همین حالا باید کاری کرد

فتح الله جوادی در یادداشتی در روزنامه اطلاعات نوشت:

در حال حاضر تورّم لجام گسیخته و رشد قیمت‌ها و همزمان گسترش مناسبات سوداگرانه رانتی یک خطر و معضل بالقوه و پیش‌رو جلوه می‌کند. شاید تجربه روسیه در مقابله با سونامی تورّمی که پس از جنگ با اوکراین پیش آمد بتواند برای ما هم درس آموز باشد. پوتین وقتی فهمید که اگر می‌خواهد در فاصله کوتاهی با  استمرار حاکمیتِ مناسبات اقتصادی غلط گذشته در موضع دفاعی و عقب‌نشینی و ضعف قرار نگیرد به سرعت دست به کار شد. 

هر چه تحریم‌ها بیشتر می‌شد و درآمدهای ارزی رو به افول می‌رفت و تورّم ارقام جدیدی را تجربه می‌کرد او پاشنه آشیل و نقطه ضعف اصلی را بیشتر درک کرد و فهمید اگر می‌خواهد در جنگ زودتر از آنچه فکرش را می‌کند دست‌ها را در برابر آمریکا و ناتو که تمام قد به کمک اوکراین آمده بودند بالا نبرد باید کاری کند، چرا که اگر تورّم دامنگیر می‌شد و قدرت روبل هر روز در برابر دلار ضعیف‌تر می‌شد، پشت جبهه‌ای که باید مقوّم جنگ باشد آسیب می‌دید و کار را بر او سخت می‌کرد. 

او دریافت نمی توان با استمرار مناسبات گذشته که بر پایه قدرت الیگارشی و یکه‌تازی نظام بانکی ،اقتصاد کشور را به گروگان گرفته بود روسیه را  از  جنبه نظامی سرپا نگه دارد. لذا با قدرت نسخه گروه ذی‌نفوذ و قدرتمند الیگارشی را درهم پیچید و بسیاری از الیگارش‌های قدر قدرت کشور را از نفس انداخت. همزمان به حساب شبکه بانکی رسید و دهها بانک خصوصی را منحل یا درهم ادغام کرد تا جلوی چاپ پول گسترده بدون پشتوانه را بگیرد و گرفت.

نتیجه آن شد که در عرض ۶ ماه روند کاهشی روبل متوقف شد و حتی بخشی از کاهش پیش آمده را جبران کرد و به تبع آن تورّم هم پس از دوره‌ای رشد به ثبات نسبی رسید و آثار و تبعات جنگ به زندگی و معیشت جامعه به حداقل رسید. فارغ از دیدگاهی که به پوتین و روسیه داریم و فارغ از نقدهایی که به نحوه حکمرانی و اقتدارگرایی همسایه شمالی می‌توان داشت که در جای خود محل بحث دیگری است و شاید نادرست هم نیست آنچه که می‌تواند برای ما  آموزه‌هایی داشته باشد اینکه هر چقدر در مقابله با دشمن از بُعد نظامی برگ‌های برنده قوی داشته باشیم و در آن جبهه محکم و مقتدر بایستیم و هر چقدر به حضور حماسی و درخشان مردم خودمان که شب‌ها را به شب‌های بی‌بدیل و جاودانه حماسه بدل کرده‌اند افتخار و تکیه کنیم اگر به یک مولفه بسیار حیاتی قدرت مقاومت یعنی حوزه اقتصاد و معیشت مردم کم‌توجهی شود یا از دست یازیدن به اقدامات انقلابی و همراستا با شرایط جنگ و مقاومت بهراسیم و نگران شویم و مماشات پیشه کنیم، آسیب می‌بینیم. 

در حال حاضر نه مصرف انرژی ما نسبتی با اقتضائات شرایط جنگ دارد و نه مناسبات سوداگرانه حاکم بر بازار و غارتی که توسط عده‌ای معدود صورت می‌گیرد و نه نظام بانکی و مالیاتی ما و نه جولانی که الیگارشی رانت‌خوار بی‌خیال منفعت‌طلب پس از چند ماه توقف نصفه نیمه مجدداً به راه انداخته است و نه این سطح از تورم برای اکثریتی که از قبل تحت فشار بوده‌اند و حال پس از آثار و تبعات جنگ اخیر و تورم افسارگسیخته هر روز بیش از روز قبل آستانه تحملشان پائین می‌آید. با ادامه امر موقتی و امروز را به فردا کشاندن و تاخیر در انجام اصلاحات ساختاری هیچ فرجی در کار نیست. 

اینکه سرنوشت جنگ چه می‌شود، چه میزان می‎‌توان از محل کنترل بر تنگه هرمز درآمد داشت و یا پس از رفع کامل تحریم‌ها و آزادشدن پول‌های بلوکه‌شده ایران چه گشایش در آینده پیش خواهد آمد همه و همه موکول به آینده است و در حال حاضر قطعیتی ندارد که بخواهیم بر پایه آن برنامه‌ریزی کنیم و کار امروز را به فردا بیفکنیم. چه بسا هر چه در این باب غفلت کنیم قدرت چانه‌زنی خود را در مذاکرات با دشمن کمتر و کمتر دریابیم. 

دولت تا به حال به هر زحمتی بود تمشیت امور کشور  را به بهترین شکل صورت داد و همین که شاهد کمترین کمبود در احتیاجات مردم هستیم شایسته قدردانی است. اما نیک می‌دانیم که چه توان محدودی دارد برای نگاه داشت و تثبیت موقعیت فعلی با وجود خسارت‌های جنگ و کمبود درآمد و هزینه‌های فراوان... لذا ضمن آنکه در همه اجتماعات و سخنرانی‌ها و میتینگ‌ها باید همگان را به حداکثر صرفه‌جویی و قناعت به ویژه در مصرف و ویژه‌تر در مورد انرژی ترغیب کرد همزمان باید برای جلوگیری از مناسبات غارتی دلّال ها و ایجاد سازوکار جدید در حوزه اقتصاد و اصلاحات ساختاری در آن از جمله مهم‌ترین و عاجلترین آنها  که بازنگری در نظام یارانه‌ها از جمله یارانه انرژی و اصلاح فوری نظام بانکی و سیستم مالیاتی است، اقدامی فوری انجام داد و این کار نیازمند اقدامِ نه تنها دولت بلکه همه قوای سه‌گانه و اراده حاکمیت است.