در انتظار جام ملتها با نیمکتی که خالی ماند
در شرایطی که زمان زیادی تا آغاز رقابتهای جام ملتهای آسیا ۲۰۲۶ باقی نمانده، تیم ملی فوتبال زنان ایران با مجموعهای از ناتمامماندهها وارد فاز نهایی آمادهسازی میشود
لغو بازیهای تدارکاتی، هرچند لطمهای جدی به روند آمادهسازی تیم محسوب میشود، اما در این مورد میتوان سهم شرایط بیرونی را پررنگ دانست؛ مسئلهای که در بسیاری از رایزنیهای بینالمللی فوتبال ایران نمود پیدا کرده است. با این حال، آنچه جای توجیه چندانی ندارد، ناقصماندن کادر فنی تیم ملی زنان در آستانه یکی از مهمترین تورنمنتهای تاریخ این تیم است.
مطالباتی روشن، پاسخهایی مبهم
مرضیه جعفری، سرمربی تیم ملی فوتبال زنان، بلافاصله پس از صعود تاریخی به جام ملتهای آسیا ۲۰۲۶، نیازهای فنی تیم را شفاف و بیپرده مطرح کرد. جذب دستیار خارجی، تکمیل کادر فنی و برگزاری دیدارهای تدارکاتی، سه محور اصلی درخواستهایی بود که نهتنها منطقی، بلکه حداقلیترین الزامات حضور در سطح اول فوتبال آسیا به شمار میرفت.
درخواستی که نه جنبه شخصی داشت و نه فراتر از استانداردهای رایج فوتبال ملی بود، اما در عمل هیچیک از این مطالبات بهطور کامل محقق نشد.
بازی دوستانه؛ بنبستی ناخواسته
در بخش بازیهای تدارکاتی، واقعیت این است که برگزاری چنین دیدارهایی صرفاً به اراده یک فدراسیون محدود نمیشود. توافق دوطرفه، شرایط برابر، زمانبندی مناسب و پذیرش تیم مقابل، همگی عواملی هستند که در هفتهها و ماههای اخیر، تحتتأثیر شرایط منطقهای و محدودیتهای بینالمللی، عملاً روند مذاکرات را متوقف کردهاند. از این منظر، نمیتوان تمام مسئولیت لغو بازیهای دوستانه را متوجه فدراسیون فوتبال دانست.
اما مسئله از جایی نگرانکننده میشود که به موضوع کادر فنی میرسیم؛ بخشی که برخلاف بازیهای تدارکاتی، در حوزه اختیارات داخلی قرار دارد.
دستیار نیامد؛ حتی از داخل
جعفری ابتدا بر جذب دستیار خارجی تأکید داشت؛ گزینهای که میتوانست تجربه و نگاه متفاوتی به نیمکت تیم ملی زنان اضافه کند. این درخواست، با وجود پیگیریهای متعدد، هرگز به نتیجه نرسید. پس از آن، سرمربی تیم ملی با نگاهی واقعبینانه و برای عبور از بنبست، لیستی از گزینههای داخلی را برای تقویت کادر فنی ارائه داد؛ اقدامی که میتوانست دستکم بخشی از خلأ فنی تیم را پیش از جام ملتها جبران کند.
با این حال، حتی این گزینه کمهزینه و در دسترس نیز از سوی فدراسیون فوتبال به سرانجام نرسید تا تیم ملی زنان همچنان با نیمکتی ناقص به مسیر خود ادامه دهد.
پرسشی درباره اولویتها
ناتمامماندن کادر فنی تیم ملی زنان، نه نیازمند زمان طولانی است و نه درگیر فرآیندهای پیچیده اداری. در شرایطی که این تیم در آستانه یکی از مهمترین رقابتهای تاریخ خود قرار دارد، نبود حتی یک دستیار فنی یا مدیر فنی در کنار سرمربی، پرسشهای جدی درباره جایگاه و اولویت فوتبال زنان در ساختار تصمیمگیری فدراسیون فوتبال ایجاد میکند.
سفر به استرالیا با نیمکتی ناقص
طبق برنامه اعلامشده، تیم ملی فوتبال زنان ایران اوایل اسفندماه راهی استرالیا خواهد شد تا خود را برای نخستین دیدار مرحله گروهی مقابل کرهجنوبی در یازدهم اسفند آماده کند. با این حال، تا این لحظه نه خبری از بازی تدارکاتی در تقویم تیم است و نه تغییری در وضعیت کادر فنی ایجاد شده؛ وضعیتی که باعث شده جعفری همچنان بار کامل آمادهسازی تیم را به تنهایی بر دوش بکشد.
حتی رایزنیها برای بهکارگیری یک مدیر فنی داخلی نیز بینتیجه مانده تا تیم ملی زنان، ناقصتر از همیشه وارد میدان رقابت با قدرتهای برتر آسیا شود.
دغدغهای جدی پیش از آزمون بزرگ
صعود تیم ملی فوتبال زنان به جام ملتهای آسیا، سطح انتظارات را بهطور طبیعی افزایش داده است. در چنین شرایطی، حمایت ساختاری و فنی نه یک امتیاز اضافه، بلکه ضرورتی انکارناپذیر است. اگر بازیهای تدارکاتی قربانی شرایط شدند، دستکم تکمیل کادر فنی میتوانست اقدامی حداقلی اما مؤثر باشد؛ اقدامی که تا امروز محقق نشده و حالا به یکی از مهمترین دغدغههای تیم ملی درست در آستانه یک آزمون بزرگ تبدیل شده است.
