نبرد بزرگ ایران

سید مسعود رضوی در یادداشتی در روزنامه اطلاعات نوشت:

 برای سومین بار در یک سال درگیر نبردی هستیم که خاک و مردم و شهرها و روستاها و زیرساختهای میهن توسط دشمن بی‌رحم و بی‌رسم مورد تعدی و تخریب قرار گرفته است. مردم به خون کشیده می‌شوند و سازه‌های حیاتی، ویران و پلها و خط آهن و منابع آب و نیروگاه و بنادر منفجر می شود. این بار مناطق جنوب کشور و خط ساحلی آن بیش از هر زمان دیگری یکسره درگیر جنگ و حملات بی امان و سبعانه آمریکایی هاست. به بهانۀ بسته شدن تنگۀ هرمز توسط نیروهای رزمی و نظامی ایران، هر جنایتی مرتکب می شوند و هر خط قرمزی را زیر پای می‌گذارند. 

جنگ طلبان، بزرگترین دشمنان انسان و انسانیت هستند. آنان تمدن و بزرگترین و مهمترین موجود خلقت، یعنی جان و تن آدمیان را می‌گیرند و تنها این نیست، هزارها خانواده از هم می‌پاشد، کودکان به مدرسه نخواهند رفت، بیماران علاج و دارو به دست نمی‌آورند و فقر و هرج و مرج مدتها بر جهانِ جنگ زده حکومت خواهد کرد. امپریالیسم آمریکا و جنگ‌طلبان منطقه‌ای نظیر نژادپرستان صهیون و داعشیان و متعصبان القاعده و سلفی و اخوانی و جیش الفلان و بهمان همه از همین قاعده پیروی می‌کنند و زیر سایۀ شوم جنگ و درگیری می‌زیند.

اما امروز که جنگ بزرگ و بی‌امان به مردم میهن تحمیل شده، برخی می‌گویند به جنوب حمله شده و می‌شود. این چه سخن نادرستی است؟! ایران جنوب و شمال ندارد؛ مشرق و مغرب ندارد: همه جای ایران سرای من است. هموطن من، برادر و خواهر و فرزندان من در هرکجای این خاک پاک و عزیز مورد حمله و هجوم دشمن باشند، باید بدانند ما همه یک تن واحدیم و درد می‌کشیم و با هم به خون کشیده و بر خاک خواهیم افتاد اما یک وجب، بلکه یک ریگ کشور را به بیگانه نخواهیم داد. 

امروز جای شمال و جنوب و تبارنامه و دودمان گفتن نیست. امروز باید ایستاد و این نبرد نابرابر و دشوار به صلابت و دلاوری پایانی خواهد داشت. به قول منوچهری دامغانی:

زود شود چون بهشت، گیتیِ ویران            

بگذرد این روزگار سختی از ایران

از نیروهای مسلح و لشکری ایران، ارتش و سپاه که بی‌وقفه درحال مدافعه از میهن هستند، سپاس داریم و برای سلامت و پیروزی آنها به درگاه ایزدی نیایش می‌کنیم. برای دولت بزرگوار و نجیب و دیپلمات‌های شریف و کوشندگان راه مذاکره هم سربلندی آرزو می‌کنیم و از خدای متعال می‌خواهیم که رنج آنان در برابر نادانان و بی‌پروایان وحرمت شکنان را، خود به توفیق و حرمت پاداش فرماید. سنگ اندازان و هتاکان و جنگ افروزان بدانند که حافظۀ ملت ضعیف نیست و پیشینۀ آنان نیز از یادها نرفته است. روز دفاع از میهن است و لشکری و کشوری از جان مایه گذاشته‌اند تا راهی برای ملت بگشایند و راهها را بر دشمن ببندند. بگذارید کار خود را انجام دهند.

چو پرده دار به شمشیر می‌زند همه را

کسی مقیم حریمِ حرم نخواهد ماند

سخن دیگر با مردم شریف ایران است که دل آزردگیهای بسیار دارند. تفاوت سلیقه و اندیشه، تحمل کمبودها و فشارها، گاه توهین و تعدی متعصبان و سخت‌گیران، گاه بدسلیقگی به نام منکر و معروف، گاه درگیری در خیابان و برخورد و کشته‌هایی که هنوز خانواده‌هایی غمزده و دل شکسته، حتی خشمگین در بین ما حضور دارند. باید صدای همه را بشنویم و حکومت صدای همه را در خود تجمیع کند و بازتاب دهد. 

قوۀ قضا، خاصه ریاست محترم که نماد عقل و عدل مملکت است نیز باید با توجه به شرایط دشوار کنونی، چهره‌ای مطلوب و سرشار از رأفت و رحمت و بخشش و دادگستری به مردم ایران ارائه نماید. وقت برای تعزیر و اعدام خاطیان بسیار است اما زمانی که تبلیغات رسانه‌های صهیونیستی، مردم را علیه حکومت تحریک می‌کند و چهره‌ای دروغین از نظام به جهان ارائه می‌دهد، نمی‌توان اخبار تند و افزایش آمار اعدام را نشانه‌ای مثبت و دلیل قدرت قلمداد کرد. 

رئیس حکومت علوی را درآوردن خلخالی از پای پیرخاتونی از دیگر ادیان به لرزه درمی‌آورد؛ پس چگونه نباید دلجویی و رأفت در این لحظات سخت سرلوحۀ کار باشد؟! باید تفرقه‌اندازان را کنار نهاد تا ملت همچون اقیانوسی به هم پیوندند و با امواج خروشان، دشمن نابکار را چون تخته پاره‌ای بی‌ارزش درهم شکنند.

در مورد جریانهای سیاسی هم چنین است. جفا نشود به کسانی که حقی در این کشور داشته‌اند و ملت بدانها رای اعتماد بخشیده‌اند و دهها میلیون تن آنان را برکشیده‌اند. آنان صاحب تجربه و ذخیرۀ مملکت و خیرخواه مردم هستند. باید به سخن ایشان توجه کرد و اجازه داد در رسانه‌های مردمی و ملی منعکس شود. رسانه ملی باید پاسدار وحدت ملت باشد و به تفرقه‌افکنان میدان ندهد امیدواریم دیگر علیه رئیس جمهور و دولت سخنان ناروا نگویند و از افراد فاقد تجربه و نادرالسوابق کمتر استفاده کنند. قدر این مملکت را بدانید. حزین لاهیجی شاعر سدۀ دوازده وصف زیبایی از این مملکت کرده است:

بهشـتِ برین است ایران زمین             

بسیطش سلیمان­وشان را نگین

بهشتِ برین باد جـان را وطن              

مبادا نگین در کفِ اهرمـن