«شرط بندی آنلاین» نوعی اعتیاد رفتاری است/ فضای آنلاین گرایش به قمار را افزایش داده است
عضو کمیته علمی «نوزدهمین کنگره دانش اعتیاد» گفت:« از نظر بالینی، اختلال قمار صرفاً علاقه زیاد به شرط‌بندی یا ضعف اراده نیست؛ بلکه یک اختلال اعتیاد رفتاری است که متاسفانه فضای آنلاین به دلیل حذف سه مانع سنتی قمار شامل زمان، مکان و دسترسی، این خطر را افزایش داده است.
دکتر رامین رادفر در آستانه برپایی «نوزدهمین کنگره دانش اعتیاد» که با محوریت «جنگ، بی ثباتی و اعتیاد: ضرورت پاسخ علمی و اجتماعی» ۲۹ مهر تا اول آبان ماه امسال در مرکز همایش های رازی دانشگاه علوم پزشکی ایران برگزار می‌شود با اعلام این مطلب افزود:« در مواجهه با پدیده قمار با همان چرخه آشنای سایر اعتیادها از قبیل اشتغال ذهنی، افزایش تدریجی صرف پول یا ریسک کردن، تلاش‌های ناموفق برای توقف، تعقیب باخت برای جبران آن، پنهان‌کاری و در مراحل شدید، مشکلات جدی مالی، خانوادگی و روان‌پزشکی روبرو هستیم».
وی با اشاره به اینکه امروزه فرد می‌تواند، بیست‌وچهارساعته با تلفن همراه و بدون آنکه اطرافیان متوجه شوند، شرط‌بندی کند، خاطر نشان ساخت:« از طرف دیگر، پرداخت‌های دیجیتال، تبلیغات غیرمستقیم و طراحی بعضی بازی‌ها باعث می‌شود، مرز میان بازی، سرگرمی، سرمایه‌گذاری و قمار برای نوجوان یا حتی بزرگسال همیشه روشن نباشد.»
اعتیاد به قمار تا چه اندازه در ایران به یک مسئله سلامت تبدیل شده است؟
عضو کمیته علمی «نوزدهمین کنگره دانش اعتیاد» در پاسخ به این پرسش که «با گسترش سایت‌ها و پلتفرم‌های شرط‌بندی آنلاین، اعتیاد به قمار تا چه اندازه در ایران به یک مسئله سلامت تبدیل شده است؟»گفت:« قمار و شرط‌بندی از جمله در فضای مجازی در ایران غیرقانونی است؛ قانون نیز صراحتاً شرط‌بندی و برد و باخت مالی در فضای حقیقی و مجازی را جرم می‌داند. اما ممنوعیت قانونی به این معنا نیست که این رفتار وجود ندارد. اتفاقاً وقتی یک رفتار هم غیرقانونی و هم انگ‌خورده باشد، فرد مبتلا ممکن است، دیرتر برای کمک مراجعه کند و در نتیجه بخش مهمی از مسئله از دید نظام سلامت پنهان بماند.»
وی با اشاره به اینکه یکی از مشکلات ما درزمینه قمار در ایران «کم‌دیده‌شدن» آن است، تصریح کرد: «به دلیل آنکه مطالعه ملی مناسبی در کشور در این حوزه نداریم و داده‌های موجود که بتوان براساس آن شیوع اختلال قمار را در کل جمعیت اعلام کرد، هنوز محدود است، نمی توان به طور دقیق در این زمینه نظرداد. با این حال، شواهد موجود قابل چشم‌پوشی نیست. »
دکتر رادفر افزود:« در یک مطالعه روی بیش از ۳۲۰۰ کاربر ایرانی شبکه‌های اجتماعی، حدود ۸.۹ درصد افراد سابقه قمارآنلاین داشتند و در میان این افراد، بیش از یک‌چهارم در ابزار غربالگری، درجات متوسط تا شدید مشکلات مرتبط با قمار را نشان داده اند.»
وی یادآور شد:«در این مطالعه، شرط‌بندی ورزشی و بازی‌های موسوم به Crash نیز از اشکال شایع گزارش‌شده بود. البته این ارقام مربوط به کاربران شبکه‌های اجتماعی است و نباید آنها را به کل جمعیت ایران تعمیم داد.»
عضو کمیته علمی «نوزدهمین کنگره دانش اعتیاد» همچنین اظهار داشت:«موضوع نوجوانان هم نگران‌کننده است. در یک مطالعه روی ۲۳۹۰ نوجوان ایرانی، گروه قابل‌توجهی الگوی «قمار مشکل‌زا» داشتند و در بخشی از آنان این مشکل همراه با استفاده مشکل‌زا از شبکه‌های اجتماعی دیده می‌شد.»
وی ادامه داد:«هر چند که این مطالعه نیز برای برآورد شیوع ملی طراحی نشده، اما نشان می‌دهد، موضوع را نمی‌توان صرفاً مسئله‌ای مربوط به بزرگسالان دانست.»
درمان فرد مبتلا به اختلال قمار یک مسئله سلامت است
دکتر رادفر در پاسخ به این پرسش که گرایش به شرط بندی تا چه اندازه در کشور مشکل‌زا شده و چند نفر بدون دریافت خدمات درمانی مناسب درگیر آن هستند؟گفت:«برای پاسخ به این پرسش، نیازمند مطالعات ملی غربالگری اختلال قمار در خدمات سلامت روان و اعتیاد، آموزش خانواده‌ها و نوجوانان و ایجاد مسیر مشخص درمان در کشور هستیم. برخورد قانونی با سایت‌های قمار یک موضوع است، اما درمان فردی که به اختلال قمار مبتلا شده، یک مسئله سلامت است و نباید با مسئله جرم‌انگاری خلط شود.»
گفتنی است، «نوزدهمین کنگره دانش اعتیاد با محوریت جنگ، بی ثباتی و اعتیاد: ضرورت پاسخ علمی و اجتماعی»با هدف ارتقای دانش تخصصی، تبادل تجربیات علمی و ارایه تازه‌ترین یافته‌های پژوهشی در حوزه پیشگیری، درمان و سیاست‌گذاری اعتیاد از سوی دانشگاه علوم پزشکی ایران و با همکاری انجمن بین‌المللی طب اعتیاد(ISAM) ، وزارت بهداشت، سازمان بهزیستی، ستاد مبارزه با مواد مخدر و چندین سازمان و نهاد داخلی و بین المللی ۲۹ مهر تا اول آبان ماه امسال در مرکز همایش های رازی دانشگاه علوم پزشکی ایران برگزار می‌شود.»
