشد، بلکه حتی امکان استفاده از بخشی از خریدهایش را هم نداشت. بسته بودن پنجره نقل‌وانتقالاتی باعث شد آبی‌ها عملاً تماشاگر فعالیت رقبا در بازار باشند و تیمی که قرار بود وارد فصل جدید شود، بدون تقویت جدی شکل بگیرد. با این حال، سه هفته از لیگ گذشته و استقلال با سه پیروزی، ۷ گل زده، صفر گل خورده و ۹ امتیاز، یکی از بهترین شروع‌های سال‌های اخیرش را تجربه کرده است.

البته ارزش کار استقلال را نمی‌توان صرفاً در عدد ۹ امتیاز خلاصه کرد. مهم‌تر از نتایج، تصویری است که تیم سهراب بختیاری‌زاده از خودش ساخته؛ تیمی منسجم، سختکوش و کم‌اشتباه که در هر سه مسابقه نشان داده برای رسیدن به پیروزی برنامه دارد.

از تردید مقابل مس تا محک جدی برابر سپاهان

استقلال در هفته نخست مقابل مس شهر بابک قرار گرفت؛ مسابقه‌ای که بعد از پایان آن، عده‌ای نتیجه را بیش از آنکه حاصل توانایی استقلال بدانند، به ضعف حریف نسبت دادند. آبی‌ها اما در هفته دوم، خارج از خانه مقابل نساجی هم به پیروزی رسیدند؛ بردی اقتصادی که اگرچه از نظر تعداد گل چندان چشمگیر نبود، اما سه امتیاز دیگری را به حساب استقلال واریز کرد.

با این حال، دیدار برابر سپاهان قرار بود نقطه‌ای باشد که بتوان عیار واقعی استقلال را در آن سنجید. حریف اصفهانی یکی از تیم‌هایی بود که از ابتدای فصل در فهرست مدعیان قرار گرفته و روی کاغذ، محک جدی‌تری برای تیم بختیاری‌زاده محسوب می‌شد.

استقلال اما خیلی زود پاسخ این تردیدها را داد. گل‌های یاسر آسانی و اسماعیل قلی‌زاده در فاصله‌ای کوتاه، کار سپاهان را در همان نیمه نخست دشوار کرد و در نهایت آبی‌ها با همان برتری، سومین برد متوالی خود را جشن گرفتند.

بعد از این بازی، دیگر نمی‌توان سه پیروزی استقلال را صرفاً به قرعه مناسب یا ضعف رقبا نسبت داد. این تیم مقابل هر سه حریف خود، سه مدل متفاوت از بازی را تجربه کرد و در نهایت هر بار توانست راه رسیدن به سه امتیاز را پیدا کند.

تیمی که با حداقل امکانات، حداکثر نتیجه را گرفته است

شاید مهم‌ترین نکته درباره استقلال این فصل، شرایطی باشد که تیم پیش از آغاز لیگ با آن مواجه شد. در شرایطی که بسیاری از رقبای استقلال مشغول تقویت ترکیب خود بودند، بسته بودن پنجره نقل‌وانتقالات دست این تیم را بست. حتی چند بازیکنی که جذب شده بودند، به دلیل همین محدودیت امکان همراهی استقلال را پیدا نکردند و به تیم‌های مبدأ بازگشتند.

بنابراین، سهراب بختیاری‌زاده فصل را با تیمی آغاز کرد که عملاً فرصت تقویت قابل توجهی نداشت؛ اما همین تیم در سه هفته ابتدایی، سه پیروزی به دست آورده است.

این مسئله باعث می‌شود نتایج فعلی استقلال بیش از آنکه صرفاً یک شروع خوب باشد، نشانه‌ای از توانایی کادر فنی در استفاده از داشته‌های موجود تلقی شود. بختیاری‌زاده فعلاً توانسته از بازیکنانی که در اختیار دارد، تیمی بسازد که نتیجه گرفتن را بلد است.

نسخه استقلال برای برتری؛ دفاع منسجم و حمله حساب‌شده

عددهای استقلال در سه هفته ابتدایی به اندازه کافی گویای شرایط این تیم هستند: 7 گل زده و 0 گل خورده.

این یعنی استقلال نه‌تنها در گرفتن امتیاز موفق بوده، بلکه هنوز دروازه‌اش را هم بازشده ندیده است. خط دفاعی این تیم تبدیل به یکی از مهم‌ترین نقاط قوتش شده و سازمان تیمی اجازه نداده حریفان به‌سادگی راهی به سمت دروازه پیدا کنند.

از طرف دیگر، استقلال در فاز هجومی نیز صرفاً به اتفاقات یا نبوغ فردی وابسته نیست. پرس از جلو، استفاده از انرژی بازیکنان جوان و طراحی حملات سریع، بخشی از ویژگی‌هایی است که در بازی‌های ابتدایی این تیم دیده شده است.

در واقع، استقلال برای بردن فقط به یک مسیر وابسته نیست؛ اگر لازم باشد بازی را کنترل می‌کند، اگر فضا داشته باشد حمله می‌کند و وقتی فرصت به دست می‌آورد، برای تبدیل آن به گل چندان تعلل نمی‌کند.

جوان‌ها؛ برگ برنده سهراب

یکی از نکات قابل توجه در عملکرد استقلال، اعتمادی است که بختیاری‌زاده به بازیکنان جوان نشان داده است. در شرایطی که بسیاری از مربیان ترجیح می‌دهند در هفته‌های ابتدایی فصل به بازیکنان باتجربه تکیه کنند، سرمربی استقلال بخشی از مسئولیت را به جوان‌های تیم سپرده و تا اینجا نیز پاسخ مناسبی گرفته است.

این جوان‌ها علاوه بر انرژی، پرس و دوندگی، به استقلال سرعت بیشتری داده‌اند و باعث شده‌اند تیم در انتقال از دفاع به حمله نیز خطرناک باشد.

البته هنوز برای قضاوت نهایی درباره این ترکیب زود است؛ سه هفته نمی‌تواند تضمینی برای ادامه فصل باشد. اما همین شروع نشان داده بختیاری‌زاده توانسته از محدودیت‌های موجود، یک فرصت بسازد.

استقلال هنوز مدعی قهرمانی نیست؛ اما دیگر نمی‌توان نادیده‌اش گرفت

سه برد متوالی به معنای قهرمانی یا حتی تضمین ادامه روند فعلی نیست. لیگ برتر طولانی است و استقلال در هفته‌های آینده با آزمون‌های دشوارتری مواجه خواهد شد. مصدومیت، افت فرم بازیکنان، فشار مسابقات و تغییر شرایط رقبا می‌تواند معادلات را تغییر دهد.

با این حال، یک اتفاق مهم رخ داده است؛ استقلال از تیمی که پیش از شروع فصل درباره محدودیت‌هایش صحبت می‌شد، به تیمی تبدیل شده که رقبا باید درباره آن حرف بزنند.

آبی‌ها فعلاً صدرنشین هستند و حتی اگر در پایان هفته جایگاه نخست را از دست بدهند، اصل ماجرا تغییر نمی‌کند. استقلال بختیاری‌زاده نشان داده برای پیروز شدن به ستاره‌های گران‌قیمت یا خریدهای متعدد وابسته نیست؛ حداقل تا اینجای فصل، انسجام، نظم تاکتیکی، دوندگی و استفاده درست از فرصت‌ها برایش کافی بوده است.

حالا سؤال جذاب‌تر از اینکه «استقلال تا چه زمانی صدرنشین می‌ماند؟» این است: اولین تیمی که می‌تواند قفل دروازه استقلال را باز کند، کدام تیم خواهد بود؟