محمودی: به حال وطن فروشان باید گریست

 این موضوع درحالی اتفاق افتاد که نماینده کشورمان باتوجه به وقوع جنگ تحمیلی سوم و شرایط ویژه ای که در کشور حاکم بود، نتوانست تمرینات آماده سازی خوبی را برای رویارویی با نماینده امارات داشته باشد و حتی برنامه سفرشان نیز به کشور میزبان رقاتبها مشخص نبود. در این خصوص با کاظم محمودی سرپرست تراکتور تبریز گفت و گویی انجام دادیم تا درباره شرایط این تیم در دوران جنگ تحمیلی و برگزاری لیگ برتر نظر او را جویا شویم.

آقای محمودی! در روزهای تعطیلی لیگ چه می‌کنید؟

با عرض تسلیت به خانواده شهدا و مردم ایران به خاطر شهادت هموطنانمان، به ویژه رهبر عزیزمان به دست رژیم صهیونیستی و آمریکا، امیدوارم پایان این راه با اقتدار و پیروزی رزمندگان اسلام تمام شود.

به نظر شما علت اصلی حذف تراکتور از لیگ نخبگان آسیا چه بود؟

دلایل متعددی داشت. اول اینکه تیم ما در دوران جنگ تحمیلی سوم، نتوانست تمرینات ویژه، دیدارهای تدارکاتی و رسمی کافی برگزار کند تا با آمادگی کامل راهی عربستان شود، در حالی که تیم شباب الاهلی امارات پیش از بازی با ما، ۹ بازی انجام داده بود و از آمادگی بالاتری برخوردار بود. دومین علت، افت بدنی و فنی بازیکنان بود؛ اعضای تیم بیش از ۴۰ ساعت در راه بودند تا پس از رسیدن به استانبول، از طریق مرز زمینی و سپس هواپیما راهی جده شوند که این موضوع تاثیر زیادی بر کیفیت بازیکنان، به خصوص در نیمه دوم، گذاشت. سومین دلیل هم ناداوری بود؛ در دو صحنه که به ضرر ما سوت زده شد، این مسائل روی روحیه و کیفیت تیم تاثیرگذار بود و برای تیمی که ۱۰ نفره شده و با چنین شرایط بدنی روبرو است، عبور از حریف بسیار سخت است. متاسفانه هواداران دوست داشتند تیم موفق شود، اما این اتفاق رخ نداد.

آیا در صورت عدم وقوع جنگ، تراکتور قادر به پیروزی بود؟

بله! تا پیش از آن، تراکتور علی‌رغم نوساناتی که در لیگ برتر داشت، در لیگ نخبگان عملکرد عالی از خود نشان داده بود. اگر این اتفاقات رخ نمی‌داد، به احتمال زیاد تیم ما می‌توانست حریف اماراتی خود را پشت سر گذاشته و حتی با غلبه بر بویرام تایلند نیز به فینال رقابت‌ها راه پیدا کند. افسوس که جنگ تحمیلی مانع این اتفاق شد. در صورت قهرمانی، حدود ۱۲ میلیون دلار به باشگاه می‌رسید. البته تا مرحله یک چهارم نهایی نیز مبلغ ۱.۵ میلیون دلار یا ۲۲۵ میلیارد تومان بابت پاداش صعود به این مرحله به حساب باشگاه واریز شده که می‌تواند کمک شایانی به تراکتور کند.

آیا بازیکنان خارجی بعد از آغاز جنگ، اقدامی برای فسخ کردند؟

در زمان جنگ تحمیلی، بازیکنان خارجی تیم فسخ قرارداد نداشتند و حتی در رقابت آسیایی به میدان رفتند. با وجود شایستگی‌های بازیکنان و کادر مدیریتی، به ویژه آقای زنوزی، متأسفانه تیم در زمان‌های حساس نمی‌تواند تصمیمات خوبی بگیرد و فاقد مدیریت بحران است. این موضوع باعث شد دو جام را از دست بدهیم. زمانی که قرار بود تراکتور در تاریخ مشخصی با الاهلی بازی کند، باید تدارکات ویژه‌ای برای سفر به عربستان فراهم می‌شد، اما متأسفانه ما تنها دو جلسه تمرین در ایران و دو جلسه تمرین در ترکیه با اضافه شدن بازیکنان خارجی برگزار کردیم و آمادگی خوبی نداشتیم. مورد دوم نبود مدیریت بحران در جام حذفی بود؛ وقتی نامه عدم سفر آقای اسکوچیچ از سفارت کرواسی به قزوین رسید، سایر اعضای کادرفنی می‌توانستند با بازیکنان داخلی و چند بازیکن از رده امیدها به مصاف شمس آذر بروند، اما مدیریت در این دو لحظه نتوانست تصمیم مناسبی اتخاذ کند و این موضوع را می تواند به عنوان یک کابوس برای باشگاه دانست.

نظر شما درباره برگزاری لیگ پس از جام جهانی و حضور تیم ملی در این رقابت‌ها چیست؟

این موضوع مزایا و معایبی دارد. خوبی برگزاری لیگ پس از جام جهانی این است که بازی‌ها فشرده نخواهد بود و تیم‌ها فرصت مناسبی برای آماده‌سازی پیدا می‌کنند و جام حذفی و لیگ برتر نیز با هم تداخل پیدا نمی‌کنند. اما از معایب آن، عدم انگیزه بازیکنان تیم‌ها پس از جام جهانی است، چون تمام تلاش خود را برای حضور در جام جهانی می‌کنند و پس از آن ممکن است انگیزه کمتری داشته باشند. یکی دیگر از معایب، احتمال تأثیرگذاری این موضوع بر روند برگزاری فصل آینده لیگ برتر و فشرده‌سازی بازی‌ها است. به نظرم تیم ملی قطعاً باید در جام جهانی حاضر شود تا پرچم کشورمان را به اهتزاز درآورد و سرود ملی را بخواند. معتقدم نتیجه برای تیم ملی در این رقابت‌ها شاید آنچنان مهم نباشد، زیرا شرایط خاصی بر کشور حاکم بوده و بازیکنان نیز از این قاعده مستثنی نبوده‌اند، اما این به معنای بی‌اهمیت بودن نتیجه نیست، زیرا فوتبال‌دوستان ایرانی با صعود تیم ملی خوشحال‌تر می‌شوند.

مردم ایران در زمان جنگ تحمیلی سوم چیست؟

واقعاً جای خوشحالی دارد که مردم ما همراه با سربازان وطن که پای جنگنده‌ها هستند، برای حفظ میهن تلاش می‌کنند تا مبادا کشورمان آسیب زیادی ببیند. جدا از دو کشور غاصب، رژیم صهیونیستی و آمریکا، باید به مردم کشورمان افتخار کرد و به حال وطن‌فروشان که آرزوی نابودی کشورمان را داشتند، باید گریست. من و فرزندم نیز مانند ۲۷ میلیون ایرانی دیگر، در پویش “جان فدا” ثبت نام کردیم، زیرا این وظیفه ما است.