اختصاصی آوش؛ بلیت بازگشت المپین شمشیربازی از آمریکا + عکس
غیبت علی پاکدامن در برنامههای اخیر تیم ملی شمشیربازی اسلحه سابر، به یکی از بحثبرانگیزترین موضوعات این روزهای این رشته تبدیل شده؛ غیبتی که با حضور او در آمریکا همزمان شده و همین هم به گمانهزنیها دامن زده است. با این حال، روایت دقیقتر ماجرا نشان میدهد آنچه این روزها درباره پاکدامن گفته میشود، تصویر کاملی از وضعیت این ملیپوش باتجربه نیست.
برخلاف برخی فضاسازیها، آخرین حضور پاکدامن در میادین بینالمللی به رقابتهای گرندپری تونس در دیماه بازمیگردد؛ جایی که او ۱۹ دی روی پیست رفت و پس از آن دیگر در مسابقهای شرکت نکرد. پیش از آن نیز در آبانماه، او به دلیل مصدومیت، حضور در جام جهانی الجزایر را از دست داده بود؛ موضوعی که از همان زمان در روند حضورش در اردوها و مسابقات تأثیر گذاشت.
در مورد برخی اعزامها، روایتها نیاز به بازنگری جدی دارد. برای مثال در ماجرای مسابقات اورلئان فرانسه، آنطور که گفته میشود، تصمیم اولیه فدراسیون بر عدم اعزام تیم به دلیل نتایج ضعیف بوده و به بازیکنان اعلام شده بود در این رقابتها شرکت نمیکنند. حتی به پاکدامن نیز با توجه به شرایط جسمانیاش توصیه شده بود استراحت کند. در چنین فضایی، او برنامه سفر کوتاهی به ترکیه را تنظیم میکند اما در ادامه، تصمیم فدراسیون تغییر میکند و تیم به اورلئان اعزام میشود؛ بدون حضور پاکدامن. موضوعی که بعدها اینطور روایت شد که او شخصاً از همراهی تیم سر باز زده است.
در مورد رقابتهای ایتالیا هم شرایط مشابهی وجود داشت. پاکدامن اگرچه در آن مقطع در آمریکا حضور داشت، اما امکان اقدام برای دریافت ویزا و پیوستن به تیم را داشت. با این حال، ارسال نشدن بهموقع مدارک از سوی فدراسیون، عملاً این مسیر را مسدود کرد و یکی دیگر از غیبتهای او رقم خورد؛ غیبتی که باز هم تماماً به تصمیم شخصی بازیکن نسبت داده شد.
در کنار این مسائل، وضعیت فعلی پاکدامن نیز قابل توجه است. او در حال حاضر در باشگاه گلوبوس آمریکا فعالیت میکند؛ باشگاهی که به عنوان دومین باشگاه موفق شمشیربازی در ایالات متحده شناخته میشود. پاکدامن زیر نظر مربیای تمرین میکند که بین سالهای ۲۰۱۳ تا ۲۰۱۷ هدایت تیم ملی کرهجنوبی را برعهده داشته و در کارنامهاش مدالهای قهرمانی جهان و المپیک دیده میشود. تجربهای که میتواند از نظر فنی، برای ادامه مسیر حرفهای این شمشیرباز ارزشمند باشد.
با این حال، یک نکته مهم دیگر هم نباید نادیده گرفته شود؛ برنامه بازگشت پاکدامن. برخلاف برخی ادعاها مبنی بر فاصله گرفتن او از تیم ملی، این ملیپوش برای ۱۰ تیرماه (۱ جولای) بلیت بازگشت به ایران تهیه کرده و در صورت فراهم بودن شرایط منطقهای، قصد دارد دوباره به اردوها ملحق شود. نشانهای روشن از اینکه ماجرای او هنوز به نقطه پایان نرسیده است.
در این میان، نحوه مواجهه فدراسیون با کاپیتان تیم ملی هم قابل تأمل است. حملههای کمسابقه مستقیم و غیرمستقیم به بازیکنی که سالها بار تیم را به دوش کشیده، بیش از آنکه به حل مسئله کمک کند، شائبه تلاش برای پوشاندن نتایج نهچندان مطلوب اخیر را ایجاد میکند. بهویژه در شرایطی که کمتر از یک سال تا انتخابات فدراسیون باقی مانده، چنین رویکردی میتواند تلاشی برای مدیریت افکار عمومی و بازسازی وجهه مدیریتی تلقی شود.
در نهایت، آنچه در این میان نباید فراموش شود، جایگاه علی پاکدامن در شمشیربازی ایران است. او در سالهای اخیر، مهمترین و اثرگذارترین چهره این رشته بوده و نقش تعیینکنندهای در موفقیتهای تیم سابر داشته است. درست است که بحث جوانگرایی پس از المپیک مطرح شده، اما این گذار باید با برنامه و درنظر گرفتن شرایط سرمایههای موجود انجام شود، نه با حاشیهسازی و حذف تدریجی.
حالا در آستانه مسابقات مهم پیشرو، از جامهای جهانی تا قهرمانی آسیا و بازیهای آسیایی، تصمیمگیری درباره ترکیب تیم ملی اهمیت بیشتری پیدا کرده است. اینکه پاکدامن به این مسیر بازمیگردد یا نه، به تصمیم کادرفنی بستگی دارد؛ اما آنچه قطعی است، این است که نمیتوان مسیر شمشیربازی ایران در سالهای اخیر را بدون نام او روایت کرد.
