شکست توطئههای دشمنان ایران با افزایش تابآوری مردم در دوره جنگ
یکی از مهمترین ابزارهای آمریکا در جنگ با ایران، زمینهسازی ناآرامیهای داخلی بر اثر وضع نامطلوب معیشتی و مدیریت اعتراض مردم به سمت آشوب است.
در حال حاضر، تقابل ایران و آمریکا با تداوم انسداد تنگه هرمز و ناتوانی آمریکا در رسیدن به اهداف خود دنبال شده و در مقابل، ایران ضربات موثری به پایگاههای نظامی آمریکا در منطقه وارد کرده است. ادامه این شرایط بهنفع دولت ترامپ نیست؛ چرا که افکار عمومی و نخبگانی آمریکا بهویژه، رسانهها و افراد شاخص حزب دموکرات از ترامپ، پایان جنگ را مطالبه میکنند و ترامپ اصلاً نمیخواهد جنگ را در زمانی به اتمام برساند که همه او را بازنده جنگ میدانند.
از سوی دیگر، تجربه تاریخی روابط ایران و آمریکا نشان داده است، دولت آمریکا هرگاه در رویارویی مستقیم نظامی، نتوانسته اهداف خود را محقق کند، نبرد را وارد عرصه اقتصادی کرده است. این موضوع در اظهارات ترامپ و برخی مقامات دولت آمریکا مانند اسکات بسنت، وزیر خزانهداری و مارکو روبیو، وزیر خارجه آمریکا نیز مشهود است.
شکست توطئههای دشمنان ایران با افزایش تابآوری مردم در دوره جنگ
فشار اقتصادی برای دولت آمریکا نهتنها عاملی برای فشار به حاکمیت، بلکه عاملی باهدف افزایش نارضایتی در بین مردم و مدیریت اعتراضات به سمت آشوب است. امری که آمریکا در سالیان گذشته و با استفاده از مزدوران رسانهای و نفوذیهای آموزشدیده داخلی، تبحر زیادی در آن کسب کرده است.
بنابراین، یکی از نقاط حساس که دشمن در ادامه نبرد حیاتی روی آن تمرکز کرده و برنامههایی برای آن دارد، ضربهزدن به وضعیت معیشتی کشور و سوء استفاده از آن برای اهداف خود است. در این شرایط دولت میتواند در کنار برنامهریزیهای بلندمدتی که برای اصلاح وضع اقتصادی انجام میدهد، برخی اقدامات کمهزینه و با اثربخشی سریع را در دستور کار قرار دهد تا بخشی از فشار اقتصادی را از روی مردم برداشته و تابآوری عمومی جامعه به خصوص اقشار کمبرخوردار را افزایش دهد:
پرداخت تسهیلات قرضالحسنه ۵ میلیون تومانی بهازای هر نفر (مشابه وام یک میلیون تومانی کرونا) و بازپرداخت آن از محل کالابرگ: در سال ۱۳۹۹ دولت به دلیل رکود نسبی ایجادشده از شرایط خاص کرونا، امکان دریافت تسهیلات یک میلیون تومانی قرضالحسنه برای سرپرستان خانواده را فراهم و بازپرداخت آن را نیز بهصورت تدریجی از محل یارانه امکانپذیر کرد. این طرح طبق برآوردها، اثرات مثبتی برجای گذاشت. در چندماه اخیر پس از جنگ نیز، تورم مواد غذایی، معیشت بسیاری از هموطنان را تحتالشعاع قرار داده است. بنابراین به نظر میرسد، در کنار افزایش رقم کالابرگ، اجرای مجدد سیاست کرونا در قالب پرداخت تسهیلات ۵ میلیون تومانی به ازای هر نفر، میتواند در کوتاهمدت، تابآوری مردم را افزایش دهد و رونق اقتصادی را به دنبال داشته باشد. دولت میتواند اقساط این تسهیلات را طی ۲۵ ماه از محل اعتبار کالابرگ کسر کند و متقاضی نیازمند به ارائه ضامن نیست.
واردات نهادههای دامی توسط دولت و توزیع آن در قالب سرمایه در گردش تولیدکنندگان: یکی از مشکلاتی که پس از حذف ارز ترجیحی، تأمین پایدار گوشت قرمز و سفید کشور را با خطر مواجه کرده است، عدم امکان تأمین سرمایه در گردش توسط دامداریها بوده است. این مشکل در ایام جنگ تحمیلی سوم تشدید شد و فعالان این حوزه را با مشکلات فراوان مواجه کرد و در نتیجه برخی از این فعالان، تولید خود را کاهش دادند و بازار با بیثباتی زیادی مواجه شد. در شرایط فعلی به نظر میرسد وزارت جهاد کشاورزی و زیرمجموعههای آن مانند شرکت جهاد استقلال، میتوانند نهادههای دامی موردنیاز یک سال آینده کشور را وارد کنند و به صورت وام در اختیار دامداران قرار دهند(میزان تخصیص را میتوان بر اساس ظرفیت و آمار تولید سالهای گذشته تعیین کرد). همچنین دولت میتواند بازپرداخت هزینه نهادهها را در قالب چک یا ضمانتنامه بانکی متناسب با رتبه اعتباری تولیدکننده به صورت ۳ ماهه برای تولید گوشت سفید و تخم مرغ و ۶ ماهه برای تولید گوشت قرمز از تولیدکننده دریافت کند.
افزایش ۵/۱ میلیون تنی آرد نان با تولید آرد کامل: مصرف سرانه گندم در ایران تقریباً سهبرابر میانگین جهانی است و طبق گفته کارشناسان، بهطور میانگین ۴۳ درصد غذای روزانه مردم ایران را گندم و فرآوردههای آن تشکیل میدهند. در سال جاری بهگفته پیمان فلسفی، نماینده مجلس، خرید تضمینی گندم ۷ تا ۸ میلیون تن کسری دارد و دولت برای تأمین نیاز داخل، ناگزیر از واردات ۶ میلیون تن گندم است.[۲] یکی از اقداماتی که میتواند سبب کاهش مصرف و واردات گندم شود، تولید آرد کامل با سبوس است که طبق برآوردها، میزان تولید آرد در کشور را حداقل ۱۵ درصد افزایش میدهد. یعنی با فرض نیاز کشور به ۱۰ میلیون تن آرد در سال، با تولید آرد کامل، نیاز کشور با ۷.۸ میلیون تن گندم تأمین خواهد شد. همچنین پخت نان با آرد کامل، دارای پروتئین، ویتامین و فیبر است که علاوه بر سیرکنندگی بیشتر، سبب ماندگاری بیشتر و کاهش اسراف در مصرف نان خواهد شد.
