بایسته های دوران آتش بس

غلامعلی رجائی در یادداشتی در روزنامه اطلاعات نوشت:

بالاخره همانگونه که پیش بینی می شد جنگ امریکا و اسرائیل با ایران اسلامی با میانجیگری چین، قطر، ترکیه و پاکستان متوقف و آتش بس موقت ۱۵ روزه ای بین طرفین دعوا برقرار شد.

در باره اینکه سرانجام این آتش بس چه خواهد شد و آتش سلاح های طرفین مخاصمه دو باره روشن خواهد شد یانه، باید به انتظار نشست. تا اینجای کار بدون اینکه قصد مشابهت سازی تاریخی در واقعه اخیر را داشته باشم-  که بدان اعتقادی ندارم چون قوانین تاریخ اگرچه ثابت هستند ولی در هر واقعه، کارکرد خودشان را با توجه به خصلتهای افراد دخیل در رخداد و جغرافیای واقعه دارند- قصه این آتش بس به صلح معاویه با 

امام حسن علیه السلام می ماند. در آن ماجرا به رغم نقلهای متفاوت در منابع تاریخی -  بنا به رای تاریخی من- معاویه  (و نه امام ) پیشنهاد صلح به امام داد و امام هم با توجه به مصلحت هایی صلح موقت را تا زماتی که معاویه زنده باشد، پذیرفت و شد آنچه شد . در این صلحنامه، معاویه با زیرکی بدون تحمل هزینه های لشکرکشی سپاه شام و بی آنکه تن به کشته سازی بدهد، پیشنهاداتی را به امام داد و از قبل اعلام کرد با هر موردی که امام بنویسد، موافق است .و بدین ترتیب، بدون جنگ، خلافت را بدست آورد و امام که دیگر درکوفه کاری نداشت، به مدینه برگشت و تا زمان شهادت در سال پنجاه هجری در مدینه ماند.

با این مقدمه، به ذکر بایسته های دوران آتش بس و برخی نکات ضروری این رخداد مهم می پردازم.

اول، این توافق کوتاه قطعا مورد پذیرش برخی تندروها واقع نخواهد شد؛ تندروهایی که معتقد بودند سرداران ایران تا پشت خیمه معاویه 

رسیده اند وکار اسراییل تمام است و امریکا نفس های آخرش رامی کشد!! آنها به ناچار باید تن به این آتش بس و مذاکره ای که حرام می دانستند بدهند، همانهایی که شب ها در میادین فریاد می زدند موافق مذاکره، حرامزاده است و... اقناع و توجیه این گروه بسیار مهم است چراکه  اگر توجیه نشوند، فضا بشدت دو قطبی شده و جریانی شبیه به خوارج با همه تبعات ویرانگر این خروج  بر حاکمیت ممکن است پدید آید.

دوم،  در این دوران، اصل مذاکره بر تداوم جنگ غلبه پیدا کرده و باید مردانی متناسب این عرصه انتخاب و به کارزار مذاکره فرستاده شوند. قطعا، تیم فعلی باید تقویت بشود و از کارشناسان تراز یک منطقه در مذاکرات

 بین المللی امثال دکتر خرازی، دکتر علی اکبر صالحی و وزرای اسبق خارجه استفاده شودو سطح مذاکرات از اینکه هست،  بالاتر برود.

سوم،  مردم در این دو جنگ در پشتیبانی از نظام سنگ‌تمام گذاشتند. دیشب فیلمهای اعجاب آوری از صف چند صد و هزار نفری زنجیره انسانی به دور نیروگاههای برق منتشر شد.  این بخشی از ایثار مردم در ابقای حاکمیت و حفظ تمامیت ارضی ایران همیشه عزیز است.

اوضاع از این پس نه تنها نباید به تنظیمات کارخانه برگردد بلکه گشایش ها و عفوها در رابطه با بازداشتهای قبل و بعد در چارچوب قانون اعمال شود و صداوسیما و تریبون ها از نظرات همه نقش گذاران در این پیروزی مبارک بهره ببرند.

چهارم، اسراییل بی تردید، به نفوذ و ترور و آسیب زدن به ایران ادامه ‌خواهد داد. نباید این دوره کوتاه و برپایی جشنهای پیروزی، ما و دوستان امنیتی را از این آسیب ها غافل کند. بدون وقفه باید دستگیری های خائنین و مجازات عادلانه و به دور از ترحم عوامل اصلی آنها ادامه یابد.

