EN
به روز شده در
کد خبر: ۸۰۲۱۵

عارف خواننده سلطان قلبها درگذشت/ بیوگرافی و علت مرگ

عارف عارف‌کیا، خواننده مشهور ایرانی و سلطان قلبها درگذشت.

عارف خواننده سلطان قلبها درگذشت/ بیوگرافی و علت مرگ

دختر او، نازلی عارف‌کیا، با انتشار پیامی در اینستاگرام خبر درگذشت پدرش را اعلام کرد و نوشت: «با دلی شکسته و اندوهی وصف‌ناپذیر، درگذشت پدر عزیزم، عارف را به اطلاعتان می‌رسانم.»

 او در این پیام، پدرش را برای ایرانیان «سلطان قلب‌ها» و برای خود «همه‌چیز» توصیف کرده و افزوده است که عارف نوروز را «عاشقانه دوست داشت» و «درست در آستانه نوروز» از دنیا رفت.

 عارف از چهره‌های شناخته‌شده موسیقی پاپ ایران، به‌ ویژه پیش از انقلاب ۱۳۵۷ بود که با ترانه‌های عاشقانه و صدای متمایزش به شهرت رسید و در سال‌های پس از آن نیز به فعالیت هنری خود ادامه داد.

​نام:عارف

نام خانوادگی: عارف‌کیا

لقب:سلطان قلب‌ها

تاریخ تولد:۱۹ مرداد ۱۳۱۹ ‌

محل تولد:تهران

پیشه:خواننده پاپ

زندگی شخصی و سن عارف خواننده مشهور

عارف عارف کیا ، از ستارگان موسیقی پاپ ایران متولد ۱۹ مرداد ۱۳۱۹ است و 85 سال دارد.

اصالت عارف خواننده

عارف خواننده مشهور در تهران به دنیا آمده اما اصالتا اردبیلی است.

پدر و مادر عارف

پدرش، عبدالله عارف‌کیا، راننده کامیون و اهل اردبیل بود. مادرش، طاهره، متولد باکو در کشور آذربایجان، دانشجوی انصرافی رشته دندانپزشکی از دانشگاه مسکو بود. مادربزرگش نیز خواننده اپرا بود که در دوران جنگ جهانی دوم به همراه دخترش، طاهره، به ایران آمد. طاهره بعدها با پسر عموی خود، عبدالله، ازدواج کرد.

عارف

جدایی پدر و مادر عارف

پدر عارف به دلیل سفرهای کاری زیاد، فرصت چندانی برای حضور در کنار خانواده نداشت. این مسئله و اختلاف در طرز فکر باعث شد، پدر و مادرش در سه سالگی عارف از هم جدا شوند.

پس از جدایی والدین، عارف نزد پدر و نامادری‌اش زندگی می‌کرد. در آن دوران که کشور با قحطی ناشی از جنگ دست و پنجه نرم می‌کرد، بیماری همه‌گیر شده بود. عارف نیز به دلیل بی‌توجهی و نامهربانی نامادری‌اش، به شدت بیمار شد. در همین زمان، مادر اصلی عارف با اطلاع از وضعیت پسرش، موفق شد حضانت او را بر عهده بگیرد.

خواهر و برادرهای عارف

عارف دو برادر بنام های محمدرضا و علیرضا و یک خواهر بنام شهرزاد دارد.

ازدواج و همسران عارف

عارف در دوران تحصیل و پیش از آنکه دیپلم خود را دریافت کند، اولین تجربه ازدواج خود را داشت که به طلاق ختم شد. متاسفانه، سه ازدواج بعدی او نیز سرانجامی جز ناکامی و عدم دستیابی به ثبات در زندگی مشترک نداشت. اسامی همسران عارف خواننده منتشر نشده است. در حال حاضر، عارف چندین سال است که با خانم عسل آزاد پیمان زناشویی بسته و زندگی مشترک خود را ادامه می‌دهد.

فرزندان عارف

عارف خواننده ای که به سلطان قلب ها معرف است، 4 دختر به نام‌های سهیلا، سابرینا، نازلی و نیکیتا دارد که در اروپا و آمریکا زندگی می‌کنند. او همچنین یک پسر به نام سهیل داشت که در سن 41 سالگی در آلمان درگذشت.

علت فوت پسر عارف

سهیل تنها پسر عارف در سن 41 سالگی به علت ابتلا به سرطان لوزالمعده درگذشت.

مهاجرت عارف

پس از پیروزی انقلاب اسلامی، عارف حدود هفت ماه در ایران اقامت داشت و در این دوره، چندین اثر با مضامین انقلابی را اجرا کرد. با این حال، در نهایت در سال ۱۳۵۸، تصمیم به ترک ایران گرفت. ابتدا راهی انگلستان شد و پس از دو سال و نیم اقامت در این کشور، عازم آمریکا گردید و زندگی جدیدی را در آنجا آغاز کرد.

تحصیلات عارف

عارف دوران تحصیلات متوسطه خود را در هنرستان صنعتی گذراند و موفق به دریافت دیپلم در رشته درودگری (کار با چوب) شد. این رشته تخصصی، پایه‌ای برای مهارت‌های عملی و هنری او در زمینه ساخت و پردازش مصنوعات چوبی فراهم آورد.

آغاز علاقه عارف به موسیقی

علاقه عارف به موسیقی آذربایجانی، به‌ویژه آثار برجسته‌ای چون ساخته‌های رشید بهبودوف، جرقه‌ای در دل او برای یادگیری سازهای موسیقی روشن کرد. او ابتدا به فراگیری ساز ویولن و ضرب پرداخت و همزمان، شور و اشتیاق خود را برای خوانندگی نیز دنبال نمود.

