لزوم تزریق مفهوم به روابط ایران و چین
تحریریه آوش/ مسئله امروز روابط ایران و چین شاید بیش از آنکه کمبود عنوان، سند یا دیدار سیاسی باشد، نیاز به تزریق مفهوم به واژه «راهبردی» است. «شریک راهبردی» زمانی معنا پیدا میکند که رابطه از سطح تجارت روزمره، خرید نفت یا همراهیهای مقطعی سیاسی فراتر رود و به مجموعهای از منافع متقابل، قابلاندازهگیری و پایدار تبدیل شود
رابطه ایران و چین، برخلاف بسیاری از مناسبات معاصر تهران، تنها محصول تحولات چند دهه اخیر نیست. سابقه رفتوآمد میان دو تمدن به مسیرهای جاده ابریشم و بیش از دو هزار سال قبل بازمیگردد.
با این همه، مسئله امروز روابط ایران و چین شاید بیش از آنکه کمبود عنوان، سند یا دیدار سیاسی باشد، نیاز به تزریق مفهوم به واژه «راهبردی» است. «شریک راهبردی» زمانی معنا پیدا میکند که رابطه از سطح تجارت روزمره، خرید نفت یا همراهیهای مقطعی سیاسی فراتر رود و به مجموعهای از منافع متقابل، قابلاندازهگیری و پایدار تبدیل شود؛ از سرمایهگذاری و انتقال فناوری تا اتصال زیرساختی، همکاری مالی، دیپلماسی منطقهای و تعریف منافع مشترک بلندمدت.
