ادامه جنجال حذف نوید محمدزاده/ مردم می توانند بلیت را لغو و پولشان را پس بگیرند ؟
«آرش» هنوز روی صحنه نرفته، اما از بلیت ۵ میلیونی تا حذف نوید محمدزاده خبرساز شده است.
کنسرتنمایش «آرش» هنوز روی صحنه نرفته، اما حاشیههایش یکی پس از دیگری از راه میرسند؛ از بلیتهای نزدیک به ۵ میلیون تومان و توقف فروش گرفته تا تخفیف ۲۰ درصدی و حالا حذف نوید محمدزاده؛ اتفاقی که زمانبندی آن، پرسشهای جدی درباره شیوه اطلاعرسانی و فروش بلیت این پروژه ایجاد کرده است.
قرار است تئاتر-ارکسترال «آرش» از ۱۵ شهریور در تهران روی صحنه برود؛ پروژهای که با تهیهکنندگی علی محتشم، کارگردانی علی سرابی و نویسندگی امید سهرابی، خود را یکی از بزرگترین پروژههای نمایشی ـ ارکسترال سال معرفی کرده است. پروژهای خصوصی که قرار است ترکیبی از تئاتر، موسیقی، ارکستر زنده، گروه کُر و سازهای الکترونیک را پیش روی مخاطبان قرار دهد.
نوید محمدزاده: منو اخراج کردی که شاخ شی، ضایع شدی! | میخوای هم زمان بریم رو صحنه ببینی مردم بلیت کیو میخرن؟
اما «آرش» پیش از رسیدن به صحنه، بیشتر از آنکه درباره کیفیت اثرش حرف بزند، با حاشیههای مربوط به بلیتفروشی و ترکیب بازیگرانش خبرساز شده است.
ماجرا از قیمت بلیت شروع شد؛ رقمی نزدیک به ۵ میلیون تومان که خیلی زود توجه رسانهها و مخاطبان را به خود جلب کرد.
در اطلاعیههای بعدی اما گروه سازنده تلاش کرد این تصویر را اصلاح کند و توضیح داد که رقم ۴ میلیون و ۹۸۰ هزار تومان مربوط به بالاترین رده قیمتی و تعداد محدودی از صندلیهاست و قیمت بلیتها از ۹۹۰ هزار تومان آغاز میشود. همچنین اعلام شد که بلیتها در چند رده قیمتی عرضه شدهاند.
با این حال، مسئلهای که همچنان باقی میماند، واکنش بازار به فروش اولیه بلیتهاست؛ فروشی که آنطور که انتظار میرفت پیش نرفت و در ادامه متوقف شد.
ادعای دروغینِ مسئولان این رویداد زمانی بیشتر به چشم آمد که بلیتهای با قیمتهای پایین کمترین تعدادِ صندلیها را به خود اختصاص داده بودند. بررسیهای خبرنگار تسنیم قیمت بلیتها را به تفکیک جایگاهها اینگونه روایت میکند:
قیمت بلیت در بالکن دوم
از ۹۹۰ هزار تومان شروع - بعد یک میلیون و ۴۹۰ هزار تومان - دو میلیون و ۲۷۰ هزار تومان - ۲ میلیون و ۷۹۰ هزار تومان
ردیفهای وسطِ بالکن: ۳ میلیون و ۹۸۰ هزار تومان
قیمت بلیت در بالکن اول
قیمتها تقریبا به همان ترتیبِ بالکن دوم بود
همکف
دو ردیف آخر: یک میلیون و ۴۹۰ هزار تومان - ۲ میلیون و ۲۷۰ هزار تومان - ۳ میلیون و ۲۸۰ هزار تومان
ردیف ۳۱ – ۳ میلیون و ۹۸۰ هزار تومان – کنارهها؛ ۲ میلیون و ۲۷۰ هزار تومان
ردیف ۲۱ – صندلیهای کناری – ۳ میلیون و ۲۸۰ هزار تومان – صندلیهای میانی: ۴ میلیون و ۹۸۰ هزار تومان
بقیه صندلیها هم با همین تناسب قیمت گذاری شدهاند
بررسی قیمتِ بلیتها در صندلیهای مختلف سالن نکات بسیار مهمی را برای ما روشن میکند. مهمترین نکته این است که برگزار کنندگان با زرنگی که حاصلِ سادهلوح انگاشتنِ مخاطبان است، تلاش کردهاند تا بیشتر صندلیهای موجود در سالن را با بالاترین عددها، قیمتگذاری کنند.
جالب اینکه بلیتهای با قیمتهای پایین، تنها به چند ردیف و تعدادی اندک از صندلیها محدود میشوند. حال آنکه عوامل این نمایش، خلاف همه اینها را ادعا میکنند.
