گلزنی بدون «آسانی» آسان نیست!

استقلال نیم‌فصل اول لیگ برتر را با عنوان بهترین خط حمله به پایان رساند؛ عنوانی که حاصل عملکرد منسجم خط تهاجمی و درخشش مهره‌هایی چون آسانی بود. اما دو تساوی بدون گل پیاپی در آغاز نیم‌فصل دوم، آن هم در غیاب این بازیکن، باعث شد آبی‌ها این جایگاه را از دست بدهند.

از دست رفتن ۴ امتیاز در همین دو مسابقه، موقعیت استقلال در بالای جدول را متزلزل کرد و نشان داد که نبود آسانی، صرفاً غیبت یک بازیکن نیست؛ بلکه خلأیی استراتژیک در ساختار هجومی تیم ریکاردو سا پینتو محسوب می‌شود.

آمار گویا؛ خط حمله‌ای که با آسانی رونق می گیرد

استقلال در این فصل، در مجموع رقابت‌های لیگ برتر، جام حذفی، سوپرجام و سطح دوم لیگ قهرمانان آسیا، ۳۵ گل به ثمر رسانده است؛ آماری که با یک جزئیات مهم معنا پیدا می‌کند: ۳۱ گل از این ۳۵ گل، در زمانی به ثمر رسیده که یاسر آسانی در زمین حضور داشته است.

از این تعداد، ۱۳ گل مستقیماً با امضای آسانی ثبت شده؛ یا خودش گل زده یا زمینه‌ساز آن بوده است. این وینگر آلبانیایی تاکنون ۱۷۵۸ دقیقه برای استقلال بازی کرده و آبی‌ها در حضور او، به طور میانگین هر ۵۷ دقیقه یک بار گل زده‌اند؛ آماری که خط حمله استقلال را در زمره مؤثرترین خطوط هجومی فصل قرار می‌دهد.

وقتی آسانی نیست؛ گل هم نیست!

وابستگی استقلال به آسانی، تنها به دو بازی اخیر محدود نمی‌شود. آبی‌ها در دو مسابقه ابتدایی فصل نیز این بازیکن را در اختیار نداشتند و در دو دیدار بعدی هم از او به عنوان یار تعویضی استفاده کردند؛ دیدارهایی که در آن‌ها، عملکرد هجومی استقلال چندان چشمگیر نبود.

پس از آن، آسانی به ستون اصلی برنامه‌های هجومی استقلال تبدیل شد؛ تا جایی که حتی در دیدار برابر پادیاب خلخال، تیم دسته‌دومی جام حذفی، نبود او در ترکیب اصلی برای آبی‌ها دردسرساز شد. استقلال در مجموع ۶۱۲ دقیقه بدون حضور آسانی بازی کرده که حاصل آن تنها ۴ گل بوده است؛ یعنی به‌طور میانگین هر ۱۵۳ دقیقه یک گل. آماری که نشان می‌دهد نرخ گلزنی استقلال بدون آسانی، عملاً به یک‌سوم کاهش پیدا می‌کند.

بازگشت یاسر آسانی به تمرینات استقلال، در چنین شرایطی نه فقط یک خبر خوب، بلکه نقطه امیدی برای احیای دوباره خط حمله آبی‌هاست؛ خط حمله‌ای که حالا بیش از هر زمان دیگری، وابستگی‌اش به وینگر آلبانیایی را فریاد می‌زند.