این مسیر هنری از سنین پایین برای عارف آغاز شد؛ او در نه سالگی، اولین تجربه اجرای خود را با برگزاری کنسرتی برای سازمان حمایت از مادران و کودکان به نمایش گذاشت. با گذشت زمان و در دوران نوجوانی، استعداد و تلاش او به ثمر نشست و به عضویت گروه کُر ملی درآمد، جایی که دانش و تجربه موسیقایی خود را گسترش داد.

از کارگری عارف تا معلمی

عارف، همزمان با ادامه تحصیلات دبیرستان و فعالیت‌های هنری در زمینه موسیقی، برای تأمین معاش، در کارخانه لاستیک‌سازی به عنوان کارگر مشغول به کار شد. پس از اخذ دیپلم، مسیر حرفه‌ای خود را به سمت نقاشی و طراحی بیلبوردهای تبلیغاتی سوق داد.

این علاقه به هنر، او را به سمت آزمون استخدامی برای تدریس در هنرستان صنعتی قزوین رهنمون شد و در این آزمون پذیرفته شد. اما تقدیر چنین رقم خورد که تنها پس از دو سال و نیم تدریس، حادثه رانندگی ناگواری او را برای ۲۰ روز خانه‌نشین کند. پس از بهبودی و بازگشت به کار، به دلیل خواندن آواز در دوران مرخصی استعلاجی ناشی از تصادف، با اتهام دروغگویی مواجه شد و از سمت تدریس تعلیق گردید.

ورود عارف به تلویزیون

عارف، پس از تعلیق از تدریس، در سال ۱۳۴۰ و در سن ۲۱ سالگی، با آشنایی با اسد منصور، فعالیت‌های اجرایی خود را در تلویزیون ملی آغاز کرد. او با همکاری نارملا، خواننده زن ایرانی-آشوری، در برنامه رنگین‌کمان به طور زنده به اجرای ترانه‌های دوصدایی می‌پرداخت. این اجراها که هفته‌ای ۲ تا ۳ بار پخش می‌شد، با استقبال گسترده مخاطبان روبرو گردید.

ورود عارف به بازیگری

فعالیت هنری عارف محدود به موسیقی نبود؛ او در سال ۱۳۴۴ با حضور در فیلم ‘در دنیا بیگانه بودم’ در نقش یک خواننده، تجربه بازیگری را نیز از سر گذراند. تا سال ۱۳۵۳، در شش فیلم دیگر با نقش‌های متنوعی جلوی دوربین رفت. با این وجود، عارف همواره تاکید دارد که خود را یک هنرپیشه نمی‌داند، چرا که عشق و اولویت اصلی‌اش، خوانندگی است.

شهرت عارف و دستمزد او

نقطه عطف شهرت عارف در سال ۱۳۴۱ با ضبط اولین ترانه‌اش با همکاری پوران، به نام ‘هفت آسمان’، رقم خورد. انتشار این اثر بر روی صفحه گرامافون، او را به سرعت به اوج شهرت رساند. به پاس این همکاری موفق، مدیریت کمپانی رویال، دستمزدی معادل هزار تومان به او پرداخت کرد؛ رقمی که در آن زمان، با توجه به حقوق ماهانه ۹۰۰ تومانی معلمان، بسیار قابل توجه و چشمگیر بود.

همچنین، سال ۱۳۴۷ نقطه عطفی در شهرت او بود؛ چرا که اجرای ترانه ‘سلطان قلب‌ها’ در فیلمی به همین نام، باعث شد تا این نام مترادف با او شناخته شود. در کنار این شهرت، لقب ‘حنجره طلایی’ نیز به خاطر صدای منحصر به فردش، لقب گرفت.

گروه موسیقی بهکده

در سال‌های ۱۳۵۱ تا ۱۳۵۲، عارف گامی نو در مسیر فعالیت‌های هنری خود برداشت و گروه موسیقی ‘بهکده’ را بنیان نهاد. او با همراهی هنرمندان نام‌آشنایی چون سوسن، پوران و آغاسی، برنامه‌های اجرا شده در بیمارستان‌ها و آسایشگاه‌های روانی را به صورت رایگان به روی صحنه برد. این اقدام خیرخواهانه، نشان از رویکرد انسان‌دوستانه عارف در کنار فعالیت‌های حرفه‌ای‌اش داشت.

اجرای عارف در مراسم افتتاحیه بازی‌های آسیایی

اوج افتخارات فرهنگی عارف در شهریور ماه ۱۳۵۳ با اجرای زنده ترانه به امید دیدار در مراسم افتتاحیه بازی‌های آسیایی، رقم خورد. این اجرای به‌یادماندنی در ورزشگاه آزادی تهران، موجب شد تا او مفتخر به دریافت عالی‌ترین نشان فرهنگی کشور شود؛ افتخاری که گواه جایگاه ویژه او در عرصه هنر و فرهنگ ایران بود.

آهنگ‌های عارف در وصف و ستایش امیرالمومنین

عارف در یکی از مصاحبه هایش عنوان نموده از شش سالگی، در محضر یکی از دراویش، درس تقوا آموختم و از همان زمان، چنان شیفته و مرید حضرت علی (ع) شدم که حس مسئولیت‌پذیری عمیقاً در جان و روح من ریشه دواند.

این ارادت، در نهایت به خلق آلبوم موسیقی کامل با مضامین ستایش و وصف امیرالمؤمنین (ع) انجامید. خود گواهی می‌دهم که هنگام خواندن این قطعات، گویی بر فراز آسمان‌ها بودم و از زمین جدا شده بودم.

بیماری عارف خواننده و ابتلای او به سرطان

این هنرمند به سرطان مبتلا بوده و حال وی در ماه های اخیر وخیم بود.

منبع:رکنا

برچسب ها

ارسال نظر

آخرین اخبار