شاید هیچ تجربهای مانند جنگ ۱۲ روزه، نتوانست ضرورت و اهمیتِ معاضدت و همگراییِ دولت و جامعه را اینچنین در انظار ما ایرانیان به اثبات برساند.
شاید هیچ تجربهای مانند جنگ ۱۲ روزه، نتوانست ضرورت و اهمیتِ معاضدت و همگراییِ دولت و جامعه را اینچنین در انظار ما ایرانیان به اثبات برساند.
آیا این جنگ اجتنابناپذیر است؟ شاید نه. با بررسی دقیقتر، بیشتر شبیه یک مانور روابط عمومی برای اصلاح چهره اسرائیل پس از غزه، احیای سیاسی نتانیاهو و هموار کردن راه برای ترامپ جهت دستیابی به توافق جدید با ایران طبق شرایط خودش به نظر میرسد.
در میانه هیاهوی رسانهای و گمانهزنیهای مداوم درباره احتمال وقوع یک درگیری نظامی گسترده علیه ایران، آنچه در اتاقهای وضعیت و محافل تصمیمگیری کلان استراتژیک میگذرد، فاصلهای معنادار با تیترهای هیجانی دارد.
از ترکیه و مصر تا قطر و عربستان در تلاشند ایران و آمریکا به میز مذاکره بازگردند؛
دشمن باید بداند که در صورت عبور از خطوط قرمز، با پاسخهایی مواجه میشود که ماهیت، زمان و دامنه آنها قابل پیشبینی نیست. همین عدم قطعیت، خود یک سلاح راهبردی است.
تحلیلگر مسائل بین الملل گفت: ترامپ چهره ای غیرقابل پیش بینی است و به همین دلیل باید بیشتر از هر دوره ای از کشورمان مراقبت کنیم؛ همراهی مردم با مسئولان، کشور را از فضای جنگی دور خواهد کرد.
در گزارشهای پیشین «شرق» به «ابهام راهبردی» یا «راهبرد ابهام» دونالد ترامپ در نوسان بین «حمله» یا «مذاکره» با ایران اشاره شده بود. اکنون در فضای رسانهای نیز از «ابهام در پاسخ ایران» به هرگونه حمله دوباره احتمالی آمریکا بهعنوان یک عامل بازدارنده یاد میشود؛ به این معنا که تهران میکوشد هزینه هر حمله محدود را تا سطح یک «درگیری گسترده» افزایش دهد که از این طریق عملا گزینه «جنگ» از روی میز طرف مقابل برداشته شود.
دو منبع به رسانه عبری جروزالم پست گفتند چند روز دیگر طول خواهد کشید تا ارتش آمریکا در خاورمیانه «نیرویی را که امکان اقدام قابل توجه را فراهم میکند» در صورت دستور رئیس جمهور ترامپ، گرد هم آورد.
یک مقام ایرانی بر آمادگی جمهوری اسلامی ایران برای مقابله با هرگونه تجاوز به کشور تاکید کرد.
منابع آگاه گفتند کاخ سفید با سناتور آرون رید درباره جایگزینی توماس مَسی که با حمله به ایران مخالفت کرد، مذاکره میکند.