این بار هم جستی آقای دبیرکل؛ اما تا کجا؟

ماجرای معرفی نماینده ایران به لیگ قهرمانان آسیا ۲ از همان ابتدا پر از ابهام بود. تصمیمی گرفته شد که نه تنها پرسش‌های فراوانی ایجاد کرد، بلکه در نهایت باشگاهی مانند چادرملو را نیز با خسارت و محرومیت از یک فرصت مهم بین‌المللی مواجه ساخت. حالا دیگر اصل ماجرا روشن شده و اتفاقی که نباید رخ می‌داد، رخ داده است. در چنین شرایطی طبیعی است که افکار عمومی فوتبال منتظر پاسخ باشند؛ پاسخی شفاف، صریح و بدون تعارف.

مسئله فقط یک اشتباه اداری نیست. در فوتبال حرفه‌ای دنیا، هر تصمیمی که منجر به تضییع حق یک باشگاه شود، نیازمند توضیح، شفاف‌سازی و پذیرش مسئولیت است. این حداقل انتظاری است که از مدیران ارشد فوتبال وجود دارد. اما در فوتبال ایران معمولاً مسیر دیگری انتخاب می‌شود؛ سکوت، گذر زمان و امید به فراموش شدن ماجرا.

آقای دبیرکل! شاید این بار هم توانسته باشید از کنار خبرنگاران عبور کنید و چند سؤال را بی‌پاسخ بگذارید، اما واقعیت این است که اصل پرسش‌ها همچنان پابرجاست. چه کسی مسئول معرفی اشتباه نماینده ایران بود؟ این تصمیم بر چه اساسی گرفته شد؟ چرا قبل از مشخص شدن نتیجه نهایی، نام یک باشگاه به AFC اعلام شد؟ و مهم‌تر از همه، چه کسی قرار است پاسخگوی ضرر وارد شده به چادرملو باشد؟

فرار از خبرنگار الزاماً به معنای فرار از مسئولیت نیست. خبرنگاران امروز سؤال می‌کنند، اما فردا تاریخ درباره عملکرد مدیران قضاوت خواهد کرد. هیچ پرونده‌ای صرفاً به دلیل سکوت مسئولان بسته نمی‌شود و هیچ مطالبه‌ای فقط به خاطر گذشت زمان از بین نمی‌رود.

شاید برخی مدیران تصور کنند که چند هفته دیگر، لیگ وارد فضای رقابتی خود می‌شود و این ماجرا در هیاهوی مسابقات گم خواهد شد. اما اگر قرار باشد هر اشتباه مدیریتی بدون پاسخگویی و بدون تعیین مسئولیت رها شود، سنگ روی سنگ بند نخواهد شد.

فوتبال ایران بیش از هر چیز به شفافیت نیاز دارد؛ به مدیرانی که در روزهای سخت نیز مقابل دوربین بایستند و مسئولیت تصمیمات خود را بپذیرند. امروز مطالبه اهالی فوتبال نه جنجال است و نه تسویه‌حساب؛ مطالبه فقط یک چیز است: پاسخگویی.

این بار هم جستی آقای دبیرکل؛ اما بالاخره روزی باید ایستاد، روبه‌روی خبرنگاران قرار گرفت و به سؤال‌هایی پاسخ داد که مدت‌هاست بی‌جواب مانده‌اند.