ساعت شنی برای دروازهبان شماره یک تیم ملی
در حالی که تیم ملی فوتبال ایران خود را برای حضور در جام جهانی ۲۰۲۶ آماده میکند، بلاتکلیفی پرونده حقوقی علیرضا بیرانوند به یکی از مهمترین دغدغههای فنی و مدیریتی فوتبال ایران تبدیل شده است؛ پروندهای که اگر دیر تعیین تکلیف شود، ممکن است مهمترین تورنمنت ملی را از دروازهبان اول ایران بگیرد.
ماجرای حقوقی بیرانوند که با شکایت باشگاه پرسپولیس آغاز شد، حالا به مرحله تعیینکننده در دادگاه عالی ورزش (CAS) رسیده است. اختلاف بر سر فسخ قرارداد، ابتدا به جریمه مالی و محرومیت چهارماهه انجامید؛ حکمی که با اعتراض باشگاه تراکتور به حالت تعلیق درآمد تا رأی نهایی صادر شود.
اما با نزدیک شدن به زمان اعلام فهرست جام جهانی، تعلیق طولانی حکم حالا به بزرگترین ابهام فوتبال ملی تبدیل شده است.
اگر رأی دیر برسد، مشکل بزرگتر میشود
سناریوی نگرانکننده برای کادرفنی این است: اگر رأی نهایی به ضرر بیرانوند صادر شود، او باید باقیمانده محرومیت را بگذراند؛ محرومیتی که میتواند درست به روزهای اعلام فهرست نهایی جام جهانی برسد.
از آنجا که بازیکنان حاضر در فهرست پایانی باید از قبل در لیست اولیه ثبت شده باشند، هرگونه محرومیت همزمان با این بازه زمانی میتواند عملاً شانس حضور او را از بین ببرد؛ حتی اگر مدت محرومیت کوتاه باشد.
تیم ملی درگیر چند بحران همزمان
این تنها چالش موجود نیست. مسائل مربوط به ویزای آمریکا و محدودیتهای احتمالی ناشی از سیاستهای دولت دونالد ترامپ هم نگرانیهایی برای سفر برخی اعضای کاروان ایجاد کرده است. به همین دلیل، امیر قلعهنویی و مهدی تاج فهرست گستردهای از گزینهها را برای دریافت ویزا و پوشش ریسکهای احتمالی آماده کردهاند. با این حال، وضعیت بیرانوند متفاوت است؛ چون مسئله او حقوقی است، نه اداری.
زمان علیه دروازهبان میدود
اگر رأی نهایی به سود بیرانوند صادر شود، همه نگرانیها از بین میرود. اما اگر حکم علیه او باشد و زمان کافی برای پایان محرومیت باقی نماند، کادرفنی باید در حساسترین مقطع آماده تصمیمی دشوار شود. در شرایطی که هر روز تأخیر میتواند معادلات را تغییر دهد، اکنون یک پرسش کلیدی در فوتبال ایران مطرح است:
آیا دروازهبان شماره یک تیم ملی به دلیل تأخیر در صدور حکم، بزرگترین صحنه فوتبال جهان را از دست خواهد داد؟ فعلاً پاسخ این سؤال فقط در اختیار دادگاه عالی ورزش است.
