فرار استقلال از ادامه لیگ یا مدیریت بحران؟

ماجرا فقط بحث خستگی بازیکنان یا فشردگی تقویم نیست؛ پشت پرده این اصرار آبی‌ها، مجموعه‌ای از مشکلات مدیریتی، مالی و نقل‌وانتقالاتی قرار دارد که ادامه لیگ را برای این تیم به یک ریسک بزرگ تبدیل کرده است.

سهمیه آسیایی؛ مهم‌ترین دغدغه

پس از تعلیق لیگ برتر به دنبال حمله آمریکا به ایران و سپس اعلام آتش‌بس، فدراسیون فوتبال تصمیم گرفت ادامه رقابت‌ها را به بعد از جام جهانی موکول کند. تصمیمی که در ظاهر برای حفظ آمادگی ملی‌پوشان منطقی به نظر می‌رسید، اما در عمل معادلات سهمیه‌های آسیایی را پیچیده‌تر کرد. در شرایطی که هنوز تکلیف نهایی سهمیه‌های لیگ نخبگان آسیا و لیگ قهرمانان آسیا به‌طور رسمی مشخص نشده، باشگاه‌ها با نگرانی وضعیت جدول را دنبال می‌کنند. اگر قرار باشد نمایندگان ایران بدون ادامه مسابقات و براساس جایگاه فعلی جدول معرفی شوند، استقلال یکی از اصلی‌ترین برندگان این تصمیم خواهد بود. اما اگر لیگ از سر گرفته شود، آبی‌ها باید دوباره برای حفظ جایگاه خود بجنگند؛ آن هم در شرایطی که شاید از همیشه آسیب‌پذیرتر باشند.

پنجره بسته؛ دردسر بزرگ آبی‌ها

مهم‌ترین بحران استقلال، بسته بودن پنجره نقل‌وانتقالاتی است. مشکلی که در شرایط عادی هم خطرناک است، چه برسد به زمانی که قرارداد چند بازیکن کلیدی رو به پایان باشد. قرارداد بسیاری از بازیکنان تا پایان همین تابستان اعتبار دارد و باشگاه برای حفظ آن‌ها باید وارد مذاکره‌ای جدی شود. این مسئله درباره بازیکنان خارجی حساس‌تر است؛ چراکه بازگرداندن آن‌ها در شرایط فعلی منطقه، کار ساده‌ای نیست. در این میان، وضعیت آنتونیو آدان از همه مهم‌تر است. دروازه‌بانی که اگرچه فصل پرنوسانی را پشت سر گذاشت، اما هنوز برای بخش زیادی از هواداران، گزینه اول درون دروازه محسوب می‌شود. پایان قرارداد او و ناتوانی استقلال در جذب جانشین، می‌تواند ضربه‌ای جدی به تیم وارد کند.

خارجی‌هایی که ماندن‌شان تضمین نیست

مشکل فقط به آدان ختم نمی‌شود. برخی دیگر از خارجی‌های استقلال هم بابت مطالبات معوق به باشگاه نوتیس داده‌اند و حتی یکی از آن‌ها درخواست فسخ قرارداد داشته است. درباره یکی از مهره‌های کلیدی تیم نیز گفته می‌شود بندی در قراردادش وجود دارد که امکان جدایی یک‌طرفه را برایش فراهم می‌کند.

در چنین شرایطی، ادامه لیگ می‌تواند برای استقلال به یک کابوس تبدیل شود؛ تیمی که ستون اصلی ترکیبش روی دوش همین بازیکنان خارجی بوده، اگر آن‌ها را از دست بدهد و امکان جذب جایگزین هم نداشته باشد، عملاً با بدنی نیمه‌جان وارد ادامه فصل خواهد شد.

تفاوت استقلال با سایر مدعیان

شاید تیم‌هایی مثل تراکتور هم با مشکل پایان قرارداد چند بازیکن خارجی مواجه باشند، اما تفاوت اصلی در اینجاست که آن‌ها دست‌کم امکان ترمیم تیم خود را دارند. پنجره بسته استقلال اما یعنی حتی در صورت جدایی بازیکنان، راهی برای جبران وجود ندارد. همین موضوع باعث شده استقلال بیش از هر تیم دیگری نگران برگزاری ادامه لیگ باشد؛ چراکه هر هفته اضافه، می‌تواند شانس این تیم برای حفظ سهمیه آسیایی را کمتر کند.

استقلال دنبال پایان سریع فصل است

از بیرون شاید این‌طور به نظر برسد که استقلال صرفاً به دنبال تثبیت سهمیه آسیایی خود است، اما واقعیت فراتر از این است. این باشگاه در شرایط فعلی نه آمادگی ورود به ادامه لیگ را دارد، نه ابزار لازم برای ترمیم تیم. برای همین، طبیعی است که مدیران باشگاه ترجیح بدهند همین حالا فصل تمام شود؛ پیش از آنکه پنجره بسته، خارجی‌های ناراضی و بحران مالی، همه چیز را از کنترل خارج کند. استقلال امروز بیشتر از آنکه به فکر قهرمانی باشد، به دنبال جلوگیری از یک سقوط پرهزینه است.