لزوم وحدت ملی با چهارضلعی اقتدار ایران

آرمان امروز در گزارشی نوشت:

در شرایط کنونی فضای سیاسی و افکار عمومی کشور، موضوع «وحدت ملی با چهارضلعی اقتدار ایران» به‌عنوان یکی از محورهای مهم باید مورد توجه قرار گیرد. بر اساس این دیدگاه، اقتدار ایران امروز از چهار مؤلفه اصلی شکل می‌گیرد که در تعامل با یکدیگر، بنیان قدرت ملی را تشکیل می‌دهند.

نخستین ضلع این چهارضلعی، مردم هستند؛ به‌طوری‌که اقتدار ایران ریشه در حضور و حمایت مردمی دارد. دومین ضلع، میدان است؛ عرصه‌ای که در آن توانمندی‌های نظامی و دفاعی کشور در پیشبرد اهداف نقش‌آفرینی می‌کند. سومین مؤلفه، دیپلماسی است که به‌عنوان فرآیندی مبتنی بر گفت‌وگو و مذاکره، تلاش دارد اهداف را با کمترین هزینه، تلفات و خسارت محقق سازد. در نهایت، دولت به‌عنوان ضلع چهارم، وظیفه ایجاد هماهنگی میان مردم، میدان و دیپلماسی را بر عهده دارد تا از طریق این هم‌افزایی، اقتدار ملی حفظ و تقویت شود. در این چارچوب، تأکید می‌شود که مردم باید همچنان در صحنه حضور داشته باشند، چرا که انرژی و حمایت آن‌ها می‌تواند سایر اضلاع را تقویت کند. همچنین شهروندان به‌عنوان عناصر مسئول جامعه، باید با صبوری، زمینه را برای تحقق اهداف ملی فراهم کنند تا دولت بتواند با هماهنگی میان دیپلماسی و میدان، مسیر دستیابی به منافع ملی را هموار سازد.

از سوی دیگر، میدان نیز باید در هماهنگی با دیپلماسی عمل کند تا بتواند کارکرد مؤثر خود را نشان دهد. دولت نیز با اشراف بر تمامی حوزه‌ها، موظف است با ایجاد هماهنگی‌های لازم و حمایت از میدان و دیپلماسی، ضمن بسیج و همسو کردن مردم، روند پیشبرد امور را مدیریت کند.

در شرایط فعلی، کشور نیازمند وحدت ملی و شکل‌گیری یک صدای واحد در پشت جبهه است. پرهیز از قضاوت‌های شتاب‌زده و فراهم کردن فرصت برای دیپلماسی، از جمله الزامات عبور از شرایط کنونی عنوان می‌شود. هرگونه اقدام یا موضع‌گیری برخلاف این روند، می‌تواند در راستای اهداف دشمن تلقی شود؛ به‌ویژه در شرایطی که دشمن از طریق فضای مجازی به‌دنبال تأثیرگذاری بر افکار عمومی است. بر این اساس، تأکید می‌شود که نباید در برابر تهدیدات دشمن مرعوب شد یا در زمین طراحی‌شده از سوی او بازی کرد، بلکه باید با حفظ آرامش، اجازه داد چهار ضلع اقتدار ملی در هماهنگی با یکدیگر مسیر را پیش ببرند. در این میان، باور بر این است که ایران در شرایط کنونی با برخورداری از دست برتر و دستیابی به بخشی از اهداف خود، در مسیر پیروزی قرار دارد و تداوم این روند در گرو هماهنگی، صبر و انسجام ملی است.

در عین حال، ایران در یک بزنگاه تاریخی قرار گرفته است؛ بزنگاهی که در آن، بهره‌گیری از دیپلماسی در کنار اقتدار میدان می‌تواند موقعیت کشور را در میز مذاکره تقویت کند و زمینه دستیابی به اهداف مورد نظر را فراهم آورد. تحقق این اهداف می‌تواند افق‌های جدیدی را پیش روی جامعه و کشور بگشاید. رضا صادق‌خواه در گفت‌وگو با روزنامه آرمان امروز اظهار داشت: تجربه کشورهای مختلف نشان داده است که دوران پس از جنگ، بیش از هر زمان دیگری به سرمایه اجتماعی و اعتماد عمومی نیاز دارد. در چنین شرایطی، اگر شکاف‌های اجتماعی و سیاسی ترمیم نشود، روند بازسازی با کندی و حتی اختلال مواجه خواهد شد.

وی افزود: اتحاد ملی به این معناست که همه جریان‌ها، نهادها و گروه‌های اجتماعی، با وجود تفاوت دیدگاه‌ها، بر سر منافع کلان کشور به تفاهم برسند. این تفاهم باید خود را در عرصه‌های مختلف از جمله سیاست‌گذاری، اقتصاد و فرهنگ نشان دهد. اگر این اجماع شکل بگیرد، می‌توان امیدوار بود که فرآیند بازسازی با سرعت و کیفیت بهتری پیش برود.

این کارشناس سیاسی ادامه داد: نقش دولت در این میان بسیار کلیدی است. دولت باید با ایجاد فضای گفت‌وگو، افزایش شفافیت و جلب مشارکت عمومی، زمینه را برای حضور فعال مردم در بازسازی فراهم کند. از سوی دیگر، نهادهای مختلف نیز باید با پرهیز از رفتارهای واگرایانه، به تقویت همبستگی ملی کمک کنند. وی در ادامه گفت: رسانه‌ها نیز در این مسیر نقش مهمی بر عهده دارند. آن‌ها می‌توانند با تقویت گفتمان وحدت، پرهیز از دامن زدن به اختلافات و برجسته‌سازی نقاط مشترک، به شکل‌گیری یک فضای مثبت در جامعه کمک کنند.

وی در پایان گفت: در شرایط پساجنگ، کشور نیازمند یک اتحاد در عرصه داخلی است؛ صدای اتحادی که پیام ثبات، انسجام و عزم ملی برای بازسازی را به داخل و خارج منتقل کند. اگر اتحاد ملی به‌عنوان یک راهبرد جدی مورد توجه قرار گیرد، می‌توان از دل چالش‌های پساجنگ، فرصتی برای جهش و توسعه ساخت. در غیر این صورت، اختلافات داخلی می‌تواند هزینه‌های بازسازی را افزایش داده و فرصت‌های پیش‌رو را از بین ببرد.