راهکار تازه: تخفیف ۲۰ درصدی
سامانه «آرتیکت» که همزمان با «آرش» فعالیت رسمی خود را آغاز کرده، اعلام کرد برای خریداران بلیت این پروژه هدیهای معادل ۲۰ درصد مبلغ خرید در نظر گرفته است؛ تخفیفی که ابتدا قرار بود برای گروههایی مانند دانشجویان، هنرجویان، معلمان و کادر درمان اعمال شود اما در ادامه برای همه خریداران در نظر گرفته شد.
این اتفاق البته یک سؤال ساده ایجاد میکند: چرا پروژهای که قرار است یکی از بزرگترین و متفاوتترین رویدادهای نمایشی سال باشد، در فاصله کوتاهی از آغاز فروش، به چنین مشوقی برای خرید بلیت نیاز پیدا کرده است؟
پر واضح است که این ۲۰ درصد تخفیف هرگز هدیه نیست؛ بلکه عقبنشینیِ مشخصی از سوی برگزار کنندگان این رویداد هنری است. آنها فهمیدند که ۵ میلیون تومان برای بلیت یک کنسرت نمایش بسیار زیاد است و مخاطبان با این قیمتها توانِ آمدن به این اجراها را ندارند.
یک دوشنبه پرماجرا
قرار بود فروش بلیت بار دیگر از دوشنبه ۹ شهریور آغاز شود. فروش هم در همان روز آغاز شد؛ اما تنها چند ساعت بعد، خبر کنار گذاشته شدن نوید محمدزاده از «آرش» منتشر شد.
اینجاست که یک سؤال مهم شکل میگیرد: اگر تصمیم برای حذف یکی از بازیگران اصلی پروژه گرفته شده بود، چرا خبر آن پیش از باز شدن فروش بلیت اعلام نشد؟
این پرسش از آن جهت اهمیت دارد که نوید محمدزاده در معرفیهای قبلی «آرش» نه یک نام فرعی، بلکه یکی از بازیگران اصلی پروژه بود. نام او در فهرست رسمی بازیگران منتشر شده بود و حتی در خبر آغاز پیشفروش بلیت نیز نام او در میان بازیگران آمده بود.
بنابراین مخاطبی که پیش از انتشار خبر حذف محمدزاده با اتکا به ترکیب بازیگران معرفیشده برای خرید بلیت تصمیم گرفته، طبیعی است که حق داشته باشد بداند چه زمانی این تصمیم گرفته شده و چرا اطلاعرسانی آن بعد از باز شدن دوباره فروش انجام شده است؟
بلیتفروشیِ «آرش» در روز دوشنبه ۹ شهریور ۱۴۰۵ از ساعت ۱۴ شروع شد. در همان ساعات اولیه بسیاری از بلیتها فروخته شد یا شاید هم از دسترس خارج شد.
چند ساعت بعد خبر اخراجِ نوید محمدزاده منتشر شد. شکی نیست که مهمترین چهرهی این رویداد هنری همان نوید محمدزاده بود. پس بسیاری از مخاطبان به دلیل علاقهای که به این بازیگر دارند، بلیت این رویداد را خریداری کردهاند.
پس چرا خبر کنار گذاشته شدنِ نوید محمدزاده پس از آغاز بلیت فروشی منتشر شد! این تصمیم قطعا چیزی نیست که تیم برگزاری «آرش» در طی چند ساعت به آن رسیده باشند؛ آنها حتما جوانب مختلف را بررسی کرده و بعد به این تصمیم رسیدهاند. پس چرا این تصمیم قبل از آغاز بلیت فروشی اعلام نشد؟
این اتفاق شائبه سوءاستفاده از نام نوید محمدزاده برای فروش بلیتها را بسیار بالا میبرد. تیم برگزار کننده «آرش» که دم از رعایت اخلاق میزند؛ شاید بهتر باشد که یک بار دیگر بلیتفروشیهای انجام شده را لغو کند، آنچه خریداری شده را به صاحبانش بازگرداند، و بار دیگر اجازه بدهد تا مخاطبان با علمِ به نبودنِ نوید محمدزاده در این رویداد، اقدام به خرید بلیت کنند.
«اخراج؟ بیخیال بابا»
واکنش نوید محمدزاده نیز به این ماجرا، حاشیه تازهای به «آرش» اضافه کرد.
او در واکنش به خبر کنار گذاشته شدنش، روایت روابط عمومی پروژه درباره اتفاقات را به چالش کشید و مشخصاً از قیمت ۵ میلیون تومانی بلیت، بیاطلاعی و اعتراض خود و استفاده از نام و تصویر بازیگران در روند فروش سخن گفت.
محمدزاده در بخشی از واکنش خود نوشت که قیمت ۵ میلیونی بلیت بدون مشورت با آنها تعیین شده و مدعی شد اعتراض او به شرایط اقتصادی مردم نیز مورد توجه قرار نگرفته است. او همچنین پرسید آیا از نام بازیگران برای فروش بلیت استفاده شده است یا نه و در نهایت تأکید کرد که با وجود همه این اتفاقات، مخالف لغو پروژه است و نمیخواهد زحمات دیگر عوامل «آرش» نادیده گرفته شود.