پنجم،  ضمن سپاس بی کران به درگاه خدای متعال در پذیرش 

تظلم ها و استغاثه های این روز و شبان‌ ملت  مظلوم ‌و غیرتمندمان، باید از اداره بسیار خوب دولت در اداره کشور بخصوص در امر معاش و انرژی و... در دوران جنگ قدردانی کرد. 

امر معیشت مردم کماکان و تا سال ها باید در اولویت ارکان دولت قرار بگیردو با حفظ اولویت بازسازی مناطق آسیب دیده و اعتماد به تولید، گرانی کالاها و تورم مهار شود.

ششم،  هر چند بدون تردید، در این جنگ ظالمانه  و به رغم آسیب های جبران ناپذیری که متحمل شدیم، نظام جمهوری اسلامی در ایران باقی ماند و خواهد ماند و ملت مقتدر و بصیر ما با تاب آوری بی نظیر و شگفت خود در این مخاصمه نابرابر، دشمنان را ناکام کرد اما نباید در تبلیغات، ذوق زده شد و از مکر دشمن حیله گر و دروغ پرداز و کودک کش غافل گشت زیرا این توافق بسیار شکننده است و البته، امید که دوام آن بر انتفای آن غلبه کند.

جشن های پیروزی را بایدگذاشت برای قطعیت امرکه از حالا نمی توان با توجه به تاثیر نتانیاهو بر ترامپ زخمی و خودشیفته، به آن دلخوش بود.

هفتم،  امروز چهلم رهبر شهید نظام مان، حضرت آیت الله خامنه ای است. به نظر می رسد این دو هفته آتش بس برای ایران بهترین فرصت است تا مراسم تشییعی در خور ایشان برگزار و پیکرشان درکنار امام رئوف به خاک سپرده شود،  امورکشور به روال طبیعی خود بازگشته و بخصوص دولت بازسازی مناطق آسیب دیده  را با سرعت دنبال کند. همچنین، مراسم درخوری برای بزرگداشت شهدایی که شرایط جنگ، امکان برگزاری مراسمی برای آنها نداشت، بصورت متحد و یکپارچه در سرتاسرکشور و در یک مراسم واحد برای همه شهد ااعم از شاخص و غیرشاخص برگزارشود تا اندک مایه تسکین و تسلایی برای بازماندگان محترم و غمزده آنها باشد.

هشتم،  این رویکرد کم‌تحرکی در ارتباط با افکارعمومی داخل و خارج بخصوص دراین شرایط حساس جنگ از دفتر رهبری پذیرفته نیست. اگر محذورات ، محدودیت ها و ملاحظاتی هست -که ملاحظه درستی است- این امر مانع از این نمی شود پاسخ بی شمار توهین ها و تحقیرهای ترامپ را تنها کسانی امثال قالیباف و دیگران بدهند .

در این دوران حساس چرا از مسئولان دفتر رهبری در اعلام مواضع خبری نیست و اینها در شرایط سخت و شکننده جنگی این همه خاموش و ساکت هستند؟

واقعیت این است که من از افکار عمومی مردم امریکا در باره حملات ما به  مواضع امریکا بی اطلاعم اما می توان با اطلاع رسانی درست از 

واقعیت های جنگ، جامعه آمریکا را تحت تاثیر قرار داد. بر همین مبنا بود که چند هفته قبل با واسطه به جناب رییس جمهور  پیشنهاد دادم  ایشان ساکت ننشینند و روزانه اقلا دو سه توییت بدهند و افکارعمومی امریکا را مخاطب قرار دهند که خوشبختانه پذیرفته و عملی و موثر واقع شد.

به نظرم، رییس دفتر رهبری نیز  باید معین و نقش سخنگویی ایشان را تا عادی شدن وضعیت رهبری برعهده گیرد.

نهم، در این نبرد و تا حالا، ملت ما بی تردید بر دشمنی مقتدر و توانا و بر اسراییل کودک کش  پیروز شده است اگر کسی در این تردید داشته باشد باید در مشاعر او تردید کرد. ملت باید در مساجد و محافل سرتاسرکشور سر شکر برآستان الهی بگذارد و این پیروزی را نصرت الهی برخود دانسته وشکرگزار مدام این نصرت و نتیجه های استغاثه های خود به محضرحضرت حق باشد.

دهم، در این پیروزی باید از کسانی چون سردار سیدمجید موسوی و امثال ایشان تقدیر عملی به عمل آورد و به آنها نشان و مدال فتح داد و به سرعت میادین و بزرگراهها و خیابانهایی در پایتخت و مراکز استانها را به نام شهدای شاخص همانند شمخانی عزیز و لاریجانی دوست داشتنی و تنگسیری عزیز و نستوه..نهاده و یادشان گرامی داشته شود.