این واکنش، ماجرا را از یک «تغییر در ترکیب بازیگران» فراتر برد؛ حالا اختلاف روایت میان یکی از چهرههای اصلی پروژه و گروه سازنده، به موضوعی جدی تبدیل شده است.
«مشکلات شخصی»؛ روایت رسمی «آرش»
روابط عمومی پروژه مورد اشاره اما روایت دیگری دارد. در توضیح رسمی «آرش» تأکید شده که کنار گذاشتن محمدزاده ارتباطی با اظهارنظرهای سیاسی اخیر او درباره فلسطین ندارد و تصمیم اتخاذشده به دلایلی از جمله آنچه «نقض تعهدات قراردادی»، «رفتارهای غیرحرفهای» و «اخلال در روند تمرینات و آمادهسازی پروژه» عنوان شده، صورت گرفته است. گروه سازنده همچنین تأکید کرده که این تصمیم ارتباطی با مسائل سیاسی یا مالی نداشته است.
اما یک نکته در این میان همچنان بیپاسخ میماند: اگر این مشکلات تا حدی جدی بوده که در نهایت به حذف یکی از بازیگران پروژه منجر شده، چرا اطلاعرسانی درباره این تغییر دقیقاً در فاصله کوتاهی پس از آغاز فروش بلیت انجام شد؟
این سؤال الزاماً به معنای اثبات رابطه میان دو اتفاق نیست؛ اما زمانبندی آنها آنقدر نزدیک است که نمیتوان به سادگی از کنار آن گذشت.
«آرش» حالا در موقعیتی قرار گرفته که باید به یک سؤال مهمتر پاسخ دهد: مخاطب دقیقاً برای چه چیزی بلیت میخرد؟
برای یک تئاتر-ارکسترال ۱۴۰ دقیقهای با ارکستر، گروه کُر، موسیقی فردین خلعتبری و کارگردانی علی سرابی؟ برای مجموعهای از بازیگران شناختهشده؟ یا برای ترکیبی که از ابتدا در تبلیغات و معرفی پروژه به مخاطب عرضه شده است؟
وقتی یک پروژه هنری پیش از اجرا، چهرههای شناختهشده خود را بهعنوان بخشی از ترکیب بازیگران معرفی میکند، طبیعی است که نام آن بازیگران بخشی از تصویر ذهنی مخاطب از اثر شود. حالا اگر یکی از همان چهرهها حذف شود، مسئله فقط یک تغییر در فهرست عوامل نیست؛ مسئله، نحوه اطلاعرسانی به مخاطبی است که قرار است بابت دیدن آن اثر پول پرداخت کند.
امکان لغو بلیت هست؟
حالا که همه این حاشیهها به وجود آمده، آیا این امکان برای مخاطبان فراهم میشود که بتوانند بلیتشان را لغو کنند و پولشان را پس بگیرند. شاید برخی از مخاطبان یا حتی بسیاری از مخاطبان پس از اطلاع از حذف نوید محمدزاده، دیگر تمایلی به حضور در این کنسرت نمایش نداشته باشند.
با این وجود آیا امکان لغو بلیت برای این مخاطبان و پس گرفتنِ پولشان فراهم است؟ این را مسئولان این رویداد هنری باید توضیح دهند.
مسئله «آرش» فقط قیمت ۹۹۰ هزار تومان یا ۴ میلیون و ۹۸۰ هزار تومان نیست؛ فقط تخفیف ۲۰ درصدی هم نیست؛ حتی فقط حذف نوید محمدزاده هم نیست.
مسئله، کنار هم قرار گرفتن مجموعهای از اتفاقات در فاصلهای کوتاه است: بلیت گران، فروش ناموفق، توقف فروش، بازگشت دوباره فروش با تخفیف، آغاز فروش در روز دوشنبه و انتشار خبر حذف یکی از بازیگران مهم پروژه تنها چند ساعت بعد.
حالا «آرش» باید روی صحنه برود و خودش را به تماشاگر ثابت کند.
هر گردی گردو نیست!
اتفاقاتِ حاشیهای برای «آرش» بار دیگر اثبات کرد روی صحنه بردنِ پروژههای بزرگ کاری بس دشوار است. کاری که نیاز به تجربه و شناخت بسیار زیادی از جامعه، فرهنگ و روزگار معاصر دارد. به یاد بیاوریم رویدادی مانند «سیصد» را که سهراب پورناظری آن را مدیریت و طراحی میکرد. آن رویداد با موفقیتهای بزرگی همراه بود. همین نوید محمدزاده هم آنجا بازی میکرد. اما چون نام سهراب پورناظری بزرگ بود، هرگز با چنین حاشیههایی مواجه نشد.
شاید بهتر بود عوامل «آرش» به جای دست گرفتنِ چنین پروژه بزرگی، از اتفاقی کوچکتر کارشان را آغاز میکردند.
